Με τον Αναστημένο από τη μιζέρια Χριστό, ποτέ δεν παύεις να είσαι μόνος, Μόνος παραμένεις, αλλά και πάλι μαζί με όλους και όλα. Το “μόνος με το Χριστό” έχει ολιστικά, οντολογική αξία, γιατί είναι ο μόνος τρόπος να αναπνεύσεις τη ζωή. Όλα τα άλλα είναι προκάτ απομιμήσεις της Όντως Ζωής. Λαθεμένα σε προδιαθέσεις, στοχεύσεις, επιλογές και εφαρμογές, προκειμένου να καλύψεις όλα, τα άπειρα “δήθεν” του Εγωτικού εαυτού σου. Αυτό το παιγνίδι του Παραδείσου, “αυτή η γυναίκα, που μου έφτιαξες εσύ, Κύριε, με ξεγέλασε” και το άλλο “ο όφις με ξεγέλασε” αποτυπώνουν το όντως, απολύτως ανεύθυνο, ανέραστο και μοιχό στην ψυχή και το αχάριστο και χυδαίο της ανθρώπινης φύσης. Που αρνείται πεισματικά κάθε συμμετοχή της στην δωρισμένη από το Θεό, Αγάπη και Δημιουργία. Εμπιστευόμενη καλύτερα, το μισό της Αληθείας (“θα γίνετε Θεοί”, αντάμα με τη διαβολή, σάμπως δε θέλει, δήθεν, ο Θεός), από ολόκληρη την Αλήθεια: “Ναι, θα γίνετε Θεοί, αλλά όχι ακόμη”! Γι αυτό το “Όχι ακόμη” χάσαμε δυστυχώς ολόκληρον τον Παράδεισο. Κι έρχεται σήμερα ο Χριστός να μας πει: “σταυρώστε το ίδιον θέλημά σας” (όσο γίνεται, όσο το μπορεί ο καθένας), για να μπορείς έπειτα να κοιμάσαι πάνω στα χιόνια σα γουρουνάκι και να αισθάνεσαι ζεστός. όσα και άπειρα άλλα, σοβαρότερα, ων ουκ έστιν αριθμός. Ύμνος της Εκκλησίας μας διδάσκει για το Δένδρο του Παραδείσου, προσέξτε: “Ξύλον καλόν καγαθόν, μη ευκαίρως (το άτιμο!), προσληφθέν” Ναι, ρε, γι αυτό το Α-καιρον Χάσαμε τον Παράδεισο! Αλλά παρόλα αυτά, ΚΑΛΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, γιατί όλους και όλα. Γιατί όλοι και όλα είναι καταδικασμένα, λόγω της άπειρης Αγάπης του Θεού, να Αναστηθούν. Εκτός κι αν, ακόμη και τότε, κατά τη Δευτέρα Παρουσία – πώς και πότε, αγνοείται παντελώς, πώς θα εμφανιστεί – κάποιοι το αρνηθούν. Είθε να μην υπάρξουν, αλλά η ελευθερία του ανθρώπου είναι πράγμα ακατανίκητο στο λεξιλόγιο του Θεού.

Κείμενο Ξενοφώντα Βουρλιώτη

(σχόλια στο μυστήριο του θανάτου)

Του Πρωτ. Ευαγγέλου Παχυγιαννάκη

            Ένα από τα αναπόφευκτα γεγονότα της ζωής  του ανθρώπου είναι ο θάνατος. Είναι ο μόνος σύντροφος του ανθρώπου, που τον συνοδεύει από τότε που θα γεννηθεί κρύβοντας επιμελώς την παρουσία του, ωσότου να έρθει σκληρός και ανάλγητος να πληγώσει καρδιές, να προξενήσει δάκρυα, να βυθίσει στο πένθος ολόκληρες οικογένειες και να κλείσει σπίτια.

Κι όμως, αν και γεννιέται μαζί με τον άνθρωπο και τον ακολουθεί στο κάθε του βήμα, ο άνθρωπος τον αγνοεί πεισματικά. Ακόμη και αν δει το σκοτεινό πρόσωπό του στον διπλανό του, ακόμη και αν χτυπήσει την πόρτα του σπιτιού του κι αρπάξει ένα συγγενικό ή φιλικό του πρόσωπο, τότε μόνο  συνειδητοποιεί την ύπαρξή του κι ύστερα πάλι θα σκύψει με την ίδια αμεριμνησία ν’ απολαμβάνει την πραγματικότητα στις διάφορες μορφές της. Όπως οι όρνιθες που σκαλίζουν αμέριμνες μήπως και βρούνε κανένα σκουλήκι, ωσότου ένα γεράκι ορμήσει κι αρπάξει μια  απ’ αυτές κι ύστερα πάλι με την ίδια όρεξη συνεχίζουν να σκαλίζουν το χώμα. Το ίδιο κι ο άνθρωπος. 
Διαβάστε περισσότερα…

Ο όμορφος Ιερός Ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου υποδέχεται κάθε επισκέπτη, ντόπιο πολίτη και τουρίστα, στην είσοδο της πόλης του Αγίου Νικολάου. Η Υπεραγία ημών Θεοτόκος υποδέχεται και προσφέρει τη χάρη Της σε όλους όσοι έρχονται στην πόλη. Εκεί στο ίδιο σημείο πριν 20 χρόνια τέθηκε ο θεμέλιος λίθος και στις 22 Αυγούστου 2010 τελέσθηκαν τα θυρανοίξια του τρίκλιτου Ιερού Ναού (Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, Αγία Μαρίνα, Άγιος Κοσμάς) και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η ανέγερση του Πνευματικού Κέντρου της Ενορίας. Έτσι, λοιπόν, η ναυς του Ιερού Ναού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ξεκίνησε το ταξίδι της με καπετάνιους τον πατέρα Κωνσταντίνο Φαρσάρη και τον πατέρα Γεώργιο Τζάβλα. Ένα ταξίδι που ξεκίνησε πριν είκοσι χρόνια και θα συνεχιστεί στο πέλαγος της πίστης των ενοριτών, πάντα με την ευλογία του Θεού – Πατρός και υπό τη σκέπη της Υπεραγίας ημών Θεομήτορος.

Διαβάστε περισσότερα…

Ο Ιανουάριος δεν κομίζει μόνο ευχές και αόριστες ελπίδες. Συγχρόνως, σκορπίζει πλούσιες ευλογίες στην εκκλησιαστική μας Λατρεία: εκτός από τη μεγάλη Γιορτή των Θεοφανίων και τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και Βαπτιστή του Χριστού, μεγάλοι Πατέρες προβάλλουν στο στερέωμα της Εκκλησίας, σπάνια πνευματικά αναστήματα, με οικουμενική εμβέλεια και αξία.
Διαβάστε περισσότερα…