ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ( Koλ. β΄,8-12)
Με τον Ιησού Χριστό Καπετάνιο στο ταξίδι της ζωής
«Bλέπετε μή τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου καὶ οὐ κατὰ Χριστόν· καὶ ἐστὲ ἐν αὐτῷ πεπληρωμένοι… συνταφέντες αὐτῷ ἐν τῷ βαπτισμῷ, ἐν ᾧ καὶ συνηγέρθητε διὰ τῆς πίστεως τῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν».
Στην αρχή του Καινούργιου Χρόνου, ξεκινώντας την παρουσίαση των αποστολικών περικοπών, σας προσκαλούμε, αγαπητοί μου, να συμπορευτούμε με τους Αποστόλους με «ανοικτές» τις πνευματικές μας αισθήσεις, με απερίγραπτη συμπάθεια στα άγια πρόσωπά τους. Πόθος μας βαθύτερος είναι να γευόμαστε το «ζωντανό νερό» του Λόγου του Θεού, όπως τα ελάφια που τρέχουν για να ξεδιψάσουν στις πηγές των καθαρών και κρυστάλλινων υδάτων. Στο σημερινό ανάγνωσμα ο Παύλος απευθύνεται στους χριστιανούς, αισθανόμενος βαθιά ανάγκη να τους προστατεύσει από τους «προβατόσχημους λύκους», που από τότε μέχρι σήμερα διαδίδουν τις πλάνες τους, ενσπείροντας μεγάλους κινδύνους για τους χριστιανούς.
Τώρα, οι πιστοί έχουν διδαχτεί την αληθινή Πίστη και οφείλουν να προσέχουν να μην τους εξαπατούν «ψευτοδιδάσκαλοι» με την ψευτοφιλοσοφία και τις απατηλές διδαχές, που στηρίζονται σε κοσμικές φιλοσοφίες και παραδόσεις κι όχι στη διδασκαλία του Χριστού. Στον Ιησού-λέει- «κατοικεί» όλο το πλήρωμα της θεότητας σωματικώς. Αλλά, οι χριστιανοί είναι γεμάτοι με τη Χάρη του Θεού, νιώθοντας να ζει μέσα τους ο Κύριος του Ουρανού και της γης. Δεν κάνουν αυτοί σωματική περιτομή, αλλά «πνευματική»: καλούνται να «απεκδυθούν» το «σαρκικό» τρόπο ζωής, εφ’ όσον ακολουθούν το Χριστό, αγωνιζόμενοι να απαρνηθούν το δικό τους θέλημα και να τηρούν τις εντολές Του. Με το Βάπτισμα ενδύονται το Χριστό, καθώς «θάβονται» και «ανασταίνονται» μαζί με Εκείνον δια της πίστεως, με την ενέργεια του Θεού.
Μέσα σε λίγους στίχους εμπεριέχονται πολλές αλήθειες της Πίστεως, που είναι αδύνατο να αναπτύξουμε εδώ. Μπορούμε απλώς να παρατηρήσουμε τα εξής: Η διδασκαλία του Χριστού είναι μοναδική και ανεπανάληπτη, γιατί Εκείνος είναι ο Θεάνθρωπος, που καταδέχτηκε να ενσαρκωθεί, για να μας ελκύσει κοντά Του. Να μας σώσει. Επί τρεις αιώνες η Εκκλησία κλυδωνιζόταν από μεγάλες αιρέσεις, ώσπου να διατυπωθεί το Χριστολογικό δόγμα, περί της θεανθρωπίνης φύσεως του Κυρίου. Εμείς έχομε την ευλογία να ανήκουμε στην Ορθόδοξη Εκκλησία, που ως Σώμα Του μάς μεταδίδει τη Χάρη με τα άγια Μυστήρια και την πανέμορφη Λατρεία, με κέντρο και πλήρωμα τη Θεία Ευχαριστία. Επιβάλλεται λοιπόν η αντίσταση από μέρους μας στο «κοσμικό φρόνημα» και στις δυνάμεις που απεργάζονται τη «ρομποτοποίηση» ιδεών, σχέσεων και θεσμών- της μιας κι ανεπανάληπτης ζωής μας.
Τιμώντας τον σήμερα εορταζόμενο Μέγα Βασίλειο, θα του αφιερώσουμε τούτες τις στιγμές, προσέχοντας το σωστικό του λόγο: «Εγώ-γράφει-α αφού ξόδεψα πολύν καιρό στα μάταια πράγματα, κι αφού όλη σχεδόν τη νιότη μου τη χάλασα με το να κοπιάζω για πράγματα ανώφελα, καταγινόμενος να μελετώ τα μαθήματα της «παρά Θεού μωρανθείσης σοφίας», επειδή κάποτε ξύπνησα σα να κοιμόμουνα σε βαθύ ύπνο και άνοιξα τα μάτια μου στο θαυμαστό φως της αλήθειας του Ευαγγελίου, αφού έκλαψα πολύ για την ελεεινή ζωή μου, παρακαλούσα το Θεό να με καθοδηγήσει, για να φωτιστώ στα δόγματα της ευσέβειας…Διάβασα λοιπόν το Ευαγγέλιο και σαν είδα πως εκεί μέσα είναι γραμμένο πως συντείνει πολύ στη σωτηρία του ανθρώπου,…παρακαλούσα να εύρω κάποιον από τους αδελφούς μου που να διάλεξε αυτό τον δρόμο στη ζωή του, ώστε μ’ αυτόν να ταξιδέψω και να περάσω τούτη την περαστική φουρτούνα της ζωής». Έτσι, αφιερώθηκε στο Θεό και στη χριστοκεντρική διακονία των ανθρώπων, ακολουθώντας την παράδοση του Κοινοτισμού της Ορθοδοξίας.
Μέσα στην απέραντη θάλασσα του χρόνου, το καράβι της Εκκλησίας ταξιδεύει, άλλοτε με μπονάτσες κι άλλοτε με τρικυμίες και κλυδωνισμούς. Ευτυχισμένοι οι ταξιδιώτες που την εμπιστεύονται, αφού «καπετάνιος» είναι ο ίδιος ο Κύριος, οδηγώντας τους στο απάνεμο λιμάνι της Αιώνιας ζωής. Όλες οι φιλοσοφίες, ιδεολογίες, θρησκείες, παραδόσεις και συστήματα των ανθρώπων, που παραπαίουν στον Πανθεϊσμό, στην αθεΐα, στη βία και στην ειδωλολατρία, σαν σκόνη και καπνός διαλύονται, με την αύρα του Πνεύματος, στην Παρουσία του Χριστού.
Ο Θεός, φίλοι μου, είναι ο Κύριος του κόσμου, του χρόνου και της αιωνιότητας. Η Εκκλησία μας του απευθύνει συνεχώς δεήσεις, για να ευλογεί τους χρόνους και τη ζωή μας. Κι επειδή είναι άγνωστη η ώρα του θανάτου μας και της Κρίσεως, οφείλουμε να αξιοποιούμε το χρόνο και τις δυνάμεις μας με πίστη και ελπίδα, προσδοκώντας την Ανάσταση των νεκρών. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, τελειώνοντας την Αποκάλυψη, γράφει: «Λέγει ο μαρτυρών ταύτα. Ναι έρχομαι ταχύ». Ευλογημένοι είναι όσοι, υπακούοντας στο άγιο θέλημά Του και ελπίζοντας στη Χάρη Του, νιώθουν έτοιμοι να απαντούν: «Ναι, έρχου, Κύριε Ιησού». ΑΜΗΝ!
Καλή και Ευλογημένη Χρονιά. Νίκος Σιγανός, θεολόγος
