Ο λόγος φαίνεται πως είναι το βασικότερο χαρακτηριστικό του ανθρώπου, που τον διαφοροποιεί από τα ζώα. Με τούτο το θείο δώρο σκέφτεται, μιλάει, γράφει, συνδιαλέγεται, αντιλέγει, διαλέγει. Κι ακόμα, δημιουργεί κοινωνίες, πολιτισμούς, Τέχνη, Φιλοσοφία, Ιστορία. Πώς όμως λειτουργεί ο διάλογος στις ανθρώπινες σχέσεις; Γιατί τόσοι άνθρωποι σήμερα αποξενώνονται, νοσούν ψυχικοσωματικώς, ή υβρίζουν, κακοποιούν, βιαιοπραγούν, εγκληματούν, ξεπερνώντας συχνά και τα άγρια θηρία; Ζητήματα μεγάλα, που σε καθημερινή βάση απασχολούν την κοινωνία και οι επιστήμονες προσπαθούν να εξηγήσουν. Εμείς, απλώς να ιδούμε πώς διαλεγόταν ο Χριστός με τους ανθρώπους, ελπίζοντας να φωτιστούν από το Φως Του τα σκοτάδια μας, και το «Ύδωρ το ζων» να δροσίσει τις ερήμους της ζωής μας.
Διαβάστε περισσότερα…

«Μάη μου με τα λουλούδια και με τα γλυκά τραγούδια»

Ξεκινώντας, φίλοι μου, τούτες τις γραμμές, είναι μεγάλη η πρόκληση να μείνουμε στα παινέματα του ωραίου μήνα. Και δεν είναι μόνο οι μεθυστικές μυρωδιές που αναδύονται παντού στην αναζωογονημένη φύση και που πολύς κόσμος γυρεύει ευκαιρίες να τις απολαύσει. Αμέτρητες παροιμίες, μύθοι, δοξασίες, ήθη και έθιμα του λαού μας δείχνουν ένα Πολιτισμό, που κινδυνεύει να καταχωνιαστεί κάτω από το βάρος του σύγχρονου τρόπου ζωής, με τις ανεξέλεγκτες πολλές φορές πνευματικές «κατολισθήσεις»!
Διαβάστε περισσότερα…

Μύθοι, λατρείες, τελετές, ποικίλες ως και μακάβριες, περί τον θάνατο, συμπλέκονται από τις απαρχές της ανθρώπινης Ιστορίας μέχρι σήμερα-εποχή αποθέωσης του Ορθολογισμού, της Επιστήμης και της Τεχνολογίας. Μάς εντυπωσιάζουν ο τρόπος ζωής, η ψυχολογία και οι πίστεις του πρωτόγονου ανθρώπου. Άραγε ο «μοντέρνος» άνθρωπος είναι πολύ πιο δυνατός, ή μήπως όλα τα «όπλα» του κονιορτοποιούνται «εν ριπή οφθαλμού»-σε κλάσματα δευτερολέπτου; Ο θάνατος συνοδεύει αδιαλείπτως τον άνθρωπο-συνήθως φρικτός, απαίσιος, μισητός, και κάποτε λυτρωτικός από τα δράματά του. Μα ένα μεγάλο, βασανιστικό ερώτημα θα αιωρείται διαρκώς: γιατί ο άνθρωπος δε θέλει να συμβιβαστεί με τη σκληρή και αδυσώπητη πραγματικότητα του θανάτου; Είναι κατάσταση «φυσική», «ταιριαστή» με τη φθαρτότητα όλων των ζώντων όντων, ή είναι ασυμβίβαστη με τις «προδιαγραφές», τις προσδοκίες της ανθρωπότητας στο σύνολό της; Όχι μόνο στους πρωτόγονους, με το περιορισμένο πεδίο γνώσεων, αλλά και για τους μεγαλύτερους επιστήμονες, φιλοσόφους, καλλιτέχνες, ο θάνατος παραμένει «φοβερότατο μυστήριο», που θα μάς βασανίζει μέχρι να διαβούμε την πύλη της «Άλλης ζωής»-που οι σκεπτικιστές και οι «άπιστοι» αρνούνται ότι υπάρχει.
Διαβάστε περισσότερα…

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πλημμυρίζουν καθημερινά τη ζωή μας. Προσφέρουν απίθανα πράγματα: φήμη, φωνή, ρόλο, αποδοχή, στήριξη, ψυχαγωγία. Επηρεάζουν αφάνταστα τη ζωή, τη σκέψη, τις σχέσεις μας με τον κόσμο. Ωστόσο, πολλά και σπουδαία ζητήματα προκύπτουν. Πριν λίγο καιρό διοργανώθηκε μια Ημερίδα στη Θεσσαλονίκη, με θέμα τις «προκλήσεις της ψηφιακής εποχής στον κόσμο». Στην «ΚΡΗΤΗ ΤV» διεξήχθη μια εξαιρετική συζήτηση με δυο εισηγητές της. Θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω εδώ τα κυριότερα σημεία της, για περαιτέρω προβληματισμό μας.
Διαβάστε περισσότερα…

Δεν ξέρω πώς σκέφτονται οι άνθρωποι που ζουν μακριά  από την Εκκλησία και τη Λατρεία. Άραγε, νιώθουν τόσο «δυνατοί», τόσο «ελεύθεροι», με τόση αυτοπεποίθηση, ώστε να μην αισθάνονται καθόλου την ανάγκη να αναζητήσουν την ενδυνάμωση και τα «ίχνη» του Χριστού, που πορεύεται προς το Γολγοθά, αίροντας τον πόνο και τις αμαρτίες του κόσμου; Ήδη μπήκαμε στον Απρίλη-από τους πιο αγαπητούς μήνες: είναι ο «Ανθομήνας», ο «Λαμπριάτης», ο «Αηγιωργίτης». Δεν θα αναφερθούμε στα πλούσια ήθη και έθιμα, που στο διάβα των αιώνων διαπότισαν τη ζωή του λαού μας, και μέχρι σήμερα δηλώνουν τις βαθύτερες ανάγκες κι εκφράζουν πολλές πτυχές της ζωής του. Θέλω μόνο να αποσπάσω λίγο την προσοχή σας, αναζητώντας κάποιες μικρές «σχισμές» προς τη θέα των εκκλησιαστικής ζωής, με την ελπίδα να ενδυναμωθούμε στον καθημερινό αγώνα, που νιώθουμε ολοένα και περισσότερο να δυσκολεύει η ζωή μας.
Διαβάστε περισσότερα…