Η φθορά των εντίμων
14,Ιουν
Τίθεται σε εφαρμογή από τα πανάρχαια χρόνια ένας μηχανισμός, δαιμονικής έμπνευσης, φθοράς των αξίων και των εντίμων ανθρώπων, που μπαίνει σε εφαρμογή άμα τη εισόδω τους στα κοινά. Αυτή η πρακτική αφορά όλους τους λαούς, απλά στον αρχαίο Ελληνικό κόσμο, αργότερα στα βυζαντινά χρόνια και μετέπειτα στα νεότερα, την ανήγαγαν σε επιστήμη. Στόχος; Η απογοήτευσή των αξίων και η σταδιακή τους αποχώρηση από τη δημόσια δράση. Έτσι μένει πεδίο ελεύθερο για να αλωνίζουν χωρίς έλεγχο οι μετριότητες, οι τυχοδιώχτες και οι ανίκανοι, προς ίδιον όφελος. Οι έντιμοι, οι φιλότιμοι και οι φιλοπάτριδες δεν αντέχουν αυτή τη διαδικασία των μηχανοραφιών, γιατί δε σχεδίασαν και δεν ετοιμάστηκαν ποτέ για μια τέτοια δραστηριότητα. Έτσι αποχωρούν και ιδιωτεύουν.
Η ευθύνη ημών των υπολοίπων που βρισκόμαστε στα μετόπισθεν, είναι τεράστια. Αν υποπτευόμασταν τη ζημία που επέρχεται στην κοινωνία και κατ’ επέκταση σε μας προσωπικά από την παραχώρηση ελεύθερου πεδίου δράσης σ’ όλους αυτούς, τότε δε θα σταματούσαμε στιγμή να ενισχύουμε, σε όλα τα επίπεδα, εκείνους που ρισκάρουν και αφιερώνουν τον πολύτιμο τους χρόνο, τις ιδέες τους, την προσωπική και οικογενειακή τους ηρεμία, για το κοινόν συμφέρον. Είναι πολλοί που παραμένουν στις επάλξεις και περιμένουν την ενθαρρυντική μας παρότρυνση και τη θετική μας σήμανση και επιβράβευση. Ας μιμηθούμε τα σμήνη των πουλιών που διασχίζουν ωκεανούς και οροσειρές μέσα σε ήλιους καυτούς και καταιγίδες αλλά στο τέλος φτάνουν, δια της αλληλεγγύης, στον προορισμό τους.
Είναι υπόθεση παιδείας και θεσμών που με τρόπο τεχνοκρατικό, στην αρχή, θα προβάλλουν την αλληλεγγύη, τον εθελοντισμό, απαραίτητες συμπεριφορές για την κοινωνική και προσωπική μας ανάπτυξης. Αφού το ενστερνιστούμε με όρους δούναι- λαβείν, εν συνεχεία, η διαδικασία της μάθησης θα το μετατρέψει σταδιακά από γνωστική σε συναισθηματική κατάκτηση και σε ανθρωπιστική συμπεριφορά, απαραίτητη όταν επιθυμούμε να μοιραστούμε βαθύτερα μέρη του είναι μας, με τους συνάνθρωπους μας.
Οι καιροί ου μενετοί. Και προβάλλει πλέον αναγκαίον να προσανατολιστούμε σε τέτοιες μορφές δράσης, εάν πράγματι πονούμε και νοιαζόμαστε για την κοινωνική, πολιτιστική, πολιτική και οικονομική μας ανάπτυξη και ευημερία.
Παπα – Γιώργης Τζάβλας Αν ο Browser δεν δείχνει το αρχείο πατήστε εδώ για να το δείτε.
