Από την αμφιβολία στην πίστη

Μεταφερόμαστε νοερώς στο ευλογημένο υπερώο των Ιεροσολύμων, το βράδυ της Κυριακής της Αναστάσεως, όπου οι μαθητές έχουν μείνει όλη τη μέρα με τις πόρτες κλειστές, γεμάτοι φόβο για τους Ιουδαίους, που είχαν σταυρώσει το Δάσκαλό τους. Ξαφνικά εμφανίζεται ο Ιησούς ανάμεσά τους και τους λέει: «ειρήνη υμίν». Κι αμέσως τους δείχνει τα χέρια και την πλευρά Του. Αλήθεια, ποιος μπορεί να περιγράψει την έκπληξη και τη χαρά τους; Ο Ιησούς δε διέλυσε μόνο τις αμφιβολίες και το φόβο των μαθητών. Προχωρεί σε μια μοναδική πράξη: τους μεταδίδει Πνεύμα Άγιο και τους εξουσιοδοτεί να συγχωρούν τις αμαρτίες των ανθρώπων. Είναι σαν να τους χειροτονεί, για να διοικούν την Εκκλησία, να κηρύσσουν το Λόγο του Θεού και να τελούν τα  Άγια Μυστήριά της.
Διαβάστε περισσότερα…

Μικρό Οδοιπορικό στη Μεγάλη Εβδομάδα (Β΄ Μέρος)

Από τα Άγια Πάθη, στην Ανάσταση του Κυρίου

          Πολλά και διάφορα ακούμε και διαβάζουμε αυτές τις μέρες  για  την Πίστη  και  τη Λατρεία, με αφορμή την τρομερή πανδημία που πλήττει τον πληθυσμό της γης. Βέβαια, καλά κάνουμε και «Μένουμε σπίτι»- μακάρι γρήγορα να τελειώσει γρήγορα το αναπάντεχο κακό. Μπορούμε να προσευχόμαστε παντού. Αλλά, Θεία Λειτουργία γίνεται μόνο στους ναούς (εκτάκτως, μπορεί και εκτός), για το λαό και με το λαό του Θεού-πράγμα που δηλώνει και η ίδια η λέξη. Και, χωρίς τακτική Θεία Κοινωνία- με τις αναγκαίες, εννοείται, προϋποθέσεις- δε σωζόμαστε οι χριστιανοί, όσες κι αν κάνομε νηστείες, αγαθοεργίες, αγρυπνίες, προσευχές. Αλλά, κι εκείνοι που, τρομοκρατημένοι από την ταχύτατη διάδοση της νόσου, υπό την επήρεια του επιστημονισμού τους, με περίσσεια έπαρση και αυτοπεποίθηση κατασυκοφάντησαν τη Θεία Ευχαριστία και λοιδορούν τους πιστούς, είναι καιρός να αναθεωρήσουν τη στάση τους και να εγκαταλείψουν τις πλάνες τους. Γιατί, δεν μπορεί κανείς, κληρικός ή λαϊκός, πιστός ή άπιστος, να τοποθετεί τον εαυτό του πάνω από την Αγία Εκκλησία-το Σώμα του Χριστού.
Διαβάστε περισσότερα…

          Μπήκαμε ήδη στη Μεγάλη Εβδομάδα, την πιο όμορφη, την πιο κατανυκτική όλου του Έτους. Μα, πώς να γιορτάσουμε τα Άγια Πάθη του Κυρίου, με κλειστούς τους ναούς; Πώς να αντέξουμε αυτή την πρωτόγνωρη στέρηση της Λατρείας, μακριά από τα «μυστικώς»  χωρίς το εκκλησίασμα τελούμενα μόνο με τέσσερις πιστούς;

Εμείς, γλυκύτατε Νυμφίε της Εκκλησίας, φέτος θα σε ακολουθήσομε νοερά, με σφιγμένη την καρδιά. Η σκέψη μας θα περιτριγυρίζει  εκεί, στο Νυμφώνα Σου, όλα τα πρωινά κι όλες τις βραδιές, με τις «Αγρυπνιές». Κι είναι τόσα τα πρόσωπα, άλλα προς μίμηση κι άλλα προς αποφυγή, στο απερίγραπτο Θείο Δράμα.
Διαβάστε περισσότερα…

«Ο Βασιλιάς της καρδιάς μας»

Ήδη από την περασμένη Κυριακή ο Κύριος πορεύεται με τους μαθητές Του προς τα Ιεροσόλυμα, για το εκούσιον Πάθος. Έξι μέρες πριν από το εβραϊκό Πάσχα φτάνουν στη Βηθανία, μια κωμόπολη λίγα χιλιόμετρα ανατολικά της Ιερουσαλήμ. Μετά την ανάσταση του Λαζάρου, πολύς κόσμος συρρέει στην περιοχή. Έτσι, αρχίζει η τελευταία φάση της επί γης ζωής του Χριστού. Τα γεγονότα των επόμενων ημερών θα είναι πολλά, καταιγιστικά, δραματικά.
Διαβάστε περισσότερα…

Επιμέλεια: Δημ. Καραβασίλης, Ηλ. Λιαμής, Χαρ. Χωραΐτης, Π. Ρούσσος

Ο Ευαγγελισμός είναι η εορτή των καλών νέων. Πότε έχουμε όμως καλά νέα; Όταν για πολύ καιρό όλα πηγαίνουν δύσκολα και ανάποδα. Αυτό σημαίνει ότι πάντα σε μια δοκιμασία όσο μεγάλη κι αν είναι φτάνει η στιγμή να ακουστούν και τα καλά νέα. “Έλα, κατέβα από το Σταυρό. Σήκω βγες έξω. Ήρθε η ώρα που περίμενες. Ήλθε η στιγμή που πίστεψες ότι δεν θα φτάσει ποτέ.” Γιατί η αλήθεια είναι ότι μέσα στην δίνη της δοκιμασίας έρχεται μια μαύρη στιγμή που μυρίζει απόλυτα κόλαση, και πείθεσαι ότι, «σε αυτή την μαυρίλα φως δεν πρόκειται να ξαναμπεί…». Κι όμως θα μπει. Θα έρθουν τα καλά νέα. Αυτό μας διδάσκει ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, ότι κάθε δύσκολη περίοδος της ζωή μας έχει ένα τέλος. Βέβαια εδώ υπάρχει ένα μυστικό. Ότι για να γίνει αυτός ο Ευαγγελισμός των καλών νέων στην ζωή μας, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι. Δηλαδή να μπορούμε να πούμε το «ναι, είμαι εδώ, δέχομαι το φως….», όπως το έκανε η Παναγία. Μην βιαστείτε να το θεωρήσετε αυτονόητο. Δεν είναι. Δεν θέλουμε όλοι το φως, γιατί ουρλιάζουν τα σκοτάδια μας. π.Λίβυος

Διαβάστε περισσότερα…