Α΄

«Του πλούτου αχορταγιά, τση δόξας  πείνα,

του χρυσαφιού ακριβειά καταραμένη,

 πόσα για σας κορμιά νεκρά πομείνα,

πόσ’ άδικοι πολέμοι σηκωμένοι»!

(Γ. Χορτάτση, «Ερωφίλη»)

          Στους στίχους αυτούς, ο ποιητής κλείνει μια πραγματικότητα, που όλοι βιώνουμε, με διάφορους τρόπους. Στην τραγικότητα της ανθρωπότητας, με τις τεράστιες κοινωνικές ανισότητες και μάλιστα στις λεγόμενες «χριστιανικές» κοινωνίες, που τον τελευταίο καιρό συνταράσσονται από φαινόμενα απερίγραπτης  βαρβαρότητας, αναρωτιέται κανείς, αν δικαιώνονται κάποιοι να νομίζουν ότι είναι ιδιαίτερα «ευνοημένοι» από το Θεό, που, όπως λένε, «δίνει» τα αγαθά και τα πλούτη! Άραγε, δικαιολογεί ο Χριστιανισμός τον πλούτο; Πώς αντιμετώπισαν το ζήτημα αυτό οι Πατέρες; Διαβάστε περισσότερα…

Ο κόσμος που βλέπουμε, ζούμε και απολαμβάνομε, από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα προκαλεί διάφορα συναισθήματα και σκέψεις. Οι αρχαίοι Έλληνες, παρατηρώντας την πανέμορφη Κτίση, με τους νόμους, την ομορφιά, την αδιάκοπη ροή των πραγμάτων, συμπεριέλαβαν όλα τούτα στη λέξη «κόσμος». Με τις Μυθολογίες, φιλοσοφίες, θρησκείες, επιστήμες προσπαθούν να απαντήσουν σε ερωτήματα, που ο ανθρώπινος νους αδυνατεί να κατανοήσει. Ποιο είναι, λοιπόν, το νόημα του κόσμου; Γιατί τον έφτιαξε ο Θεός; Πώς αντιμετωπίζεται η ματαιότητά του; Διαβάστε περισσότερα…

         Από τα αρχαία χρόνια μέχρι την εποχή μας, το μυστήριο του χρόνου απασχολεί τους ανθρώπους. Μυθολογίες, θρησκείες, φιλοσοφίες και επιστήμες δεν κατάφεραν να το εξιχνιάσουν. Χρόνος: Άπιαστος, σα σκιά. Απατηλός, σαν όνειρο. Κι όμως, τον νιώθουμε να μας συντροφεύει πιστά. Όσο αυτός φεύγει, τόσο εμείς στενοχωρούμαστε, ανήσυχοι για το άγνωστο, αόρατο μέλλον. Ερωτήματα πολύ σοβαρά θα βασανίζουν τους ανθρώπους, εκτός κι αν αποδεχτούν το Λόγο του Θεού, που, καθώς είπε ο Χριστός, θα επαληθευτεί, μέχρι και την τελευταία του λέξη. Διαβάστε περισσότερα…

«Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού, ποίησιν δε χειρών αυτού αναγγέλλει το στερέωμα» (Ψαλμ.18. 2)     Μπορεί οι ουράνιοι κόσμοι, όλα τα δημιουργήματα, να διαλαλούν με τον τρόπο τους την ύπαρξη του Θεού, αλλά, πολλοί άνθρωποι δείχνουν να έχουν χάσει τις πνευματικές αισθήσεις τους, ώστε να μη μπορούν να συλλάβουν τις φωνές, τα τραγούδια, τα μηνύματα που εκπέμπονται από το Σύμπαν. Διαβάστε περισσότερα…

   «Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος». Έτσι αρχίζει το ευαγγέλιό του ο Ιωάννης, ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού, που έζησε το Θείο Δράμα μέχρι την τελευταία στιγμή. Είδε το Διδάσκαλό του να πεθαίνει στο Σταυρό. Να παραδίνει το πνεύμα Του, για να αναπαυτεί στον Πατέρα, φέρνοντας τις πληγές της αγνωμοσύνης των ανθρώπων. Δυστυχώς,  δεν δέχονται  όλοι οι άνθρωποι τη διδασκαλία της Εκκλησίας. Άλλοι τη διαστρέφουν, παρερμηνεύοντας το Ευαγγέλιο και δημιουργώντας φοβερές αιρέσεις. Όμως, πολλοί είναι αυτοί που, νιώθοντας μια ακαταμάχητη έλξη προς το πανάγιο πρόσωπο του Κυρίου, αναρωτιούνται, όπως ο Ναθαναήλ, «πού μένει», ελπίζοντας πως θα μπορέσουν να νιώσουν  την ασφάλεια και την πληρότητα, ως συνέπειες  μιας ζωντανής σχέσης μαζί Του. Διαβάστε περισσότερα…