«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον ημάς»
Όσο κι αν εντρυφήσουμε στα Ευαγγέλια, δε χορταίνουμε τις ωραίες διηγήσεις και τη διδαχή του Χριστού. Η περικοπή αυτής της Κυριακής έρχεται να ανοίξει το νου και την καρδιά μας στον κόσμο των θαυμασίων του Θεού, που αγνοούμε, ή παραμερίζουμε, αποδιώχνοντας τις μοναδικές ωφέλειες που εκπέμπει ο Λόγος Του. Ας δούμε σύντομα το περιεχόμενο της περικοπής.
Βρισκόμαστε, λοιπόν, στην Καπερναούμ-κέντρο δράσης του Χριστού, στον πρώτο καιρό της δημόσιας δράσης Του- με πλήθος θαυμάτων και πολύ κόσμο να τον ακολουθεί. Καθώς περιδιαβαίνει στα δρομάκια της πόλης, δυο τυφλοί τρέχουν ξοπίσω Του, φωνάζοντας δυνατά: «Ελέησον ημάς, υιέ Δαβίδ». Ήταν ένας τιμητικός τίτλος στους Ιουδαίους, αλλά, μάλλον έβλεπαν στο πρόσωπο του Ιησού τον αναμενόμενο Μεσσία, από το γένος του Δαβίδ. Όταν έφτασαν στο σπίτι όπου φιλοξενούνταν ο Ιησούς, τους ρωτάει αν πιστεύουν στη δύναμή Του, κι αυτοί απαντούν θετικά. Τους θεραπεύει αμέσως, κι ενώ τους παραγγέλλει να μην το πουν σε κανένα, αυτοί διέδωσαν τα νέα σ’ όλη την περιοχή. Αμέσως μετά κάποιοι έφεραν έναν κωφάλαλο δαιμονισμένο. Τον θεραπεύει ο Κύριος κι ο κόσμος θαύμασε, λέγοντας ότι ποτέ δεν είχαν δει τέτοιο θαύμα στο εβραϊκό έθνος! Όμως, οι κακόπιστοι και φθονεροί Φαρισαίοι φτάνουν στο εξωφρενικό σημείο, να λένε-αν είναι δυνατόν- ότι διώχνει τα δαιμόνια με τη δύναμη του Αρχηγού τους!
Διαβάστε περισσότερα…
