Μύθοι, λατρείες, τελετές, ποικίλες ως και μακάβριες, περί τον θάνατο, συμπλέκονται από τις απαρχές της ανθρώπινης Ιστορίας μέχρι σήμερα-εποχή αποθέωσης του Ορθολογισμού, της Επιστήμης και της Τεχνολογίας. Μάς εντυπωσιάζουν ο τρόπος ζωής, η ψυχολογία και οι πίστεις του πρωτόγονου ανθρώπου. Άραγε ο «μοντέρνος» άνθρωπος είναι πολύ πιο δυνατός, ή μήπως όλα τα «όπλα» του κονιορτοποιούνται «εν ριπή οφθαλμού»-σε κλάσματα δευτερολέπτου; Ο θάνατος συνοδεύει αδιαλείπτως τον άνθρωπο-συνήθως φρικτός, απαίσιος, μισητός, και κάποτε λυτρωτικός από τα δράματά του. Μα ένα μεγάλο, βασανιστικό ερώτημα θα αιωρείται διαρκώς: γιατί ο άνθρωπος δε θέλει να συμβιβαστεί με τη σκληρή και αδυσώπητη πραγματικότητα του θανάτου; Είναι κατάσταση «φυσική», «ταιριαστή» με τη φθαρτότητα όλων των ζώντων όντων, ή είναι ασυμβίβαστη με τις «προδιαγραφές», τις προσδοκίες της ανθρωπότητας στο σύνολό της; Όχι μόνο στους πρωτόγονους, με το περιορισμένο πεδίο γνώσεων, αλλά και για τους μεγαλύτερους επιστήμονες, φιλοσόφους, καλλιτέχνες, ο θάνατος παραμένει «φοβερότατο μυστήριο», που θα μάς βασανίζει μέχρι να διαβούμε την πύλη της «Άλλης ζωής»-που οι σκεπτικιστές και οι «άπιστοι» αρνούνται ότι υπάρχει.
Διαβάστε περισσότερα…

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πλημμυρίζουν καθημερινά τη ζωή μας. Προσφέρουν απίθανα πράγματα: φήμη, φωνή, ρόλο, αποδοχή, στήριξη, ψυχαγωγία. Επηρεάζουν αφάνταστα τη ζωή, τη σκέψη, τις σχέσεις μας με τον κόσμο. Ωστόσο, πολλά και σπουδαία ζητήματα προκύπτουν. Πριν λίγο καιρό διοργανώθηκε μια Ημερίδα στη Θεσσαλονίκη, με θέμα τις «προκλήσεις της ψηφιακής εποχής στον κόσμο». Στην «ΚΡΗΤΗ ΤV» διεξήχθη μια εξαιρετική συζήτηση με δυο εισηγητές της. Θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω εδώ τα κυριότερα σημεία της, για περαιτέρω προβληματισμό μας.
Διαβάστε περισσότερα…

Δεν ξέρω πώς σκέφτονται οι άνθρωποι που ζουν μακριά  από την Εκκλησία και τη Λατρεία. Άραγε, νιώθουν τόσο «δυνατοί», τόσο «ελεύθεροι», με τόση αυτοπεποίθηση, ώστε να μην αισθάνονται καθόλου την ανάγκη να αναζητήσουν την ενδυνάμωση και τα «ίχνη» του Χριστού, που πορεύεται προς το Γολγοθά, αίροντας τον πόνο και τις αμαρτίες του κόσμου; Ήδη μπήκαμε στον Απρίλη-από τους πιο αγαπητούς μήνες: είναι ο «Ανθομήνας», ο «Λαμπριάτης», ο «Αηγιωργίτης». Δεν θα αναφερθούμε στα πλούσια ήθη και έθιμα, που στο διάβα των αιώνων διαπότισαν τη ζωή του λαού μας, και μέχρι σήμερα δηλώνουν τις βαθύτερες ανάγκες κι εκφράζουν πολλές πτυχές της ζωής του. Θέλω μόνο να αποσπάσω λίγο την προσοχή σας, αναζητώντας κάποιες μικρές «σχισμές» προς τη θέα των εκκλησιαστικής ζωής, με την ελπίδα να ενδυναμωθούμε στον καθημερινό αγώνα, που νιώθουμε ολοένα και περισσότερο να δυσκολεύει η ζωή μας.
Διαβάστε περισσότερα…

Πορευόμαστε στην καθημερινότητα, εν μέσω κοσμογονικών διεθνών αλλαγών και πολλών προβλημάτων. Με καταιγισμό θλιβερών ειδήσεων. Με αμέτρητα γεγονότα φόβου, βίας, πόνου, βαρβαρότητας, θανάτου. Περί τα μέσα ενός σπουδαίου μήνα-που τον στολίζουν οι πανευφρόσυνοι Χαιρετισμοί και ο Ευαγγελισμός της Παναγίας- έχομε μπροστά μας την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, κατά την οποία ο Σταυρός του Κυρίου θα υψωθεί στο κέντρο των ναών, στολισμένος με λουλούδια και  λεμονανθούς, μοσχομυρίζοντας με τα δάκρυα των πιστών, που θα σιγοψέλνουν: «Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν Δέσποτα και την αγίαν σου Ανάστασιν δοξάζομεν».

Διαβάστε περισσότερα…

Όσα συμβαίνουν στη μαρτυρική Συρία, δυστυχώς έρχονται να επαληθεύσουν τους φόβους μας για την τύχη των θρησκευτικών μειονοτήτων, ανάμεσα στις οποίες και πολλοί χριστιανοί, που σφαγιάζονται αγρίως από τους τζιχαντιστές τις τελευταίες ημέρες. Κατά μια παράξενη «σύμπτωση», αυτά τα γεγονότα μοιάζουν με την κατάσταση που βίωναν οι Ορθόδοξοι χριστιανοί στην εποχή που μάς μεταφέρει η παρακάτω ιστορία.
Διαβάστε περισσότερα…