Ξεκινήσαμε να εκθέτουμε μερικές σκέψεις μας για την Εκκλησία και τη στάση της απέναντι στην οικονομική κρίση, που μοιάζει να εξαντλεί τα όρια, τις δυνάμεις του λαού μας. Πολλοί είναι αυτοί που «βολοδέρνουν» δεξιά κι αριστερά,  νιώθοντας αμήχανα, καθώς βλέπουν το όραμά τους για μια καλύτερη κοινωνία να απομακρύνεται συνεχώς. Όπως δείχνουν τα πράγματα, η πλειοψηφία του λαού μας πιστεύει στο Θεό, αγαπά την Εκκλησία και τη θέλει να δραστηριοποιείται. Όμως, μέχρι πού; Πολλά ζητήματα προκύπτουν, που απαιτούν σοβαρή μελέτη. Διαβάστε περισσότερα…

«Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» Είναι ίσως από τις πιο σπουδαίες στιγμές στη ζωή των Μαθητών του Χριστού, αυτή που τους αναθέτει την ύψιστη αποστολή:  να πάρουν τους δρόμους της ξενιτιάς, για να κηρύξουν το Ευαγγέλιό Του παντού, σ’ όλους τους λαούς. Να μεταδώσουν όλα όσα βίωσαν κι έμαθαν κοντά Του, ώστε να ανοίξουν χαραμάδες φωτός στα σκοτάδια των ανθρώπων. Με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος θα γίνονταν μάρτυρες του Κυρίου, ξεκινώντας από την Ιερουσαλήμ και φτάνοντας στην άκρη της γης. Διαβάστε περισσότερα…

       Στο προηγούμενο άρθρο μας αναφερθήκαμε στη στάση της Εκκλησίας απέναντι στη σκληρή δοκιμασία που βιώνουμε, και κανείς δεν ξέρει πότε θα φανεί «φως στο βάθος του τούνελ». Θα συνεχίσουμε, όχι για καμιά βαθιά ανάλυση ενός προβλήματος, για το οποίο έχουν γραφεί τόσα πολλά και, όπως φαίνεται, θα μας απασχολεί ακόμα για πολύν καιρό. Απλώς διατυπώνουμε κάποιες σκέψεις, ελπίζοντας να καταστήσουμε κάποιους  συνανθρώπους μας κοινωνούς των προβληματισμών μας. Διαβάστε περισσότερα…

Με βαθιά συγκίνηση προπέμψαμε τον Θεοφιλέστατο μακαριστό, την Τρίτη 9 Ιουνίου 2015 στην Γενέτειρα του το Καστέλιον Μεραμβέλλου. Το Δεσπότη που συμπορεύτηκε με τον Ελληνισμό και ιδιαίτερα τους Κρήτες της διασποράς για 50 και πλέον χρόνια. Στο πρόσωπό του καθρεπτίζεται όλη η ομογένεια των Κρητών της Αμερικής. Συνοδοιπόρησε μαζί τους στη διαδρομή και στους αγώνες τους για να εδραιώσουν τη ζωή τους σε έναν άγνωστο τόπο, κάποτε αφιλόξενο και ξένο πολυπολιτισμικά περιβάλλον της Αμερικής, μα σήμερα τόσο οικείο και φιλόξενο. Η Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία ήταν και συνεχίζει να είναι ο συνεκτικός τους κοινός χώρος. Ο Επίσκοπος Άνθιμος εργάστηκε πολύ σ’ αυτό το έργο. Εξ εμπειρίας, ιδίοις όμασιν διαβεβαιούμε. «Εμνήσθημεν ημερών αρχαίων», της φιλοξενίας που μας επεφύλαξε και της αγάπης που μας  πρόσφερε στο Σαν Φραντσίσκο, μαζί με τους συνεργάτες της Παροικίας της Μητροπόλεως στη Δυτική Ακτή, κατά το μουσικοφιλολογικό-πολιτισμικό μας ταξίδι στην Αμερική. Μακαρία ἡ ὁδός, ἢ πορεύει σήμερον, ὅτι ἡτοιμάσθη σοὶ τόπος ἀναπαύσεως. Αιωνία αυτού η μνήμη.  

       Τον τελευταίο καιρό,  από εβδομάδα σε εβδομάδα, μέρα με τη μέρα, νιώθουμε όλοι να μεγαλώνει η κρίση της ελληνικής κοινωνίας. Να υφιστάμεθα ένα συνεχές «στρεσάρισμα», σε μια συνεχώς αυξανόμενη κατάσταση «ασφυξίας». Η κυβέρνηση αγωνίζεται για μια «συμφωνία» με τους δανειστές, που συνηθίσαμε να τους λέμε «εταίρους». Και ο Κύριος αποκάλεσε τον Ιούδα «εταίρο», αλλά, ήταν πραγματικός φίλος Του; Δε λέω πως αυτοί  που κατευθύνουν τους «θεσμούς» των Μνημονίων είναι «Ιούδες», όμως, αναρωτιέμαι, τι είδους φίλοι είναι αυτοί που ζητούν  τον «αποκεφαλισμό» του λαού μας. Η πολιτική ηγεσία προβληματίζεται και πασχίζει να βοηθήσει στο ξεπέρασμα της φοβερής κρίσης που μαστίζει τη χώρα, τώρα και πέντε χρόνια. Διαβάστε περισσότερα…