Β΄ΜΕΡΟΣ

5. ᾨδὴ ς’ Σπλάγχνων Ἰωνᾶν, ἔμβρυον ἀπήμεσεν ἐνάλιος θήρ οἷον ἐδέξατο· τῇ Παρθένῳ δέ, ἐνοικήσας ὁ Λόγος  καὶ σάρκα λαβὼν διελήλυθε φυλάξας ἀδιάφθορον· ἧς γὰρ οὐχ ὑπέστη ῥεύσεως, τὴν τεκοῦσαν κατέσχεν ἀπήμαντον. Να προχωρήσουμε τώρα στις δύο επόμενες Ωδές, που αναφέρονται σε μια θαυμαστή και πολύ λαοφιλή ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης.Η στ΄ Ωδή, στην Π. Διαθήκη αναφερόταν στον Προφήτη Ιωνά. Εδώ, η περιπέτειά του παρομοιάζεται με τη Σάρκωση του Θεού Λόγου. Όπως εκείνος βγήκε από την κοιλιά του κήτους αβλαβής, έτσι και ο Χριστός εισήλθε στη μήτρα της Παρθένου και πέρασε κατά τρόπο θαυμαστό, αφήνοντάς την άθικτη. Από τα σπουδαιότατα σχόλια των Αγίων, ας προσέξουμε Συμεών του Νέου Θεολόγου, που παρομοιάζει την εκ της Παρθένου γέννηση του Χριστού με τη δημιουργία της Εύας από την πλευρά του Αδάμ, για την ανάπλασή του. Καταλαβαίνομε ότι «ου φέρει το μυστήριον έρευναν». Προσεγγίζεται μόνο πίστη αληθινή, όπως την παρέλαβαν και την παρέδωσαν οι Απόστολοι και οι Πατέρες κι όχι όπως έχουν καταντήσει οι αιρετικοί και, δυστυχώς, πολλοί συνάνθρωποί μας, στην άγνοιά τους, ακολουθούν, φτάνοντας σε απίθανες πλάνες. Διαβάστε περισσότερα…

ΜΕΡΟΣ Α΄

Ήδη από τη μεγάλη γιορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου, σ’ όλους τους ορθόδοξους ναούς ψάλλονται οι ωραιότατες Καταβασίες των Χριστουγέννων, έργο του ιερού Κοσμά . Όχι μόνο με τον πιο χαρμόσυνο, α΄ ήχο, αλλά, προπαντός με το εξαίσιο περιεχόμενό τους, γεμίζει η ύπαρξή μας με ουράνια συναισθήματα και άγιες σκέψεις. Ανυψώνεται  στις σκάλες του Ουρανού, ξεφεύγοντας, έστω και για λίγο, από τα γήινα, κι ονειροπολώντας την αληθινή μας πατρίδα. Διαβάστε περισσότερα…

 

Του Γεωργίου Στριλιγκά*

«Η παιδεία αφορά την υπόσταση του Γένους μας, το μέλλον της Πατρίδας μας»

(Μητροπολίτης Πέτρας Νεκτάριος)

  Η πρόσφατη εκδημία του Πέτρας και Χερρονήσου κυρού Νεκταρίου έστρεψε το ενδιαφέρον μου σε κείμενα του, πρόσφατα και παλιά, κυρίως με παιδαγωγικό περιεχόμενο. Το παρόν σύντομο δημοσίευμα δεν αποτελεί εξαντλητική προσέγγιση της παιδαγωγικής συνεισφοράς και του μορφωτικού έργου του αοίδιμου Μητροπολίτη. Είναι ένα επιλεκτικό σταχυολόγημα αντιπροσωπευτικών θέσεων και διδαχών του, το οποίο κατατίθεται ευλαβώς στη μνήμη του, ως ταπεινή ευχαριστία για όσα έπραξε και έκφρασε για την εκπαίδευση και τον κόσμο της. Διαβάστε περισσότερα

