Φεύγει, φίλοι μου, σιγά σιγά ο Αύγουστος- ίσως ο πιο ελκυστικός μήνας: πλούσια φρούτα και λαχανικά,  διακοπές, ταξίδια, μπάνια, πανηγύρια, διασκεδάσεις, χαλάρωση-στα βουνά ή στις παραλίες. Βέβαια, το ενδιαφέρον και τα συναισθήματα των περισσοτέρων δικαίως στρέφονται γύρω από την Κοίμηση της Θεοτόκου- από τις πιο αγαπημένες Γιορτές του Ελληνισμού και των απανταχού της γης Ορθοδόξων! Αν όμως ξεφυλλίσουμε το εκκλησιαστικό Εορτολόγιο, θα εκπλαγούμε από το πλήθος εορτών των  Αγίων: Αποστόλων, Πατέρων, Μαρτύρων, Οσίων. Και πληροφορούμαστε από τα Συναξάρια, ότι,  εκείνο που χαρακτηρίζει τη ζωή τους, είναι η σταυροαναστάσιμη πορεία: μέσα από τις θλίψεις, τις στερήσεις, τις αρρώστιες, τις διώξεις, τα μαρτύρια, στο βάθος ανατέλλει η Ανάσταση, που δίνει νόημα και σκοπό στη ζωή, τροφοδοτεί την υπομονή, την ολιγάρκεια, την αλληλεγγύη, τις ελπίδες, τους  αγώνες!
Διαβάστε περισσότερα…

« Ἀπόστολοι ἐκ περάτων, συναθροισθέντες ἐνθάδε, Γεθσημανῆ τῷ χωρίῳ, κηδεύσατέ μου τὸ σῶμα, καὶ σύ, Υἱὲ καὶ Θεέ μου, παράλαβέ μου τὸ πνεῦμα».

          Απολαμβάνομε, αγαπητοί μου, τις όμορφες μέρες και τις νύκτες του Αυγούστου-του «Μήνα της Παναγιάς». Στα μέσα του, η Εορτή της Κοιμήσεως-το «Πάσχα του Καλοκαιριού». Αμέτρητοι οι ναοί, τα Μοναστήρια, τα προσκυνήματα της Χάρης της: σε πόλεις και χωριά, σε νησιά, κάμπους και βουνά. Η Πλατυτέρα των Ουρανών, η «τιμιωτέρα των χερουβείμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ», αγκαλιάζει όλη την Οικουμένη. Οι εορτές της, «πυλώνες» στην Ορθόδοξη Λατρεία. Οι Ακολουθίες της, απαράμιλλες- με αποκορύφωμα τους Χαιρετισμούς και τις Παρακλήσεις της, που τούτο το μήνα διαχέονται γλυκόλαλα στους ναούς μας- βάλσαμο στις δακρυρροούσες καρδιές! Ποιος έτρεξε στην αγάπη της και δε βοηθήθηκε; Ποιος γονάτισε με πόνο μπροστά στην εικόνα της και δε βρήκε δύναμη, ελπίδα και παρηγοριά;
Διαβάστε περισσότερα…

Αύγουστε, καλέ μου μήνα, να’ σουν δυο φορές το χρόνο»!

          Φεύγοντας ο Ιούλιος, αφήνει βαθιά μέσα μας χαραγμένη τη χαρά του εορτασμού πολλών μεγάλων και θαυματουργών Αγίων, με τα πλούσια ήθη και έθιμα να σφραγίζουν την ελληνική ψυχή, την ελληνορθόδοξη κληρονομιά, που συχνά απειλείται, μα, σαν τη σπίθα μέσα από τη χόβολη, βγαίνει ξανά στην επιφάνεια, ανάβοντας φλόγες δυνατές κι εκπέμποντας φως στα σκοτάδια της ζωής. Ελάτε λοιπόν, φίλοι μου, να επιχειρήσουμε ένα μικρό «Οδοιπορικό» στον Δεκαπενταύγουστο-μα κι όλος ο «Μήνας της Παναγιάς» έχει περίσσια χάρη κι ομορφιά. Και δεν είναι μόνο η ευλογία της πληθώρας των ωραίων φρούτων και των οπωροκηπευτικών…Είναι και οι λατρευτικές ευκαιρίες με τις σπουδαιότατες Εορτές, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν: της Μεταμορφώσεως του Χριστού και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου-το «Πάσχα του Καλοκαιρού».
Διαβάστε περισσότερα…

      Όσοι έτυχε να γεννηθούν και να ζήσουν στην παραδοσιακή κοινωνία, μετέχοντας στην καθημερινότητα, στο μόχθο και στις δυσκολίες της ζωής, κουβαλούν μέσα τους μνήμες, εμπειρίες, βιώματα, ευχάριστα και δυσάρεστα, όντας μάρτυρες της ζωής και του θανάτου. Στα παιδικά μας χρόνια «κρεμόμασταν» από τα χείλη των δασκάλων και των γερόντων και «ρουφούσαμε» τις ιστορίες, τα αστεία, τις περιγραφές τους. Ζώντας άμεσα στη φύση, βλέπαμε, ακούγαμε, νιώθαμε τους κύκλους της ζωής και τα «θαύματά» της. Κι ύστερα ήρθαν οι σπουδές, τα Μ.Μ.Ε., τα ταξίδια,  κ.ά., να ανοίξουν τους ορίζοντες της γνώσης. Τα πλούσια ντοκιμαντέρ δεν έπαψαν να προσελκύουν το ενδιαφέρον μας, μεταφέροντάς μας στην  «άκρη του κόσμου». Κι από την άλλη μεριά, πολιτικά γεγονότα, πόλεμοι, βία, δυστυχήματα, κλιματική αλλαγή, εκτοπίσεις και μετακινήσεις πληθυσμών-παγκόσμια προβλήματα-μάς αναστατώνουν, ώστε να αναρωτιούνται πολλοί, αν αξίζει να ζούνε! Λοιπόν, το μυστήριο της ζωής απλώνεται μπροστά μας σαν αχανές, μαγευτικό πέλαγος, που αναγκαστικά το περνούμε-«ταξιδιάρηδες»- άραγε, για πού;   
Διαβάστε περισσότερα…

Πολλές φορές αναρωτιόμαστε «γιατί υπάρχομε», «προς πού πορευόμαστε», ποιο είναι το «νόημα της ζωής». Θαυμάζομε όσα παρατηρούμε μέσα μας, τριγύρω, στη φύση, στον κόσμο. Ο άνθρωπος νιώθει ανικανοποίητος, ακόμα και στο απόγαιο των κατακτήσεων και των επιτυχιών του. Άλλοτε πάλι είναι απαισιόδοξος, ανίσχυρος να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες, τις τραγικές καταστάσεις. Μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα τον βασανίζουν, καθώς μια απερίγραπτη «μοναξιά», σα μαύρο σύννεφο, τον περικυκλώνει κι αποζητά «συντροφιά», ακόμη και στο αχανές Διάστημα, σε «εξωγήινα όντα»!
Διαβάστε περισσότερα…