Ακούσαμε την περασμένη Κυριακή στο «Ευαγγέλιο της Κρίσεως» τον Κύριο να μιλάει για τη Δευτέρα Παρουσία Του, που θα γίνει με συνοδεία μυριάδων αγγέλων, αστραποβόλα και λαμπρή, κι όχι απαρατήρητη, όπως η πρώτη. Η ανάσταση των ανθρώπων θα είναι καθολική και η σύναξη ζώντων και νεκρών ενώπιόν Του, συγκλονιστική. Τότε θα φανερωθούν: σκέψεις, βιώματα, λόγια, πράξεις, παραλείψεις- όλα στο φως! «Ω, ποία ώρα τότε»! Από την περιγραφή του Χριστού προκύπτει ως βασικό κριτήριο η αγάπη, που όπως φαίνεται αφορά όλους τους ανθρώπους. Όμως, δεν πρέπει να σχηματιστεί η εικόνα μιας κίβδηλης αγάπης, αυτονομημένης, ξεκομμένης από την πίστη στο Θεό, που είναι η όντως Αγάπη. Γι’ αυτό, εκείνο που προέχει είναι, μέσα από τις ανάγκες των συνανθρώπων μας, στον πόνο και στα πρόσωπά τους, να ιδούμε το Χριστό, που τους ονομάζει αδελφούς Του. Πίστη και έμπρακτη αγάπη, άρρηκτα δεμένες, μας ζητάει ο Κύριος. Αυτή τη στάση επιβάλλει το Ορθόδοξο εκκλησιαστικό φρόνημα και ήθος.
Διαβάστε περισσότερα…

Έχοντας, αγαπητοί μου, νωπή την Παραβολή του «Ασώτου», μπήκαμε στη δεύτερη εβδομάδα του Τριωδίου. Ο λαός μας την αποκαλεί «Κρεατινή», γιατί είναι η τελευταία πριν από το Πάσχα, που γίνεται «κατάλυσις εις πάντα» όλες τις ημέρες, πλην Τετάρτης και  Παρασκευής. Ο κόσμος περιμένει πώς και πώς την Τσικνοπέμπη, κατά την οποία μεγάλες ποσότητες κρεατικών καταναλώνονται, καθώς (υποτίθεται πως) σε λίγες μέρες θα αρχίσει η Νηστεία! Σε μερικές περιοχές φτιάχνουν πιλάφι με κρέας και τα μοιράζουν στους φτωχούς. Μετά έρχεται το Ψυχοσάββατο, με τα μνημόσυνα των αγαπημένων μας προσώπων, και κλείνει η εβδομάδα, με την Κυριακή της Απόκρεω.

Διαβάστε περισσότερα…

Eίναι κάμποσα χρόνια, που αξιώθηκα να επισκεφτώ το περίφημο Μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου- το αρχαιότερο στην Αίγυπτο κι από τα παλαιότερα στον κόσμο. Φωλιασμένο από τον 4^ο μ. Χ αιώνα στην καρδιά της ανατολικής ερήμου της Θηβαΐδας, κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα, με την πλούσια ιστορία, την αρχιτεκτονική και την πνευματική παρουσία, αποτελεί έναν εξαιρετικό «προορισμό» για τους χριστιανούς προσκυνητές, και όχι μόνο. Σπουδαίο πνευματικό κέντρο, εκτός από τη διατήρηση των αρχαίων χριστιανικών Τεχνών, αποτελεί και «καταφύγιο» για τους Κόπτες, που συχνά αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα, σε μια χώρα, με την πλειοψηφία του μουσουλμανικού πληθυσμού.
Διαβάστε περισσότερα…

(Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον 2, 1-12).

Το δεύτερο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου αναφέρεται κατ’ αποκλειστικότητα στην προσκύνηση των Μάγων στο «Νεηγενές παιδίον» (νεογέννητο βρέφος) Ιησούν, και εν συνεχεία στα γεγονότα που ακολούθησαν, δηλ. τη φυγή της αγίας Οικογένειας στην Αίγυπτο, την εκείθεν επιστροφή της στην Παλαιστίνη και τη σφαγή των νηπίων της Βηθλεέμ. Κατά τον Καθηγητή Βιβλικής Θεολογίας Χρήστο Βούλγαρη, «η διήγηση της προσκυνήσεως των Μάγων κατέχει μοναδικό χαρακτήρα στη Χριστιανική Γραμματεία του 1ου αιώνος μ. Χ. Η δε αξία και η σπουδαιότητά της δεν αξιολογούνται μόνο ιστορικά, αλλά και φιλολογικά, ως προσφορά και ύμνος του Ευαγγελιστή προς τον τεχθέντα Σωτήρα του κόσμου». Είναι δε χαρακτηριστικό ότι το γεγονός αυτό δεν αναφέρεται από κανέναν άλλον Ευαγγελιστή. Ο Λουκάς αναφέρει την προσκύνηση των ποιμένων. Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, αναφερόμενος στην επίσκεψη των Μάγων, την συνδέει με την εμφάνιση ενός «νεοφανούς αστέρα», που είδαν «εν τη ανατολή» οι σοφοί αυτοί και τον χαρακτήρισαν ως τον αστέρα του νεογέννητου βασιλιά των Ιουδαίων: «Είδαμε ν’ ανατέλλει το άστρο του και ήρθαμε να τον προσκυνήσουμε» (Ματθ.2,2). Στο παρόν άρθρο θα επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας στην ταυτότητα και στην προέλευση των Μάγων, κατά το δυνατόν.
Διαβάστε περισσότερα…