Πρωτ. Γεωργίου Μαρνέλλου, Δρα Θεολογίας, διευθυντή-σχολάρχου του Ινστιτούτου Ελληνικής, Ρωσικής Γλώσσας, Ορθοδόξου Θεολογίας και Πολιτισμού.   «ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣ ΟΥΡΑΝΟΘΕΝ ΕΠΕΜΦΘΗ ΕΙΠΕΙΝ ΤΗ ΘΕΟΤΟΚΩ…» «ΤΟ ΧΑΙΡΕ ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΕΤΑ ΣΟΥ»   Με αυτή την ιστορική μαρτυρία αρχίζει η Α΄ στάση των Χαιρετισμών της Παναγίας. Μετά την επίκληση της χάρης της Παναγίας, της Υπεραγίας Θεοτόκου, για να δεχτεί την προσφορά των ύμνων και να μας λυτρώσει από την «ενεστώσα» ανάγκη και από κάθε συμφορά, ο ιερεύς επισφραγίζει το θεομητορικό υμνολόγημα και πάλιν, με την ίδια μαρτυρία της ενσαρκώσεως του Θεού και Λόγου: «Ω πανύμνητε Μήτερ, η τεκούσα των πάντων Αγίων Αγιώτατον Λόγον… τους σοι βοώντας Αλληλούια», «Άγγελος πρωτοστάτης ουρανόθεν επέμφθη ειπείν τη Θεοτόκω το, Χαίρε… Χαίρε, δι΄ ής νεουργείται η κτίσις. Χαίρε, δι΄ής βρεφουργείται ο Κτίστης ».   ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ: 1. ΔΙΑΣΑΦΗΣΗ ΛΕΞΕΩΝ, ΦΡΑΣΕΩΝ (με βάση το Λεξικό του Γ. Μπαμπινιώτη) ΧΑΙΡΩ= Χαίρε, χαίρετε, ως επίσημη προσφώνηση χαιρετισμού. «Χαίρετε και αγαλλιάσθε», ότι ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς» (Ματθ. 5,12) Όμόρριζα χαρ-ά, χάρις, χάρ-μα… ΧΑΡΑ = συναίσθημα ή κατάσταση μεγάλης ευχαρίστησης και ικανοποίησης. Φράση χαρά μου! ως προσφώνηση αγάπης ή οικειότητας. Η εικόνα της Ευαγγελίστριας ονομάζεται εικόνα της χαράς! ΧΑΡΟΠΟΙΟΣ Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ, προξενεί χαρά, κάνει την Μαριάμ χαρούμενη ενώ αντίθετα ο δαίμονας Δαίμων και ο Χάρος (ο θάνατος, ο μαυροφορεμένος, κουκουλοφόρος καβαλάρης, που παίρνει τις ψυχές) δεν χαροποιούν τον άνθρωπο, τον λυπούν, τον θλίβουν, τον στενοχωρούν. ΚΕ-ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ

Διαβάστε περισσότερα…

Του Πρωτ. Ευαγγέλου Παχυγιαννάκη

            Ένα από τα ωραιότερα και λυρικότερα τροπάρια του Κανόνος που ψάλλεται στην Ακολουθία των Χαιρετισμών της Θεοτόκου είναι και το δ΄ της α΄ Ωδής: «Ρόδον τὸ ἀμάραντον* χαῖρε ἡ μόνη βλαστήσασα·*  τὸ μήλον τὸ εὔοσμον, χαῖρε ἡ τέξασα,* τὸ ὀσφάδιον* τοῦ πάντων Βασιλέως…». Σε μετάφραση: «Χαίρε, Παναγία μας, συ, που από τη θεοχώρητη σάρκα σου εβλάστησε το ρόδο, που ποτέ δεν μαραίνεται· συ, που έφερες στον κόσμο το μήλο που μοσχοβολά τη μυρουδιά του Βασιλέως των όλων…». Τὶ θα πει, όμως, «τὸ ὀσφράδιον τοῦ πάντων Βασιλέως;»   Ας φαντασθούμε  έναν άνθρωπο με ευαίσθητη όσφρηση. Ψάχνει έναν τόπο, ένα πράγμα, ένα πρόσωπο που να μοσχοβολά. Κι όταν το  βρεί σταματά. Η όσφρησή του ευφραίνεται. Την πιο ευαίσθητη όσφρηση την έχει ο Θεός. Έψαχνε να βρει μια ευωδία στον κόσμο, μα πουθενά. Παντού η δυσοσμία της αμαρτίας. Και ξαφνικά, να, βρίσκει ένα λουλούδι, που έχει ένα μοναδικό, δικό του μοσχοβόλημα.
Διαβάστε περισσότερα…

