ΑΠΟΥΣΙΑ – ΠΑΡΟΥΣΙΑ
(σχόλια στο μυστήριο του θανάτου)
Του Πρωτ. Ευαγγέλου Παχυγιαννάκη
Ένα από τα αναπόφευκτα γεγονότα της ζωής του ανθρώπου είναι ο θάνατος. Είναι ο μόνος σύντροφος του ανθρώπου, που τον συνοδεύει από τότε που θα γεννηθεί κρύβοντας επιμελώς την παρουσία του, ωσότου να έρθει σκληρός και ανάλγητος να πληγώσει καρδιές, να προξενήσει δάκρυα, να βυθίσει στο πένθος ολόκληρες οικογένειες και να κλείσει σπίτια.
Κι όμως, αν και γεννιέται μαζί με τον άνθρωπο και τον ακολουθεί στο κάθε του βήμα, ο άνθρωπος τον αγνοεί πεισματικά. Ακόμη και αν δει το σκοτεινό πρόσωπό του στον διπλανό του, ακόμη και αν χτυπήσει την πόρτα του σπιτιού του κι αρπάξει ένα συγγενικό ή φιλικό του πρόσωπο, τότε μόνο συνειδητοποιεί την ύπαρξή του κι ύστερα πάλι θα σκύψει με την ίδια αμεριμνησία ν’ απολαμβάνει την πραγματικότητα στις διάφορες μορφές της. Όπως οι όρνιθες που σκαλίζουν αμέριμνες μήπως και βρούνε κανένα σκουλήκι, ωσότου ένα γεράκι ορμήσει κι αρπάξει μια απ’ αυτές κι ύστερα πάλι με την ίδια όρεξη συνεχίζουν να σκαλίζουν το χώμα. Το ίδιο κι ο άνθρωπος.
Διαβάστε περισσότερα…








