Ήταν λέει, νύχτα Χριστουγέννων…

Και, ξάφνου, μόνος βρέθηκα σ’ ένα ελατόδασος!

Αγέρας κρύος φύσαγε, το χιόνι σκέπαζε τη γη.

Και μια παράξενη, απ’ άλλον κόσμο, άκουσα φωνή: Διαβάστε περισσότερα…

Πόσες απώλειες, άραγε, ερχόμαστε να προσμετρήσουμε στη ζωή μας!

Φαντάζομαι ότι κάποιες από αυτές θα έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο στη ζωή μας και θα αφήνουν ένα μνημονικό ίχνος στο νου και στην καρδιά μας…

Είναι εκείνες τις ώρες που βιαζόμαστε να καλύψουμε το κενό, να δώσουμε συνοχή και νόημα σε αυτό που διαιρεί τη θέση μας στη ζωή. Επιθυμούμε να σπρώξουμε την Απουσία με μια Παρουσία. Η θέση, όμως, είναι μοναδική, όπως και το πρόσωπο και η παρουσία του Άλλου στη ζωή μας. Θέλουμε να δώσουμε τα στοιχεία της ταυτότητας εκείνου που έφυγε σε αυτόν ή αυτήν που θα έρθει. Βιάζεσαι να αντικαταστήσεις…

Ο θάνατος μιας απουσίας δεν έχει τη δύναμη να αφανίσει. Το βλέπεις, άλλωστε, και σε απλά πράγματα. Αγγίζεις ένα αντικείμενο του προσώπου που έφυγε από τη ζωή σου ή απομακρύνθηκε από εσένα και κινητοποιείται ένας ολόκληρος μηχανισμός μέσα σου. Ζωντανεύει η κίνησή του, η έκφρασή του, ο λόγος του. Η αγάπη έχει τυλίξει τη μορφή του, τις συνήθειές του, τη φωνή του, τους μορφασμούς του, τις αξίες του, τα ιδανικά του, τα πάντα σε μια νοσταλγική θύμηση μέσα σου, ώστε παίρνουν σάρκα και οστά.

Η αγάπη που φεύγει δεν εξαφανίζεται. Σου μιλά! Δεν καταργεί την παρουσία εκείνου τόσο εύκολα. Ακόμη και εάν επιθυμεί να είναι μακριά σου αυτή η Αγάπη, δε σε ταπεινώνει η απουσία της.

Σε δοξάζει το να αλλάξεις τη σχέση σου με το πένθος αυτής της απουσίας.

Είναι ο πρόδρομος της δικής σου ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ!

Ευάγγελος Ρέντας
Ψυχοπαιδαγωγείν

…ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ

Το Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ξεκίνησε για άλλη μία χρονιά τις πνευματικές, αλλά και αθλητικές του δραστηριότητες. Τα κατηχητικά σχολεία, οι νεανικές, καθώς και οι αθλητικές δραστηριότητες (πινγκ – πονγκ, ποδηλασία) συμβάλλουν τόσο στη σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών, όσο και στην άθληση του σώματος και του πνεύματος, πάντα υπό τη σκέπη του Θεού.

Οι δράσεις ξεκινάνε από την Παρασκευή το απόγευμα, οπότε από τις 16:00 μέχρι τις 19:00 οι μικροί μας φίλοι (από νηπιαγωγείο μέχρι Δ΄ Δημοτικού) μπορούν να διασκεδάσουν δημιουργικά μέσα από θεατρικό παιχνίδι, καλλιτεχνικές δημιουργίες, ζωγραφική, χορωδία και πινγκ – πονγκ. Πιο συγκεκριμένα, με τη μουσική τα παιδιά μαθαίνουν βυζαντινούς ύμνους, τροπάρια της Εκκλησίας και παραδοσιακά τραγούδια του τόπου. Ενώ σε έναν άνετο χώρο με δύο επαγγελματικά τραπέζια διασκεδάζουν και μαθαίνουν τις βασικές αρχές του πινγκ – πονγκ. Διαβάστε περισσότερα…

Αγαπητοί μας ενορίτες, φιλέορτοι αδελφοί μας, άξιοι εργάτες του αμπελώνος του Κυρίου, συνεργάτες και συνεργάτιδες ακάματοι, ευλογημένα παιδιά της Παναγίας μας, με τη χάρη του Θεού αξιωθήκαμε και φέτος να δρασκελίσουμε το κατώφλι της εορτής των εορτών, των Χριστουγέννων!

Παρακαλούμε τον Γεννηθέντα Κύριο μας να μας αξιώσει να γιορτάσουμε την ενανθρώπησή Του και τα άγια Θεοφάνια Του. «Θεός εν σαρκί εφάνη και εν Ιορδάνη βαπτίζεται δια την ημών σωτηρίαν».

