Με τον αιώνιο και ασύγκριτο Βασιλιά

 «Ἀδελφοί, δόξα καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν… ἐν ἡμέρᾳ ὅτε κρινεῖ ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ».

          Ανάμεσα στα βασικά δόγματα της Πίστεώς μας είναι και η προσδοκία της Δευτέρας Παρουσίας, της αναστάσεως των νεκρών και της Κρίσεως του ανθρωπίνου γένους. Πολλές φορές ο Κύριος είχε αναφερθεί στα ζητήματα αυτά. Συνηθίζουμε όμως, αντί να μας απασχολεί το τί μας περιμένει μετά τη φοβερή ώρα του θανάτου, να αναρωτιόμαστε πώς θα κριθούν και τί θα γίνουν οι αλλόθρησκοι  και οι ειδωλολάτρες…Το αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής μάς δίνει την ευκαιρία να λύσουμε τέτοιες απορίες και προπαντός, μια καλή αφορμή για την αναγκαία σ’ όλους μας αυτοκριτική…
Διαβάστε περισσότερα…

Με τους φίλους μας Αγίους

 «Ὡς ἀπαρχὰς τῆς φύσεως, τῷ φυτουργῷ τῆς κτίσεως, ἡ οἰκουμένη προσφέρει σοι Κύριε, τοὺς θεοφόρους Μάρτυρας».

          Μετά τη μεγάλη και πανέμορφη Εορτή της Πεντηκοστής, έρχεται η Κυριακή των Αγίων Πάντων, που αποτελούν τις «απαρχές της φύσεως»- την «καρποφορία» της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος και την απόδειξη της παρουσίας Του στον κόσμο. Το αποστολικό ανάγνωσμα προβάλλει τα θαυμαστά αθλήματά τους και συγχρόνως μάς βοηθάει να προσανατολιστούμε κι εμείς προς την αγιότητα,  τον απώτερο στόχο της χριστιανικής ζωής.
Διαβάστε περισσότερα…

 «Παράδοξα σήμερον εἶδον τὰ ἔθνη πάντα ἐν πόλει Δαυΐδ, ὅτε τὸ Πνεῦμα κατῆλθε τὸ ἅγιον… καὶ πάντες ἤρξαντο φθέγγεσθαι, ξένοις ῥήμασι, ξένοις δόγμασι, ξένοις διδάγμασι, τῆς ἁγίας Τριάδος».

Πανηγυρίζει σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος. Έχει τα επί γης «γενέθλιά» της. Μυστήριο μέγα και αξιοθαύμαστο. Πώς μπορούμε εμείς οι αμαρτωλοί να το προσεγγίσουμε; Φυσικά, αυτό δε γίνεται με τις φτωχότατες δυνάμεις μας. Εδώ θα προσπαθήσομε να εκθέσομε με συντομία τα «παράδοξα» γεγονότα που ο Ευαγγελιστής Λουκάς διηγείται, ανοίγοντας, ίσως, «παράθυρα»  ανεσπέρου φωτός στις καρδιές και στις «γκρίζες» πτυχές της ζωής μας.
Διαβάστε περισσότερα…

«Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ»

          Μια από τις προσφιλέστερες χριστιανικές παραστάσεις των πρώτων αιώνων ήταν του Καλού Ποιμένος, στην οποία ο Κύριος σηκώνει στους ώμους Του το «απολωλός πρόβατο», για να το ξαναγυρίσει στο κοπάδι. Προφανώς ήταν παρμένη από κείνα τα λόγια Του, με τα οποία ο Ίδιος περιέγραφε τον εαυτό Του: «ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός. ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων».  Δηλαδή: «Εγώ είμαι ο ποιμένας ο καλός. Ο ποιμένας ο καλός τη ζωή του θυσιάζει για χάρη των προβάτων».
Διαβάστε περισσότερα…

« Κύριε, Ιησού Χριστέ, βοήθησον ημίν»

Από ποιο μέρος άραγε πέρασε κάποιος Άγιος, και δεν άφησε «σημάδια», δεν ομόρφυνε, δεν ευωδίασε ο τόπος; Πόσο μάλλον, ο «Απόστολος των Εθνών», ο «Πρώτος μετά τον Ένα»; Με τις γεμάτες περιπέτειες περιοδείες του, διέσχισε τεράστιες αποστάσεις, διαδίδοντας το Λόγο του Θεού, διώχνοντας δαιμόνια κι αγιάζοντας τον κόσμο. Σήμερα θα πληροφορηθούμε τέτοια συνταρακτικά γεγονότα, που συνέβησαν στους Φιλίππους της Μακεδονίας.

Διαβάστε περισσότερα…