«Οι ουρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δὲ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τὸ στερέωμα!»
Τα τελευταία χρόνια, οι κάτοικοι όλης της γης αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα, λόγω της πολυσυζητημένης «κλιματικής κρίσης», της φτώχειας, των πολέμων και της απληστίας των ισχυρών της γης. Τί είναι λοιπόν η «Φύση», που συχνά μιλάμε γι’ αυτήν; Μήπως κάποια αόρατη δύναμη, που δημιούργησε τον κόσμο, 2με τους θαυμαστούς νόμους που τον διέπουν,…παρακολουθεί την πορεία του και τον προστατεύει; Δεν είναι παράξενο το ότι στα νεότερα χρόνια οι άνθρωποι αισθάνονται «ξεκομμένοι» από τη Φύση, ενώ οι αρχαίοι λαοί ένιωθαν πολύ «δεμένοι» μαζί της; Άνθρωποι και θεοί, ζώα και φυτά και …διάφορα πνεύματα, σε μια αδιάσπαστη ενότητα, μέσα σε πολύ αντίξοες συνθήκες. Μα, ακόμα πιο παράξενο φαίνεται, οι «καθυστερημένοι», υπανάπτυκτοι λαοί, να νιώθουν χαρούμενοι και υπομονετικοί, ενώ εμείς οι «πολιτισμένοι» είμαστε διαρκώς αγχωμένοι, κυνηγώντας την άπιαστη ευτυχία στη ζωή! Εδώ λοιπόν ένα μέγα ερώτημα προκύπτει: είναι λογικό να θεωρούμε το φυσικό κόσμο ως κάτι ανεξάρτητο από τις κοινωνίες μας, να τον υποτιμούμε, ή, το αντίθετο, να τον «θεοποιούμε», παραγνωρίζοντας παραδόσεις και τρόπους ζωής χιλιετηρίδων, και προπαντός, τη χριστιανική Πίστη; Ας επιχειρήσουμε να απαντήσουμε, στρέφοντας το ενδιαφέρον μας και στο Ευαγγέλιο τούτης της Κυριακής.
Διαβάστε περισσότερα…