Πορευόμαστε στην καθημερινότητα, εν μέσω κοσμογονικών διεθνών αλλαγών και πολλών προβλημάτων. Με καταιγισμό θλιβερών ειδήσεων. Με αμέτρητα γεγονότα φόβου, βίας, πόνου, βαρβαρότητας, θανάτου. Περί τα μέσα ενός σπουδαίου μήνα-που τον στολίζουν οι πανευφρόσυνοι Χαιρετισμοί και ο Ευαγγελισμός της Παναγίας- έχομε μπροστά μας την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, κατά την οποία ο Σταυρός του Κυρίου θα υψωθεί στο κέντρο των ναών, στολισμένος με λουλούδια και  λεμονανθούς, μοσχομυρίζοντας με τα δάκρυα των πιστών, που θα σιγοψέλνουν: «Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν Δέσποτα και την αγίαν σου Ανάστασιν δοξάζομεν».

Διαβάστε περισσότερα…

Όσα συμβαίνουν στη μαρτυρική Συρία, δυστυχώς έρχονται να επαληθεύσουν τους φόβους μας για την τύχη των θρησκευτικών μειονοτήτων, ανάμεσα στις οποίες και πολλοί χριστιανοί, που σφαγιάζονται αγρίως από τους τζιχαντιστές τις τελευταίες ημέρες. Κατά μια παράξενη «σύμπτωση», αυτά τα γεγονότα μοιάζουν με την κατάσταση που βίωναν οι Ορθόδοξοι χριστιανοί στην εποχή που μάς μεταφέρει η παρακάτω ιστορία.
Διαβάστε περισσότερα…

Λαμπρότατη, αγαπητοί μου, προβάλλει η Α΄ Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοστής, η Κυριακή της Ορθοδοξίας! Οι καρδιές των πιστών πλημμυρίζουν από κατάνυξη, με τους ωραιότατους ύμνους, τα αναγνώσματα και την περιφορά των αγίων Εικόνων, που την αναστήλωσή τους γιορτάζουμε, καθώς και τον θρίαμβο της Ορθοδόξου Πίστεως κατά της φοβερής αιρέσεως των Εικονομάχων, των αιρετικών δηλαδή που απέρριπταν την τιμή των Εικόνων. Για εκατό και πλέον χρόνια είχε διαταραχθεί η ειρήνη της Εκκλησίας, με διωγμούς από τους κακοδόξους. Την πρώτη Κυριακή των Νηστειών, κατά το έτος 843, η Βασίλισσα Θεοδώρα με το γιό της Μιχαήλ   μαζί με τον κλήρο και το λαό, λιτάνευσαν και αναστήλωσαν τις άγιες Εικόνες. Από τότε, κάθε χρόνο, έχομε την ανάμνηση αυτού του γεγονότος, γιατί καθορίστηκε οριστικά ότι: δεν λατρεύουμε τις Εικόνες. Τιμούμε όλους τους Αγίους, αλλά λατρεύουμε μόνο τον Τριαδικό Θεό.

Διαβάστε περισσότερα…

Ήδη βρισκόμαστε στην Τρίτη εβδομάδα του Τριωδίου, την Τυρινή, ή Τυροφάγο, καθώς, σύμφωνα με την Παράδοση, καταναλώνουμε αλμυρά και γλυκά με τυρί, με αποκορύφωση των διασκεδάσεων τούτη την Κυριακή. Είναι τόσος ο πλούτος των ηθών και εθίμων, που είναι να απορεί κανείς, πού βρίσκει ο λαός μας τη δύναμη να διοργανώνει τόσες εκδηλώσεις και να τις βιώνει τόσο δυνατά και ενεργά, σε μια εποχή δύσκολη από πάσης πλευράς. Μα είναι και παρήγορο το γεγονός ότι ο πολύς κόσμος αντιστέκεται στις κρίσεις, με τραπεζώματα, συνεστιάσεις, τραγούδια, χορούς και ξεφαντώματα- τρόπους που κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας, ανθεκτικούς στο πέρασμα πολλών αιώνων. Από το μυαλό μου περνούν διάφορες σκέψεις, που θέλω να τις μοιραστώ μαζί σας.
Διαβάστε περισσότερα…

Γιορτάσαμε για άλλη μια φορά- και για μέρες θα γιορτάζουμε- περίπου όπως κάθε χρόνο, τη Γέννηση του Χριστού. Όχι μόνο οι χριστιανοί, αλλά, όλη η ανθρωπότητα. Με τους πιο απίθανους τρόπους. Πιστοί και άπιστοι, όλο και «κάτι» νιώθουν τούτες τις άγιες ημέρες. Κάπως «ζεσταίνονται» οι καρδιές. Με εξαίρεση τους πολεμοχαρείς, τους εμπόρους των εθνών και των όπλων, τους ανισόρροπους και τους μανιακούς, που δεν έχουν «ούτε ιερό, ούτε όσιο». Βέβαια, για την Εκκλησία, ολόκληρο το Άγιο Δωδεκαήμερο είναι γεμάτο από ιερές Ακολουθίες. Αναρωτιέται όμως κανείς: τί θα μείνει στο τέλος, από όλα τούτα τα όμορφα, λαμπρά και πανηγυρικά; Αλήθεια, πόση ματαιοδοξία! Πόση υποκρισία! Πόσες αυταπάτες δεν κρύβουν οι Γιορτές! Ατενίζοντας την ορθόδοξη Εικόνα της Γεννήσεως, και στην «ατμόσφαιρα» των ημερών, διάφορες σκέψεις περνούν από το μυαλό μου, που θα θέλω να μοιραστώ μαζί σας.
Διαβάστε περισσότερα…