Γράφει ο π. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης

  α) Ο Ευαγγελιστής Λουκάς, που κατά μία παράδοση ανήκε στον χορό των εβδομήκοντα μαθητών του Κυρίου και η Εκκλησία τιμά στις 18 Οκτωβρίου, ήταν Έλληνας. Γεννήθηκε στην Αντιόχεια και «ήτο γυμνασμένος εις το άκρον και όλην την έξωθεν σοφίαν, και πεπαιδευμένος την Εβραϊκήν και την Συριακήν διάλεκτον» σύμφωνα με τον Συναξαριστή. Σύμφωνα με τον Άγιο Νικόδημο Αγιορείτη, αλλά και άλλους συγγραφείς, ο Απόστολος Παύλος συνάντησε τον Λουκά στη Θήβα της Βοιωτίας επί βασιλείας Τίτου Κλαυδίου (περί το 42 μ.Χ.), όπου υπηρετούσε ως ιατρός φροντίζοντας τους ασθενείς. Διαβάστε περισσότερα….

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ  (Λουκ.Η΄,4-15)

          Στα μέσα του Φθινοπώρου, εποχής της σποράς των δημητριακών και άλλων καρπών, και με τις ευλογίες εορτών Αποστόλων, Πατέρων και άλλων αγίων της Εκκλησίας μας,  έρχεται ο Κύριος, με την Παραβολή του Σπορέα, πρώτη από όλες στη σειρά, να μας μιλήσει για τη σπορά του λόγου Του, ώστε να θαυμάσομε τη σοφία Του και να φωτιστεί η ζωή μας. Διαβάστε περισσότερα….

  3 Οκτωβρίου Ιερομάρτυρος Διονυσίου του Αρεοπαγίτου   4 Οκτωβρίου Αγίου Ιεροθέου Αθηνών   11 Οκτωβρίου Αποστόλου Φιλίππου Διαβάστε περισσότερα….

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ Γ΄ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΛΟΥΚΑ (Ζ΄,11-17)

«Όταν Θεέ μου πονώ, τότε νιώθω ότι υπάρχω, γιατί εσύ είπες να ζούμε με αγάπη» (Ντοστογιέφσκι)

          Βιώνοντας την αγάπη του Θεού, που διαχέεται σ’ όλη τη Δημιουργία, αλλά, ιδιαιτέρως με την Ενανθρώπηση και τη Σταύρωσή Του, προσεγγίσαμε στο Λόγο Του και την αγάπη των ανθρώπων μεταξύ τους. Στη διήγηση του Ευαγγελίου αυτής της Κυριακής, ο Ιησούς συναντάει το θάνατο. Αναιρώντας τον, θεραπεύει τον ανθρώπινο πόνο, αλλά, το κυριότερο, δίνει μαρτυρία αναστάσεως στους ανθρώπους. Καλούμαστε, λοιπόν, να προβληματιστούμε, για άλλη μια φορά, στο μεγάλο μυστήριο του πόνου, που, εδώ και χιλιάδες χρόνια,  η ανθρωπότητα βιώνει   σ’ όλη την τραγικότητά του. Διαβάστε περισσότερα….

Όταν αποφασίζουμε να πάμε στον Ιερό Ναό 1 πρέπει προκαταβολικά να πιστεύουμε ότι μπαίνουμε σε χώρο ιερό, σε τόπο προσευχής και κατανύξεως, όπου ευρίσκεται και κατοικεί αόρατα ο Θεός, ο Βασιλεύς των Βασιλευόντων και ότι κάθε είσοδός μας σε Ναό μας προσθέτει αγιασμό και Θεία ευλογία. Αυτό επιβάλλει να μπαίνουμε σιωπηλοί, το βάδισμα μας να γίνεται σεμνά και αθόρυβα, οι κινήσεις μας γενικά πρέπει να δεικνύουν ευλάβεια και η διάθεσή μας να μαρτυρεί διάθεση για λήψη ευλογίας και θείας Χάριτος. Διαβάστε περισσότερα….