Παρακολουθώ, διακριτικά, όλες τις προετοιμασίες και τις δραστηριότητες όλων ημών των συνεργατών, των διδασκάλων, των παιδιών, των νέων και των ενηλίκων του Ιερού Ναού και Ενοριακού Πνευματικού μας Κέντρου, για να υποδεκτούμε τη μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης, τη Γέννηση του Κυρίου μας, Ιησού Χριστού. Φέτος η Ενορία έχει έναν ιδιαίτερο και σημαντικό λόγο να εορτάζει και να πανηγυρίζει, αφού ο ναός της Παναγίας μας συπληρώνει τα 20 χρόνια. Θαυμάζω τη δημιουργικότητά σας, με συγκινεί η διάθεσή σας για προσφορά και σας συγχαίρω για τη δραστηριοποίησή σας, ώστε να πραγματοποιηθούν οι λατρευτικές, ποιμαντικές-πνευματικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις του Αγίου Δωδεκαημέρου προβάλλοντας τα σπουδαία μηνύματα και τις αξίες των ημερών. Διαβάστε περισσότερα…

Eγώ.

Γεννήθηκα, λοιπόν, και υπάρχω! Μα πώς θα με δω; Πώς θα δω το πρόσωπό μου; Πού θα δω ποια είμαι;

Αχ, να! Καθρεπτίζομαι στα μάτια των άλλων. Τι καλά! Να, οι άλλοι θα είναι οι καθρέπτες που θα μου δείξουν ποια είμαι!

Μισό λεπτό, όμως. Αυτός εδώ ο «καθρέπτης» με δείχνει όμορφη, ενώ ο άλλος άσχημη. Αυτός με καθρεπτίζει καλή, ενώ ο άλλος κακή. Αυτός ικανή, ενώ ο άλλος όχι και τόσο. Αυτός έξυπνη, μα ο άλλος ανόητη. Αυτός χοντρή και ο άλλος αδύνατη. Τι μπέρδεμα!!!

Σαν Προκρούστης ο ένας «καθρέπτης» με τραβά, με τεντώνει και ο άλλος κόβει όποιο άκρο μου περισσεύει, ώστε να χωράω στο πλαίσιο που αυτός θέλει. Τι πόνος!!!

Και τώρα; Μα ποια είμαι τέλος πάντων εγώ;;; Ποιο από όλα είναι το δικό μου πρόσωπο;;;

Χμ! ξέρω τι θα κάνω! Θα διαλέξω εγώ το «πρόσωπο» που θέλω να αντανακλούν οι καθρέπτες. Και, εννοείται, θα διαλέξω το καλύτερο, ώστε να μου αρέσω και να αρέσω και στους άλλους. Το πιο ωραίο προσωπείο!

Διαλέγω, λοιπόν, αυτό της καλής, αυτό της έξυπνης, της ικανής σε όλα, της όμορφης κτλ κτλ…

Ωχ! Πάλι υπάρχει πρόβλημα! Το πρόσωπό μου κουράστηκε και παραμορφώθηκε από τα πολλά και διαφορετικά προσωπεία που του φορώ κάθε μέρα. Πνίγηκε κάτω από τα τόσα προσωπεία που του στερούν το οξυγόνο!!! Άσε που στην πορεία ξέχασα και ποια είμαι…

Απόκριες!!! Έβαλα μια μάσκα και, τι θαύμα! Με ξαναβρήκα! Ξαναβρήκα το πρόσωπό μου! Κρυμμένη πίσω από τη μάσκα, επιτέλους, μπόρεσα να είμαι εγώ, να έχω το δικό μου πρόσωπο, να αναπνεύσω όλο το οξυγόνο που μου έλειπε! Ελευθερώθηκα από τους χιλιάδες ρόλους που τόσο καιρό παίζω με επιτυχία, και μπόρεσα να εκφραστώ, επιτέλους, χωρίς πρέπει και περιορισμούς!

Κοίτα να δεις που μια άθλια μάσκα, αστεία, ευτελής, έδειξε το πρόσωπό μου καλύτερα από τα επιτηδευμένα, πανάκριβα, λεπτοδουλεμένα προσωπεία που φορώ καθημερινά! Ή μήπως πάλι δεν είμαι εγώ αυτή;;;

Ξέρεις, όμως, κάτι; Κουράστηκα να μη με ξέρω. Και τώρα καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να με μάθουν και οι άλλοι… Είναι αδύνατον να ξέρεις κάποιον και να τον «βλέπεις», όταν ούτε καν αυτός δεν ξέρει τον εαυτό του και μάλιστα αλλάζει με τέτοια ταχύτητα και επιτυχία τόσα προσωπεία…

Τέλος, λοιπόν! Πετώ τα προσωπεία και τις μάσκες μου και ξεκινώ να με γνωρίσω…

Καλή Σαρακοστή και Καλή Ανάσταση!

Μαρία Παναγιωτάκη, 
φιλόλογος