Όταν  ο Θεός δημιούργησε τον υλικό κόσμο, οι άγγελοι πανηγύρισαν και δόξασαν το Δημιουργό. Τη νύχτα της Γεννήσεως, χιλιάδες αγγέλων πανηγύριζαν το εξαίσιο γεγονός. Ο Χριστός έκαμε το πρώτο θαύμα Του  στο γάμο στην Κανά της Γαλιλαίας,  καθώς συμμετείχε σ’ όλα τα κοινωνικά γεγονότα, στις  εορτές, στις χαρές και τις λύπες των ανθρώπων. Ένα διαρκές πανηγύρι είναι η ζωή της Εκκλησίας. Ένα σταυροαναστάσιμο Πάσχα. Ένας δυνατός, μυστικός πόλος έλξεως  ζώντων και κεκοιμημένων, σε μια ανεκλάλητη χαρά, από τους τάφους των μαρτύρων, ως τις κατακόμβες κι από τα ταπεινά ξωκλήσια, μέχρι τους μεγαλοπρεπείς ναούς των μεγάλων πόλεων της οικουμένης. Διαβάστε περισσότερα….

       Από τα αρχαία χρόνια, πολλοί άνθρωποι ένιωσαν την ανάγκη να εγκωμιάσουν, να υμνήσουν πανηγυρικά, θεούς, ήρωες, άρχοντες, ιδέες, καταστάσεις. Έτσι προέκυψαν οι Ωδές, ως ένα  λογοτεχνικό είδος με ιδιαίτερη σοβαρότητα, χάρη και ομορφιά. Διαβάστε περισσότερα….

 

«Ἑορτὴ ὑπέρλαμπρος, ἡ τοῦ Δεσπότου, ἦλθε, δεῦτε ἅπαντες, ἐπὶ τῷ ὄρει νοερῶς, προκαθαρθέντες ἀνέλθωμεν»

 

          Μέσα στις ολόλαμπρες αυγουστιάτικες μέρες, έρχεται η ωραία γιορτή της Μεταμορφώσεως να σκορπίσει  το Θαβώριο φως της  παντού, έλκοντας και ευφραίνοντας  τους πιστούς, που πάρα πολύ την αγαπούν και την τιμούν πολυτρόπως. Θα επιδιώξουμε να προσεγγίσουμε  το νόημά της, γνωρίζοντας ότι πολλά είναι τα παράδοξα που συνέβησαν σ’ εκείνο το ευλογημένο βουνό, τα οποία η ανθρώπινη γλώσσα αδυνατεί να περιγράψει κι ο ανθρώπινος νους να χωρέσει. Διαβάστε περισσότερα….

Καθώς ο Ιούλιος, ο Αλωνάρης ή Αλωνιστής, όπως λεγότανε στην άλλοτε ευλογημένη με τη γεωργική παραγωγή πατρίδα μας,  πηγαίνει προς το τέλος του, έχει ακόμα να μας δώσει χαρές, με τις όμορφες γιορτές αρκετών αγίων. Ανάμεσα σ’ αυτές είναι και της Οσιομάρτυρος Παρασκευής, που  την αγαπά  και την τιμά πολύ ο λαός μας. Θα προσπαθήσομε να σκιαγραφήσομε το βίο της, που, ενώ υπήρξε σύντομος, ομόρφυνε και ευωδιάζει μέχρι σήμερα σ’ όλη την Οικουμένη. Διαβάστε περισσότερα….

 

 «Υβριστής και διώκτης της Εκκλησίας γέγονας, Παύλε παμμακάριστε. Ουρανόθεν δε κληθείς, υπερήσπισας ταύτης παραδόξως»  (Δοξαστικόν).

          Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι ένας σκληρός διώκτης του Χριστού θα γινόταν ο πιο ένθερμος κήρυκας της Εκκλησίας, ο μεγαλύτερος Διδάσκαλος της Οικουμένης, ώστε να δικαιώσει πλήρως Εκείνον που τον κάλεσε να γίνει «φως εθνών»; Ελάτε, φίλοι μου, να αναζητήσομε τα ίχνη μιας πορείας μοναδικής, μιας προσωπικότητας, που είναι αμφίβολο αν έφτασε το μεγαλείο της  άλλος άνθρωπος σ’ αυτό τον κόσμο. Διαβάστε περισσότερα….