Με την έναρξη του Νέου Εκκλησιαστικού Έτους, οι Ορθόδοξοι χριστιανοί, μετέχοντας στην πλούσια Λατρεία, έλκονται σταδιακά προς το Γολγοθά, απ’ όπου πηγάζει η νέα ζωή που χαρίζει ο Εσταυρωμένος και Αναστάς Κύριος, καλώντας την ανθρωπότητα να ξαναγυρίσει κοντά Του. Υπό το φως του Σταυρού ο χριστιανός  πορεύεται, αντιμετωπίζοντας με θάρρος και υπομονή τις δυσκολίες της ζωής. Ταυτοχρόνως, η Υπεραγία Θεοτόκος, πλαισιωμένη από στρατιές Αγίων,  μεσιτεύει διαρκώς για τη σωτηρία των ανθρώπων. Είναι άπειρα τα θαύματα και οι δωρεές που βλέπουν οι πιστοί, οπότε δε χρειάζονται «αποδείξεις» για την αγάπη του Θεού, την ύπαρξη του πνευματικού κόσμου», της αιώνιας ζωής κ. λ. π.
Διαβάστε περισσότερα…

Όλες οι εποχές και όλοι οι μήνες έχουν τις ομορφιές τους. Ο Σεπτέμβριος, με τις σταδιακές αλλαγές του καιρού, μάς προετοιμάζει για το καθ’ αυτό Φθινόπωρο και το Χειμώνα. Πολλοί ψάχνουν την «ευτυχία» στις ήσυχες μέρες και βραδιές, στον πλούτο των φρούτων της εποχής, στα μπάνια και στα ταξίδια, στις όμορφες συντροφιές, κ. ά. Όλα καλά και ευλογημένα, μα ακόμα καλύτερα, όταν δεν ξεχνούμε το Δημιουργό και Δοτήρα όλων των αγαθών, που πάρα πολλοί άνθρωποι, άσπλαχνοι και αγνώμονες, τον αγνοούνε. Να όμως που η Εκκλησία έρχεται να μάς δώσει τη δυνατότητα να ξεφύγουμε λίγο από τα γήινα και να υψωθούμε ως τον Ουρανό, με την όμορφη Γιορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού-τη σπουδαιότερη του Φθινοπώρου.
Διαβάστε περισσότερα…

ΓΡΑΦΕΙ: Ο ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΧΥΓΙΑΝΝΑΚΗΣ, ΠΡΩΤ. ΤΟΥ ΟΥΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ.

                                            ’Εξ  ’Ιωακείμ καί τῆς Ἄννης

                                                            ἡ χαρά τοῦ κόσμου ἐξήνθησεν‧

                                                             Θεόν ἀνθρώποις καταλλάξασα,

                                                             συγχαίρουσα ἐπί τῷ τόκῳ αὐτῆς

                                    πᾶσα ἡ κτίσις.

Από τα πανάρχαια χρόνια ακούμε τα λόγια του Θεού: «Οὐ καλόν εἶναι τόν ἄνθρωπον μόνον, ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ᾿ αὐτόν» (Γεν. 2.18). Και τα λόγια αυτά τα ενθυμούμεθα πολύ περισσότερον από κάθε άλλη φορά με την ευκαιρία της εορτής του Γενεσίου της Υπεραγίας Θεοτόκου, επειδή, με την εορτή αυτή εορτάζομε την δημιουργία μιας γυναίκας, η οποία γυναίκα δεν εδημιουργήθη απλώς για να βοηθήσει τον άντρα, αλλά ολόκληρο το ανθρώπινο γένος στη δυαδική του υπόσταση. Η γυναίκα αυτή είναι η Νέα Εύα, η δεύτερη Εύα, η Παναγία μας.
Διαβάστε περισσότερα…

Ο ερχομός του Σεπτέμβρη σηματοδοτεί την έναρξη του Φθινοπώρου και την αρχή της (αρχαίας) Ινδίκτου. Για την Εκκλησία μας είναι το ξεκίνημα ολόκληρου του ετήσιου Εορταστικού κύκλου της, με τις «Κινητές» και «Ακίνητες» Εορτές και τον πλούτο των Ιερών Ακολουθιών. Η καθιέρωσή της Εορτής ως «εκκλησιαστικής Πρωτοχρονιάς» συνδέεται με τον Μέγα Κωνσταντίνο και ιστορικά παραπέμπει στην ημέρα που ο Ιησούς Χριστός μπήκε στη συναγωγή της Ναζαρέτ και κήρυξε τον «ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν», μαρτυρώντας το πρωτάκουστο: ότι ο Ίδιος είναι ο Μεσσίας! Οι χωριανοί Του εξοργίστηκαν και προσπάθησαν να τον θανατώσουν, αλλά Εκείνος γλίτωσε κατά τρόπο θαυμαστό κι έφυγε «κακήν κακώς» από τον τόπο Του, σαν ο χειρότερος εχθρός τους!
Διαβάστε περισσότερα…

Πλησιάζοντας στο τέλος του Αυγούστου, η μνήμη του Αποκεφαλισμού Ιωάννου του Βαπτιστή συγκεντρώνει περισσή συγκίνηση, με εκδηλώσεις της λαϊκής ευσέβειας, με ανάμιξη  φόβου και αγάπης στο πρόσωπό του. Και δεν είναι τυχαίο ότι ο Κύριος τον χαρακτήρισε ως «τον μεγαλύτερο ανάμεσα στους ανθρώπους»! Ούτε ότι μόνο η Θεοτόκος κι αυτός γιορτάζουν αρκετές φορές το χρόνο, η δε εικόνα του πλαισιώνει, μαζί με Εκείνην, στην Ωραία Πύλη, τον Αρχιερέα Χριστό.
Διαβάστε περισσότερα…