Η αγία κληρονομιά της Πίστης και των Παραδόσεών μας

«Σὺ δὲ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ, τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν…Καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ διωχθήσονται… σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, εἰδὼς ὅτι ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ».

          Δεν είναι λίγες οι φορές, που από τα Μ.Μ.Ε. προβάλλονται πίστεις και αντιλήψεις παγανιστικές, από Ανατολή και Δύση. Και αναρωτιέται κανείς: μα είμαστε τόσο ανόητοι, είκοσι αιώνες μετά Χριστόν, να γυρνάμε τόσο πίσω, ενώ απαξιώνομε τις ωραιότατες παραδόσεις μας; Σήμερα ο Απόστολος μάς δίνει την ευκαιρία να προβληματιστούμε με όσα γράφει στον εκλεκτό του μαθητή Τιμόθεο, επίσκοπο της Εκκλησίας της Εφέσου, από τις φυλακές της Ρώμης. Αφού τον προειδοποιήσει για τη δράση ψευδοδιδασκάλων και διεφθαρμένων ανθρώπων, προχωρεί στις συμβουλές του.
Διαβάστε περισσότερα…

Το θυσιαστήριο της καρδιάς

          «Ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω…Ταῦτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ».

          Από τα πανάρχαια χρόνια μέχρι την εποχή μας οι  άνθρωποι ακολουθούν διάφορους δρόμους, ποθώντας την «ηθική τελειότητα», τη «λύτρωση» από τα δεινά. Από τη μια μεριά, θρησκείες, φιλοσοφίες,  μυστικισμοί, υποβάλλουν τους οπαδούς τους σε απίθανους κανόνες, εντολές, θυσίες και τελετές «εξαγνισμού», σε ομαδικές υστερίες, ακόμα και  αυτομαστιγώσεις. Από την άλλη, ο Υλισμός με τη σαρκολατρία, τις άκρατες υλικές απολαύσεις και καταχρήσεις, τον καταναλωτισμό, τις εξαντλητικές διατροφές, τις αθλητικές υπερβολές, τη «θεά»-μόδα. Κι έρχονται τα ασύλληπτα δράματα βίας, τα αμέτρητα φονικά, αυτοκτονίες, εκτρώσεις: ο πλήρης εξευτελισμός του ανθρώπινου προσώπου. Στη σημερινή περικοπή ο Παύλος μάς δείχνει έναν άλλο δρόμο, καταξιώνοντας και ανυψώνοντάς τον άνθρωπο ως τη θέωσή του. Διαβάστε περισσότερα…

Με το θείο φωτισμό, στην ομολογία του Χριστού

«Ἀδελφοί, ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ… Ἔχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως κατὰ τὸ γεγραμμένον, ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα, καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν».

Πολλές φορές στην καθημερινή μας ζωή, αλλά υποχρεωτικώς στα δικαστήρια, ζητάμε «μάρτυρες», για να επιβεβαιώσουν, ή να διαψεύσουν γνώμες, απόψεις, καταστάσεις. Παλιότερα, πολλοί – και σήμερα ίσως λιγότερο- επικαλούνταν αγίους ως «μάρτυρες»(!) και προσέτρεχαν σε ναούς, προκειμένου να…λύσουν σοβαρές διαφορές, να διαλευκάνουν αμφισβητούμενες υποθέσεις. Στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα περιγράφονται βασικές εμπειρίες των Αποστόλων και  προβάλλει το ζήτημα της μαρτυρίας και της ομολογίας των χριστιανών, που έχουν τόσες ευλογίες στη ζωή τους.
Διαβάστε περισσότερα…

Αναγέννηση και νέα κοινωνία

«Ἀδελφοί, ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ἡμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ…ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα, ὀργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αἰσχρολογίαν· μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους, ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον …ὅπου οὐκ ἔνι Ἕλλην καὶ Ἰουδαῖος, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός».

Διαβάστε περισσότερα…

Στη Χάρη του Θεού και στην ενότητα της Εκκλησίας

«῾Ενὶ δὲ ἑκάστῳ ἡμῶν ἐδόθ η ἡ χάρις τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ…Αὐτὸς ἔδωκε τοὺς μὲν ἀποστόλους, τοὺς δὲ προφήτας, τοὺς δὲ εὐαγγελιστάς, τοὺς δὲ ποιμένας καὶ διδασκάλους,  πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ».
Διαβάστε περισσότερα…