Ο «άφρων πλούσιος»: παράδειγμα προς αποφυγήν

Κατά το Μέγα Βασίλειο, δύο είναι τα είδη των πειρασμών: οι θλίψεις, που βασανίζουν τις καρδιές και τις δοκιμάζουν, σαν το χρυσάφι στη φωτιά, και η «αφθονία της ζωής». Η σημερινή ευαγγελική περικοπή μάς δίνει την ευκαιρία να στοχαστούμε, για άλλη μια φορά, σχετικά με τη χρήση του πλούτου και τους κινδύνους που διατρέχουν όσοι τον λατρεύουν και προσκολλώνται σ’ αυτόν.

 Ας ξεκινήσουμε όμως με την αφορμή της Παραβολής. Ο Ιησούς πορεύεται προς τα Ιεροσόλυμα και το Πάθος, και κάποιος έρχεται και τον παρακαλεί να μεσολαβήσει, ώστε να μην τον αδικήσει ο αδελφός του  στη μοιρασιά της πατρικής κληρονομιάς! Κι απαντάει ο Χριστός : Άνθρωπέ μου, μήπως με πέρασες για δικαστή, για να χωρίζω τις περιουσίες σας; Ιδού-συνεχίζει- ένας πλούσιος, που τα χωράφια του έδωσαν άφθονη σοδειά. Κι αναρωτιόμαστε εμείς: άραγε, πώς έγινε αυτό; Σίγουρα, όχι μόνο με τις δικές του φροντίδες. Ξέρομε από πόσους παράγοντες εξαρτάται η επιτυχία μιας γεωργικής παραγωγής. Ξέρομε επίσης ότι, όπως παντού, έτσι και στη Γαλιλαία, οι γαιοκτήμονες απολάμβαναν τα αγαθά που αποκτούσαν χάρη στο μόχθο, στις θυσίες, στην άγρια εκμετάλλευση δουλοπαροίκων, φτωχών και εργατών. Άλλωστε, κι εμείς έχουμε ζήσει παρόμοιες καταστάσεις και στις δικές μας κοινωνίες, κι ας αναπολούμε παλιότερες εποχές-και δικαίως, γιατί πολλά θετικά στοιχεία τους τα έχομε απωλέσει ανεπιστρεπτί!
Διαβάστε περισσότερα…

Αναζητώντας τον «πλησίον» για το Χριστό

Ανάμεσα σε κείνες τις Παραβολές του Χριστού που ξεχωρίζουν ιδιαίτερα, είναι του Καλού Σαμαρείτη. Όχι  μόνο γιατί η δράση των πρωταγωνιστών και η εξέλιξη της υπόθεσης κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον και την προσοχή μας. Το σπουδαιότερο είναι ότι, καθώς ο Λόγος του Χριστού φωτίζει τον εσωτερικό μας κόσμο, μπορεί να προκληθούν σοβαρές αναθεωρήσεις στους στόχους μας, στη ζωή μας. Μάλιστα, είναι ιδιαιτέρως επίκαιρα τα μηνύματα της Παραβολής στους δύσκολους καιρούς μας. Διαβάστε περισσότερα…

«Μη φοβού, αλλά πίστευε»

          Είχαμε αφήσει την προπερασμένη Κυριακή τον Κύριο με τους μαθητές Του στην Καπερναούμ, όπου είχε γυρίσει, διωγμένος από τους Γαδαρηνούς. Εκεί συνέβησαν δύο θαύματα, που τα περιλαμβάνουν οι τρεις συνοπτικοί Ευαγγελιστές, και τα ακούμε  στη σημερινή ευαγγελική περικοπή. Μας ενδιαφέρει, όχι μόνο να τα πληροφορηθούμε, αλλά και να αναζητήσουμε την αξία τους για μάς.
Διαβάστε περισσότερα…

Με το Χριστό Οδηγό μας

           Τούτη την Κυριακή ο Ευαγγελιστής Λουκάς μάς μεταφέρει στο πνευματικό τραπέζι του Κυρίου, δίνοντας αφορμή για προβληματισμό σε σοβαρότατα ζητήματα, που η διδασκαλία Του θίγει, και εμμέσως υποδεικνύει λύσεις και κατευθύνσεις, αναγκαίες σε τούτη τη ζωή κι όχι παραπέμποντας μόνο στην «άλλη», όπως πολλοί νομίζουν, παρερμηνεύοντας την Αγία Γραφή και υποτιμώντας το ρόλο της Εκκλησίας στην κοινωνία και στον κόσμο.
Διαβάστε περισσότερα…

Σε κοινωνία με τον Ιησού Χριστό

          Θα παρακολουθήσομε σήμερα, για δεύτερη φορά, το δράμα του δαιμονισμού κάποιων ανθρώπων και τη θεραπεία τους από το Χριστό. Η πρώτη ήταν στις περικοπές του Ματθαίου (Ε΄ Κυριακή). Είναι άραγε τυχαία η επανάληψη της διηγήσεως; Ελπίζομε να απαντηθεί το ερώτημα με όσα θα ακολουθήσουν.

          Ας πάρομε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά. Αμέσως μετά το θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων, ο Ιησούς δίνει εντολή στους μαθητές Του να περάσουν με πλοίο στην απέναντι από τη Γαλιλαία μεριά της Λίμνης Γεννησαρέτ. Εκεί ήταν τα Γάδαρα, μια από τις πολλές πόλεις της περιοχής, που ονομαζόταν Δεκάπολη και κατοικούνταν από εθνότητες με διάφορες πίστεις και λατρείες. Περιδιαβάζοντας έξω από την πόλη, συναντώνται με έναν άνδρα δαιμονισμένο από πολύν καιρό. Η όψη του και η συμπεριφορά του προκαλούσαν τρόμο. Δε φορούσε ρούχα, κοιμόταν στα μνήματα κι έσπαγε συνεχώς τις αλυσίδες με τις οποίες τον έδεναν. Μόλις αντίκρυσε το Χριστό, έβγαλε μια κραυγή, έπεσε στα πόδια Του και του είπε δυνατά: «Τι δουλειά έχεις με μένα Ιησού, Υιέ του Υψίστου Θεού; Σε παρακαλώ, μη με βασανίσεις». Αφού, βέβαια, Εκείνος είχε διατάξει το ακάθαρτο πνεύμα να φύγει από τον άνθρωπο.
Διαβάστε περισσότερα…