Έχοντας, αγαπητοί μου, νωπή την Παραβολή του «Ασώτου», μπήκαμε στη δεύτερη εβδομάδα του Τριωδίου. Ο λαός μας την αποκαλεί «Κρεατινή», γιατί είναι η τελευταία πριν από το Πάσχα, που γίνεται «κατάλυσις εις πάντα» όλες τις ημέρες, πλην Τετάρτης και  Παρασκευής. Ο κόσμος περιμένει πώς και πώς την Τσικνοπέμπη, κατά την οποία μεγάλες ποσότητες κρεατικών καταναλώνονται, καθώς (υποτίθεται πως) σε λίγες μέρες θα αρχίσει η Νηστεία! Σε μερικές περιοχές φτιάχνουν πιλάφι με κρέας και τα μοιράζουν στους φτωχούς. Μετά έρχεται το Ψυχοσάββατο, με τα μνημόσυνα των αγαπημένων μας προσώπων, και κλείνει η εβδομάδα, με την Κυριακή της Απόκρεω.

Διαβάστε περισσότερα…

Eίναι κάμποσα χρόνια, που αξιώθηκα να επισκεφτώ το περίφημο Μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου- το αρχαιότερο στην Αίγυπτο κι από τα παλαιότερα στον κόσμο. Φωλιασμένο από τον 4^ο μ. Χ αιώνα στην καρδιά της ανατολικής ερήμου της Θηβαΐδας, κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα, με την πλούσια ιστορία, την αρχιτεκτονική και την πνευματική παρουσία, αποτελεί έναν εξαιρετικό «προορισμό» για τους χριστιανούς προσκυνητές, και όχι μόνο. Σπουδαίο πνευματικό κέντρο, εκτός από τη διατήρηση των αρχαίων χριστιανικών Τεχνών, αποτελεί και «καταφύγιο» για τους Κόπτες, που συχνά αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα, σε μια χώρα, με την πλειοψηφία του μουσουλμανικού πληθυσμού.
Διαβάστε περισσότερα…

Ήδη από την Πρωτοχρονιά, με τα «προεόρτια άσματα», η Εκκλησία άρχισε να μάς προετοιμάζει για τη Βάπτιση του Κυρίου. Οι ευσεβείς υμνογράφοι, με καταπληκτικά δημιουργήματα επιδιώκουν να μας εισαγάγουν στο «κλίμα» της μεγάλης Εορτής. Συμβάλλουν έτσι στη δημιουργία ποικιλίας ανάλογων αισθημάτων, ώστε να βιώνουν οι πιστοί τα ιστορικά μα και υπερκόσμια γεγονότα, σαν να συμβαίνουν την ώρα που γιορτάζονται στους ναούς. Κι ο λαϊκός ποιητής, συμπυκνώνοντας πίστη και παραδόσεις αιώνων, τα αποτυπώνει στα Κάλαντα της ημέρας: «Σήμερα τα Φώτα κι ο φωτισμός και χαρά μεγάλη κι ο Αγιασμός. Κάτω στον Ιορδάνη τον Ποταμό, κάθετ’ η κυρά μας η Παναγιά. Σπάργανα βαστάει, κερί κρατεί, και τον Αϊ-Γιάννη παρακαλεί. Αϊ-Γιάννη, Πρόδρομε,  Βαπτιστή, δύνασαι βαπτίσεις Θεού παιδί».

Διαβάστε περισσότερα…

(Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον 2, 1-12).

Το δεύτερο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου αναφέρεται κατ’ αποκλειστικότητα στην προσκύνηση των Μάγων στο «Νεηγενές παιδίον» (νεογέννητο βρέφος) Ιησούν, και εν συνεχεία στα γεγονότα που ακολούθησαν, δηλ. τη φυγή της αγίας Οικογένειας στην Αίγυπτο, την εκείθεν επιστροφή της στην Παλαιστίνη και τη σφαγή των νηπίων της Βηθλεέμ. Κατά τον Καθηγητή Βιβλικής Θεολογίας Χρήστο Βούλγαρη, «η διήγηση της προσκυνήσεως των Μάγων κατέχει μοναδικό χαρακτήρα στη Χριστιανική Γραμματεία του 1ου αιώνος μ. Χ. Η δε αξία και η σπουδαιότητά της δεν αξιολογούνται μόνο ιστορικά, αλλά και φιλολογικά, ως προσφορά και ύμνος του Ευαγγελιστή προς τον τεχθέντα Σωτήρα του κόσμου». Είναι δε χαρακτηριστικό ότι το γεγονός αυτό δεν αναφέρεται από κανέναν άλλον Ευαγγελιστή. Ο Λουκάς αναφέρει την προσκύνηση των ποιμένων. Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, αναφερόμενος στην επίσκεψη των Μάγων, την συνδέει με την εμφάνιση ενός «νεοφανούς αστέρα», που είδαν «εν τη ανατολή» οι σοφοί αυτοί και τον χαρακτήρισαν ως τον αστέρα του νεογέννητου βασιλιά των Ιουδαίων: «Είδαμε ν’ ανατέλλει το άστρο του και ήρθαμε να τον προσκυνήσουμε» (Ματθ.2,2). Στο παρόν άρθρο θα επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας στην ταυτότητα και στην προέλευση των Μάγων, κατά το δυνατόν.
Διαβάστε περισσότερα…