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς λέει: «Παντὶ τῷ αἰτοῦντι σοι δίδου». Αὐτὸ σημαίνει πὼς πρέπει νὰ εὐεργετοῦμε καὶ νὰ ἐλεοῦμε ὅλους, χωρὶς νὰ διακρίνουμε τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὴν κατάστασή τους, τὸ κοινωνικὸ παρελθόν τους ἢ τὴ θρησκεία τους. Πρέπει νὰ δίνουμε τὴν ἐλεημοσύνη μας στὸν καθένα ποὺ τὴν ἔχει πραγματικὰ ἀνάγκη. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος λέει πὼς πρέπει νὰ εἴμαστε σπλαχνικοὶ πρὸς τοὺς φτωχοὺς καὶ ἐκείνους ποὺ εἶναι δυστυχισμένοι ἀπὸ ὁποιαδήποτε αἰτία. Σὰν ἄνθρωποι πρέπει νὰ δίνουμε τὴν ἐλεημοσύνη μας στοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ὅποια κι ἂν εἶναι ἡ αἰτία ποὺ τοὺς κάνει νὰ ζητιανεύουν, εἴτε εἶναι χῆρες καὶ ὀρφανὰ εἴτε ἐξορίστηκαν ἀπὸ τὴν πατρίδα τους, εἴτε ὑποφέρουν ἀπὸ τὴν αὐταρχικότητα τῶν κυβερνώντων εἴτε ἀπὸ τὴ σκληρότητα τῶν προϊσταμένων, εἴτε ἀπὸ τὴν ἀπανθρωπιὰ τῶν φοροεισπρακτόρων εἴτε ἀπὸ τὴν ἀπληστία τῶν ἐχθρῶν, εἴτε ἀπὸ τὴν ἁρπαγὴ τῆς περιουσίας τους εἴτε ἀπὸ τὴν ἀπώλεια ποὺ εἶχαν λόγῳ ναυαγίου. Ὅλοι τους ἔχουν δικαίωμα καὶ μερίδιο στὴ συμπάθειά μας.Κοιτάζουν μὲ προσμονὴ τὰ χέρια σου, ὅπως κοιτάζουμε ὅλοι μας τὰ χέρια τοῦ Θεοῦ ὅταν ζητᾶμε κάτι. Εἶναι πολὺ καλύτερα ν’ ἀνοίξει κανεὶς τὸ χέρι του σὲ κάποιον ἀνάξιο, παρὰ νὰ στερήσει τὴν ἐλεημοσύνη του ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ τὴν ἔχει ἀνάγκη, ἀπὸ φόβο νὰ μὴν ἀπατηθεῖ. Πρέπει νὰ βοηθᾶμε τοὺς ἀνθρώπους ὄχι ἀπὸ ματαιοδοξία ἢ ἀπὸ ἔπαρση κι ἀλαζονεία, ὄχι ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία μας νὰ μᾶς εὐχαριστοῦν καὶ νὰ μᾶς εὐγνωμονοῦν οἱ εὐεργετούμενοι ἢ γιὰ νὰ λάβουμε ἀνταπόδοση, ἀλλὰ μὲ ἀνιδιοτέλεια, γιὰ νὰ εὐχαριστήσουμε τὸ Θεό, ἀλλὰ κι ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὸν πλησίον μας. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος γράφει πὼς ἡ ἐλεημοσύνη ποὺ μολύνθηκε ἀπὸ τὴν ἀρρώστια τῆς ματαιοδοξίας δὲν εἶναι πιὰ ἐλεημοσύνη, ἀλλὰ κομπασμὸς καὶ σκληροκαρδία. Γιατί ὅταν δίνεις μὲ ὑπερηφάνεια εἶναι σὰ νὰ διασύρεις δημόσια τὸν ἀδελφό σου. Διαβάστε περισσότερα…

Εργαζόμαστε και κερδίζουμε τα προς το ζην συνήθως ή και ανταλλάσουμε κάποια είδη μεταξύ μας ειδικά στις μέρες της κρίσεως αλλά και παλαιότερα έτσι ίσχυε. Κι επειδή δεν είμαστε ποτέ αυτάρκεις επινοήθηκε και το νόμισμα ώστε να ωφελείται το σύνολο της κοινότητας όταν προσφέρονται τα περισσεύματα και εισφέρονται τα ελλείποντα… προσφέρει ο γεωργός την παραγωγή του κι αγοράζει με τα χρήματα που λαμβάνει ό, τι άλλο θέλει και του λείπει… κι έτσι συγκροτείται η ανθρώπινη κοινωνία κι οι πόλεις επειδή ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον. Στα πνευματικά δεν ισχύει το ίδιο: ούτε δίνονται αρετές ούτε ανταλλάσσονται ούτε αγοράζονται ούτε πουλιούνται… αυτό σημαίνει ότι μόνοι μας πρέπει να ασκούμε κάθε αρετή όπως λέει κι η ΠΔ αδελφός δε λυτρώνει και θα λυτρώσει ξένος; Κοιτάξτε όμως την απερίγραπτη φιλανθρωπία του Χριστού του δεσπότη μας. Ό,τι δεν αγοράζεται το έδωσε πάμφθηνο! Ό,τι υλικό και να διαθέτουμε κι ανάξιο επομένως και φθαρτό και ολιγοχρόνιο μεταδίδοντας στους ενδεείς μπορούμε να αναπληρώσουμε την έλλειψη αρετών! Διαβάστε περισσότερα…