Γεννήθηκε στήν Ἀντιόχεια τῆς Πισιδίας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ὅταν ἦταν αὐτοκράτορας ὁ Αὐρήλιος Κλαύδιος (268-270 μ.Χ.). Ἦταν μιά ἐποχή δύσκολη γιά τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἀφού τό ὄνομα χριστιανός ἀποτελοῦσε ἐσχάτη προδοσία καί αὐτός πού δήλωνε  πίστη στό Χριστό, τόν τιμωροῦσαν παραδειγματικά καί τό τέλος του ἦταν ὁ μαρτυρικός θάνατος. Ἡ Μαρίνα σέ ἡλικία 12 χρονῶν ἔμεινε ὀρφανή ἀπό μητέρα καί ὁ πατέρας της, ὁ Αἰδέσιος ἱερέας τῶν εἰδώλων, ἐμπιστεύτηκε τήν ἀνατροφή της σέ μιά γυναίκα, ἡ ὁποία διακρίνονταν γιά τό ἦθος καί τήν καλή της συμπεριφορά. Κατά εὐδοκία Θεοῦ, ἡ καλή αὐτή γυναίκα ἦταν χριστιανή. Ἡ παιδοτρόφος λοιπόν αὐτή, παράλληλα μέ τά καθήκοντα τῆςς ἀνατροφής τῆς νεαρῆς Μαρίνας, τῆς ἔδινε καί τά στοιχεῖα τῆς πίστεως στό Χριστό. Ἡ Μαρίνα ἦταν εὐφυεστάτη καί κατόρθωνε νά διακρίνει τίς ἀλήθειες τίς νέας πίστεως νά ἐμβαθύνει σ’ αὐτές, ἐνῶ παράλληλα κατανοοῦσε τίς μυθοπλασίες τῶν εἰδωλολατρικῶν φαντασμάτων. Διαβάστε περισσότερα….

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΧΕΡΡΟΝΗΣΟΥ ΕΝΟΡΙΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ – ΝΕΑΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ   ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ Η Ενορία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, ευχαριστεί θερμά τον Πανοσιολοτιώτο Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αρετίου π´ Μακάριο,   για τη φιλοξενία που προσέφερε στο Νεανικό Τμήμα του Πνευματικού Κέντρου Ευαγγελιςμού της Θεοτόκου, κατά την πενθήμερη διαμονή των νέων, που συμμετείχαν στην πρώτη κατασκήνωση του Κέντρου. Για την Ενορία ο προϊστάμενος Πρώτ/ρος Γεώργιος Τζάβλας

Η Ενορία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, με το πέρας της βραχείας κατασκηνωτικής περιόδου, που πραγματοποίησε αυτό το καλοκαίρι για τους νέους του Πνευματικού της Κέντρου, από τις 30 Ιουνίου έως τις 4 Ιουλίου στην Ιερά Μονή Αρετίου, θα ήθελε να ευχαριστήσει και να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της, προς όλους εκείνους που στάθηκαν αρωγοί για να πραγματοποιηθεί η πρώτη κατασκήνωση των νέων του Πνευματικού Κέντρου και που χωρίς την πολύτιμη βοήθειά τους, δε θα ήταν εφικτή η πραγματοποίησή της. Διαβάστε περισσότερα….

Στην κοιλιά της εγκύου δύο έμβρυα συνομιλούν. Το ένα είναι σκεπτικιστής, το άλλο γεμάτο εμπιστοσύνη και πίστη. Tο γεμάτο αμφιβολίες έμβρυο ρωτάει: «Και πιστεύεις πραγματικά σε μια ζωή μετά τη γέννηση;» Το έμβρυο που πιστεύει, απαντά: «Ασφαλώς, ναι. Για μένα είναι απόλυτα βέβαιο ότι υπάρχει ζωή μετά τη γέννησή μου. Η ζωή εδώ, είναι μόνο για να μας μεγαλώνει, ώστε να μπορούμε να προετοιμάζουμε τους εαυτούς μας για τη ζωή μετά τη γέννησή μας, έτσι ώστε να είμαστε αρκετά δυνατά για ό,τι μας περιμένει μετά.» Διαβάστε περισσότερα….

Η ακηδία, η λύπη, η καταπόνηση οπωσδήποτε θα σε επισκέπτονται, όπως και κάθε άνθρωπο. Το κυριότερο θέμα είναι πώς εμείς τις αντιλαμβανόμαστε. Σου έγραψα ήδη, μου φαίνεται, ότι αν ζούμε τις καταστάσεις μας ως “ατομικές” μας μόνο, τότε η ψυχή στο τέλος όλων πτωχεύει και γίνεται άκαρπη, ενώ η ζωή χάνει το νόημά της και γίνεται αφόρητα οχληρή. Ο σκοπός μας, τον οποίο έχει θέσει μπροστά μας το Ευαγγέλιο, είναι να γίνουμε παγκόσμιες υποστάσεις, να φέρουμε μέσα μας όλο τον κόσμο, να ζήσουμε όλο το βάθος της ιστορίας του κόσμου, και επάνω απ’ όλα του Ανθρώπου. Όλη δηλαδή η ανθρωπότητα είναι αυτό το «Εγώ», και όλη η ιστορία είναι η ζωή μου.   Διαβάστε περισσότερα….