Πριν λίγο, καιρό κυκλοφόρησε στα Μ.Μ.Ε η περιπέτεια ενός Αγιορείτη μοναχού και θεωρώ αξιόλογη να την παραθέσω εδώ. Πρόκειται για τον π. Τιμόθεο, κατά κόσμον Τακαγιούκι Κοζάκι, Ιάπωνα, που ασπάστηκε την Ορθοδοξία και φυλάει την πασίγνωστη εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας στη Μονή Ιβήρων. Μάλιστα, αστειευόμενος λέει πως το επίθετό του είναι κρητικό- «Κοζάκης!
Διαβάστε περισσότερα…
Παχυγιννάκη, Πρωτοπρ.του Οικουμενικού Θρόνου
«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν».«Όποιος θέλει ας με ακολουθήσει» είπεν Εκείνος μια φορά και προχώρησε στον ανηφορικό δρόμο της αγάπης και της θυσίας, ντυμένος τον λευκό χιτώνα της αγνότητος και στεφανωμένος με το ακάνθινο στεφάνι του μαρτυρίου. Κι αυτή η πρόσκληση ήταν δύσκολη για την αδυναμία του ανθρώπου, μα σιγά – σιγά πήρε κι ο άνθρωπος δύναμη από το παράδειγμα και τη χάρη του Θεού και βάδισε «τήν στενήν καί τεθλιμμένην ὁδό», τον ηρωικό δρόμο που «ἀπάγει εἰς τήν ζωήν».
Διαβάστε περισσότερα…
«Τῆς Μαγδαληνῆς Μαρίας, τὴν τοῦ Σωτῆρος εὐαγγελιζομένης, ἐκ νεκρῶν Ἀνάστασιν και εμφάνειαν» (Εωθινόν Γ΄)
«Το έβγα μας στον αρσανά… Και θυμούμαι άξαφνα το ζεστό χέρι της Μαγδαληνής, στη Σιμωνόπετρα. Ο ανήφορος στη Σιμωνόπετρα. Η δάφνη δεξιά ζερβά βλαστομανάει απίστευτα· δαφνοπόταμος… Το κύμα ακούεται κάτου, κι πάνου το νερό… Απάνου καλεί ένα σήμαντρο χαρούμενο… Μη τον ξεχνάς αυτόν τον δρόμο· τη θεία θέρμη…Μαγδαληνή, Μαγδαληνή…σέ μοναστήρι ανέβασες κ’ εμένανε πιστό, γιά νά φιλήσω λείψανο τό ατίμητό Σου χέρι· κι’ ήταν ακόμα, ώς πίθωσα τά χείλια μου, ζεστό!» («Πάσχα των Ελλήνων, Λυρικός Βίος», τ. Δ ́, σελ. 136-138). Είναι η όμορφη περιγραφή του Άγγελου Σικελιανού, όταν επισκέφτηκε με το Νίκο Καζαντζάκη το Άγιον Όρος, όπου περιπλανήθηκαν για σαράντα μέρες. Όταν ο Σικελιανός ασπάστηκε το άφθαρτο χέρι της Αγίας, θα το αισθανθεί θερμό. Κι ήταν τόσο μεγάλη η κατάπληξή του, που θα το ασπαστεί τρεις φορές! Θα επιχειρήσουμε μια εξιστόρηση της ζωής αυτής της μεγάλης αλλά αδικημένης Αγίας, που αυτές τις μέρες (στις 22 του μήνα) γιορτάζει τη μνήμη της η Εκκλησία.
Διαβάστε περισσότερα…
«Μνηστευθεῖσα τῷ Λόγῳ Μαρίνα ἔνδοξε, τῶν ἐπιγείων τὴν σχέσιν πᾶσαν κατέλιπες, καὶ ἐνήθλησας λαμπρῶς ὡς καλλιπάρθενος· τὸν γὰρ ἀόρατον ἐχθρὸν κατεπάτησας στερρῶς ὀφθέντα σοὶ Ἀθληφόρε. Καὶ νῦν πηγάζεις τῷ κόσμῳ τῶν ἰαμάτων τὰ xαρίσματα» (Απολυτίκιον).
Διαβάστε περισσότερα…
Για να ασχοληθούμε στο σημερινό μας γραφτό με τον σημαντικό αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο και συγγραφέα Ηράκλειτο, το οφείλομε σ’ έναν καλό φίλο και συνεργάτη που, λόγω των εορτών, μας χάρισε το βιβλίο του μακαριστού και πνευματικού φίλου Προηγουμένου της Ιεράς Μονής Ιβήρων Βασιλείου Γοντικάκη. Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στον Εφέσιο σοφό με τίτλο: «ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ, κλέος αέναον θνητών, θεολογική προσέγγιση» (1). Ο Ηράκλειτος γεννήθηκε στην Έφεσο της Ιωνίας και έζησε τον 6ο με 5ο π.Χ. και πέθανε στην Αθήνα, σε ηλικία 80 περίπου ετών. Ίσως μερικοί απορήσουν πώς και γιατί να ασχοληθούμε με έναν αρχαίο φιλόσοφο που δεν ήταν χριστιανός. Μην βιάζονται. Οι Άγιοι που ξέρουν περισσότερα από εμάς, μας διδάσκουν με την σκέψη, τα βιώματα, τη συνείδηση, την πίστη και τον ἐν-Χριστῷ λόγο τους, που είναι πλατύτερος και ουσιαστικότερος από τον δικό μας τον αναιμικό και κοντόφθαλμο.
Διαβάστε περισσότερα…
Ορθόδοξος Συναξαριστής