Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου Ο μήνας Αύγουστος έχει χαρακτηριστεί μήνας της Παναγίας, που Περιβόλι Της είναι το Άγιον Όρος. Κατά την αγιορείτικη Παράδοση η Θεοτόκος μαζί με τον αγαπημένο μαθητή του Κυρίου, Ευαγγελιστή Ιωάννη, που του Την εμπιστεύθηκε, επιβιβάστηκαν πλοίου για να πάνε  στην Κύπρο και στον  φίλο Του Λάζαρο, αυτόν που ανάστησε. Λόγω μεγάλης θαλασσοταραχής και αντίθετων ανέμων το καράβι προσάραξε στη χερσόνησο του Αθω και συγκεκριμένα στο λιμάνι του Κλήμεντος, κοντά στη Μονή Ιβήρων. Η Παναγία μένοντας  στον όμορφο και ήσυχο αυτό τόπο τον αγάπησε πολύ και πριν αναχωρήσει  για την Κύπρο ζήτησε από τον Υιό Της να Της τον χαρίσει ως κλήρο και περιβόλι. Διαβάστε περισσότερα….

  Θεολόγος στην θεωρία και την πράξη Η Ιωσηφίνα γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1980, ημέρα που η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη του οσίου Νικολάου Πλανά, του οποίου πολύ αγαπούσε να διαβάζει τον βίο. Κατά την βάπτισή της πήρε το όνομα του μνήστορος Ιωσήφ. Από την ηλικία των 3 1/2 ετών άρχισαν να εκδηλώνονται τα συμπτώματα της ασθενείας «Μυοδυστροφία»: έπεφτε πολύ εύκολα κάτω, δεν μπορούσε να ανέβει σκάλες, ένα πετραδάκι που βρίσκονταν κάτω από τα πόδια της ήταν ικανό να την ρίξει κάτω. Κι όμως, ποτέ δεν έκλαιγε όταν έπεφτε, παρόλο που κάθε φορά σχεδόν που έπεφτε χτυπούσε πρώτα τα γόνατα κι αμέσως μετά το κεφάλι της, γιατί ήταν βαρύ και δεν μπορούσε να το συγκρατήσει. Από την ηλικία των 5 1/2 ετών σταμάτησε και να περπατάει. Έτσι σαν παιδί, δεν έτρεξε, δεν έπαιξε μ’ άλλα παιδιά, κι όμως από μικρή είχε μια πηγαία καλοσύνη κι ένα αυθόρμητο, χαμόγελο. Στο Δημοτικό σχολείο, την πήγαινε η μητέρα της σχεδόν αγκαλιά στις πρώτες τάξεις. Μετά συνέχισε Γυμνάσιο στο ΕΛΕΠΑΑΠ (Ελληνική Εταιρεία Προστασίας και Αποκαταστάσεως Αναπήρων Παίδων) και συνέχισε σε Νυκτερινό Λύκειο. Αναπηρικό καρότσι χρησιμοποιούσε από την ηλικία των 12 ετών. Όταν διάβαζε, γυρνούσε τις σελίδες των βιβλίων μ’ ένα μολύβι. Όταν καθόταν στο καρότσι ακουμπούσε το κεφάλι της σε μια προέκταση που υπήρχε πίσω από την πλάτη της, επειδή το κεφάλι της ήταν βαρύ και επειδή είχε μία κλίση προς τα πίσω. Όταν της έφερναν το σώμα της μπροστά για να ξεκουράζεται, αυτό στηριζόταν σε μια ζώνη. Διαβάστε περισσότερα….

 

 

Σε κάθε δεσποτική και θεομητορική εορτή έχουμε μεγάλη χαρά οπουδήποτε κι αν γιορτάζουμε. Αλλά στους Άγιους Τόπους πολλαπλασιάζονται. Εκεί αισθάνεσαι σαν να πετάς στα σύννεφα. Μερικές φορές δε ξέρεις τι σου συμβαίνει, εάν βρίσκεσαι στη γη ή στον ουρανό. Κι αυτό δε συμβαίνει μόνο σε μένα αλλά σε όλους όσους συμμετέχουν σ’ αυτές τις γιορτές. Μαζί με την αφή του Αγίου Φωτός μια από τις μεγαλύτερες γιορτές είναι η Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Εκεί στο Όρος Θαβώρ στις 6/19 Αυγούστου, εμφανίζεται μια αόρατη θαυμαστή πλευρά αυτής της γιορτής όπου σε μια οποιαδήποτε εκκλησία του κόσμου δε μπορείς να δεις εκτός αν στο αποκαλύψει ο Θεός σε προσωπικό επίπεδο. Διαβάστε περισσότερα….

Αἴσθηση καὶ συγκίνηση προκάλεσε ἡ νικήτρια τῶν 5.000 μέτρων τῶν Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων τοῦ Λονδίνου Μεσερὲτ Ντεφάρ, ὅταν μετὰ τὸν τερματισμὸ τῆς ἔβγαλε μία εἰκόνα τῆς Βρεφοκρατούσας Παναγίας καὶ ἄρχισε νὰ τὴν ἀσπάζεται μὲ λυγμούς. Ἡ ἀθλήτρια ἀπὸ τὴν Αἰθιοπία περνάει πολλοὺς μῆνες τοῦ χρόνου στὴν Ἑλλάδα, ὅπου εἶναι παντρεμένη καὶ ζεῖ ἡ πρώτη ξαδέλφη της ποὺ τὴν φιλοξενεῖ, ἐνῶ σχεδιάζει νὰ ἐγκατασταθεῖ μόνιμα στὴ χώρα μας καὶ νὰ ἀνοίξει μία σχολὴ γιὰ δρομεῖς μεγάλων ἀποστάσεων. Σίγουρα βάζει τὰ γυαλιὰ , ὡς νέα ὁμολογήτρια, στὸν δικό μας φαρισαϊσμό, ὁ ὁποῖος θεωρεῖ τὴν Ὀρθοδοξία ὡς ἕνα φολκλὸρ γάμου, βαπτίσεων καὶ μνημοσύνων καὶ….ἀντιστρατεύεται κάθε ἔργο της. Σίγουρα στὴν εἰκόνα αὐτὸ ταιριάζουν καταπληκτικά τὰ λόγια του Χριστοῦ:” Πᾶς οὒν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω καγῶ ἐν αὐτῶ ἔμπροσθέν του Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς“