«Τῆς Μαγδαληνῆς Μαρίας, τὴν τοῦ Σωτῆρος εὐαγγελιζομένης, ἐκ νεκρῶν Ἀνάστασιν και εμφάνειαν» (Εωθινόν Γ΄)
«Το έβγα μας στον αρσανά… Και θυμούμαι άξαφνα το ζεστό χέρι της Μαγδαληνής, στη Σιμωνόπετρα. Ο ανήφορος στη Σιμωνόπετρα. Η δάφνη δεξιά ζερβά βλαστομανάει απίστευτα· δαφνοπόταμος… Το κύμα ακούεται κάτου, κι πάνου το νερό… Απάνου καλεί ένα σήμαντρο χαρούμενο… Μη τον ξεχνάς αυτόν τον δρόμο· τη θεία θέρμη…Μαγδαληνή, Μαγδαληνή…σέ μοναστήρι ανέβασες κ’ εμένανε πιστό, γιά νά φιλήσω λείψανο τό ατίμητό Σου χέρι· κι’ ήταν ακόμα, ώς πίθωσα τά χείλια μου, ζεστό!» («Πάσχα των Ελλήνων, Λυρικός Βίος», τ. Δ ́, σελ. 136-138). Είναι η όμορφη περιγραφή του Άγγελου Σικελιανού, όταν επισκέφτηκε με το Νίκο Καζαντζάκη το Άγιον Όρος, όπου περιπλανήθηκαν για σαράντα μέρες. Όταν ο Σικελιανός ασπάστηκε το άφθαρτο χέρι της Αγίας, θα το αισθανθεί θερμό. Κι ήταν τόσο μεγάλη η κατάπληξή του, που θα το ασπαστεί τρεις φορές! Θα επιχειρήσουμε μια εξιστόρηση της ζωής αυτής της μεγάλης αλλά αδικημένης Αγίας, που αυτές τις μέρες (στις 22 του μήνα) γιορτάζει τη μνήμη της η Εκκλησία.
Διαβάστε περισσότερα…