«Παράδεισε πάντιμε, το ωραιότατον κάλλος»

Φανταστείτε, αγαπητοί αναγνώστες, πως βρίσκεστε  σε μια φιλική συνάντηση, στην οποία συζητάτε για τον άνθρωπο, τη σχέση του με το Θεό, την ανθρώπινη κοινωνία. Κάποια στιγμή η κουβέντα φτάνει στο σημείο,  ο Σωκράτης, ο μέγιστος των σοφών, να συγκρίνεται με έναν αγωνιζόμενο χριστιανό, ενεργό μέλος της Εκκλησίας. Ποιον, αλήθεια, θα τοποθετούσατε πιο ψηλά; Το χριστιανό, ή το Σωκράτη; Υποκλινόμαστε στο μεγάλο δάσκαλο, που,  με το ήθος και τη συνέπειά του υπήρξε πρότυπο αληθινού Ανθρώπου.  Όμως, η σύγκριση δε γίνεται για το ήθος και τις πράξεις των ανθρώπων, απλών ή επιφανών, που, στο βάθος τους, μόνο ο Θεός γνωρίζει. Δίνεται, απλώς, η αφορμή, για να προβληματιστεί κανείς στην αναζήτηση Εκείνου που φαίνεται να «αιωρείται» στο Σύμπαν και, ενώ μπορεί να «κρύβεται» κοντά μας, ή και μέσα μας, πολλοί  τον ψάχνουν μακριά, σε λανθασμένους κι επικίνδυνους δρόμους. Διαβέστε περισσότερα…

Α΄

«Του πλούτου αχορταγιά, τση δόξας  πείνα,

του χρυσαφιού ακριβειά καταραμένη,

 πόσα για σας κορμιά νεκρά πομείνα,

πόσ’ άδικοι πολέμοι σηκωμένοι»!

(Γ. Χορτάτση, «Ερωφίλη»)

          Στους στίχους αυτούς, ο ποιητής κλείνει μια πραγματικότητα, που όλοι βιώνουμε, με διάφορους τρόπους. Στην τραγικότητα της ανθρωπότητας, με τις τεράστιες κοινωνικές ανισότητες και μάλιστα στις λεγόμενες «χριστιανικές» κοινωνίες, που τον τελευταίο καιρό συνταράσσονται από φαινόμενα απερίγραπτης  βαρβαρότητας, αναρωτιέται κανείς, αν δικαιώνονται κάποιοι να νομίζουν ότι είναι ιδιαίτερα «ευνοημένοι» από το Θεό, που, όπως λένε, «δίνει» τα αγαθά και τα πλούτη! Άραγε, δικαιολογεί ο Χριστιανισμός τον πλούτο; Πώς αντιμετώπισαν το ζήτημα αυτό οι Πατέρες; Διαβάστε περισσότερα…

Ο κόσμος που βλέπουμε, ζούμε και απολαμβάνομε, από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα προκαλεί διάφορα συναισθήματα και σκέψεις. Οι αρχαίοι Έλληνες, παρατηρώντας την πανέμορφη Κτίση, με τους νόμους, την ομορφιά, την αδιάκοπη ροή των πραγμάτων, συμπεριέλαβαν όλα τούτα στη λέξη «κόσμος». Με τις Μυθολογίες, φιλοσοφίες, θρησκείες, επιστήμες προσπαθούν να απαντήσουν σε ερωτήματα, που ο ανθρώπινος νους αδυνατεί να κατανοήσει. Ποιο είναι, λοιπόν, το νόημα του κόσμου; Γιατί τον έφτιαξε ο Θεός; Πώς αντιμετωπίζεται η ματαιότητά του; Διαβάστε περισσότερα…

         Από τα αρχαία χρόνια μέχρι την εποχή μας, το μυστήριο του χρόνου απασχολεί τους ανθρώπους. Μυθολογίες, θρησκείες, φιλοσοφίες και επιστήμες δεν κατάφεραν να το εξιχνιάσουν. Χρόνος: Άπιαστος, σα σκιά. Απατηλός, σαν όνειρο. Κι όμως, τον νιώθουμε να μας συντροφεύει πιστά. Όσο αυτός φεύγει, τόσο εμείς στενοχωρούμαστε, ανήσυχοι για το άγνωστο, αόρατο μέλλον. Ερωτήματα πολύ σοβαρά θα βασανίζουν τους ανθρώπους, εκτός κι αν αποδεχτούν το Λόγο του Θεού, που, καθώς είπε ο Χριστός, θα επαληθευτεί, μέχρι και την τελευταία του λέξη. Διαβάστε περισσότερα…

«Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού, ποίησιν δε χειρών αυτού αναγγέλλει το στερέωμα» (Ψαλμ.18. 2)     Μπορεί οι ουράνιοι κόσμοι, όλα τα δημιουργήματα, να διαλαλούν με τον τρόπο τους την ύπαρξη του Θεού, αλλά, πολλοί άνθρωποι δείχνουν να έχουν χάσει τις πνευματικές αισθήσεις τους, ώστε να μη μπορούν να συλλάβουν τις φωνές, τα τραγούδια, τα μηνύματα που εκπέμπονται από το Σύμπαν. Διαβάστε περισσότερα…