Του Πρωτ. Ευαγγέλου Παχυγιαννάκη

Σε ένα από τα τροπάρια του Κανόνος των Χαιρετισμών της δ΄ωδής (τό γ΄) αποκαλούμε την Παναγία μας «Κλῖμαξ» και «Γέφυρα». «…χαῖρε κλῖμαξ γῆθεν,* πάντας ἀνυψώσασα χάριτι·* χαῖρε ἡ γέφυρα ὄντως* ἡ μετάγουσα,* ἐκ θανάτου πάντας*, πρὸς ζωὴν τοὺς ὑμνοῦντάς σε». Σε μετάφραση: «Χαίρε, Παναγία μας, που με τη χάρη σου ανύψωσες όλους από τη γη στον ουρανό· χαίρε συ πού είσαι η γέφυρα που πραγματικά μεταβιβάζεις όλους από τον θάνατο στη ζωή, εκείνους, που με κατάνυξη και ευλάβεια σε υμνούνε». Στο τροπάριο αυτό ο ποιητής παρομοιάζει την Παναγία με κλίμακα, με σκάλα.
Διαβάστε περισσότερα…

Του Πρωτ. Ευαγγέλου Παχυγιαννάκη

Ένα από τα τροπάρια της δ΄ ωδής του Κανόνος, το γ΄, μας μεταφέρει μια προεικόνιση της Παναγίας, στην οποία ο Προφήτης Ιεζεκιήλ προοράται την Παναγίαν ως «Πύλην» και η αγία μας Εκκλησία την χαρακτηρίζει ως «Εἴσοδον». Τι λέει το τροπάριο αυτό: «Χαῖρε πύλη μόνη ἥν ὁ  Λόγος* διώδευσε μόνος ἡ μοχλούς,* καὶ πύλας Ἅδου, Δέσποινα,* τῷ τόκῳ σου συντρίψασα·* χαῖρε ἡ θεία εἴσοδος* τῶν σωζομένων, πανύμνητε». Σε μετάφραση: «Χαίρε, εσύ, Παναγία μας, που είσαι η μοναδική πύλη από την οποία πέρασε ο Λόγος, ο Οποίος, με τη γέννησή Του έγινε αφορμή να συντρίψεις  τους μοχλούς και τις βαριές πόρτες του Άδη.
Διαβάστε περισσότερα…

Του Πρωτ. Ευαγγέλου Παχυγιαννάκη

            Είναι αλήθεια, αγαπητοί μου αδελφοί, ότι πολλές φορές ο ορίζοντας της ζωής μας σκοτεινιάζει. Τα κύματα των δυσκολιών πελώρια ανεβάζουν και κατεβάζουν το καράβι της υπάρξεώς μας, κι οι άνεμοι των δοκιμασιών αλύπητα το χτυπούν, ζητώντας να το καταποντίσουν στην έρημο της απόγνωσης. Το μόνο στήριγμα τότε, η μοναδική μας παρηγοριά, μέσα στη σκοτεινιά του πόνου και των θλίψεων είναι κάποιο φως, ένα φως ιλαρόν, ουράνιο φως, που εκπέμπεται σε ‘ μας τους κουρασμένους ταξιδιώτες από το θεϊκό άστρο της Ελπίδος.
Διαβάστε περισσότερα…