ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Α´ Κορ. ΙΕ΄ 1-11)
Το κήρυγμα των Αποστόλωνκαι η Χάρη του Θεού
«Αδελφοί, γνωρίζω ὑμῖν τὸ εὐαγγέλιον ὃ εὐηγγελισάμην ὑμῖν… Παρέδωκα γὰρ ὑμῖν ἐν πρώτοις, ὃ καὶ παρέλαβον, ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς γραφάς, καὶ ὅτι ἐτάφη, καὶ ὅτι ἐγήγερται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ».
Είδαμε την προηγούμενη Κυριακή τον Παύλο να υπεραμύνεται της αποστολικής του ιδιότητας, απευθυνόμενος προς τους Κορινθίους. Ποια όμως είναι η ουσία του «ευαγγελίου» του, πώς το γνώρισε και ποιο «μήνυμα» δίνει σε μάς; Στο σημερινό ανάγνωσμα έρχεται να απαντήσει σε τέτοια ερωτήματα, πολύ σπουδαία και για την υλιστική και τεχνοκρατούμενη εποχή μας.
Πριν προχωρήσουμε, θέλομε να επισημάνουμε την τραγική άγνοια από την πλειοψηφία των χριστιανών του Λόγου του Θεού-ίσως του μεγαλύτερου πνευματικού θησαυρούτουΟυρανού στο ανθρώπινο γένος. Και πάμε στο ερώτημα: ποιο «ευαγγέλιο» εννοεί ο Απόστολος; Ασφαλώς, όχι ένα από τα Τέσσερα, που βεβαίως δεν είχαν γραφεί ακόμη. Αναφέρεται,γενικότερα, στη διδασκαλία του Χριστού, στο χαρμόσυνο μήνυμα της πρωτοχριστιανικής Εκκλησίας,που μετέφερε στις περιοδείες του ο Παύλος κι έδινε την προσωπική του μαρτυρία στους ακροατές του. Αυτή τη λυτρωτική είδηση, την «καλή αγγελία», είχαν παραλάβει και οι Κορίνθιοι. Σ’ αυτήν είχαν θεμελιώσει και στηρίξει το νέο τρόπο ζωής τους.
Ξέρομε βέβαια ότι οι τέσσερις Ευαγγελιστές υπήρξαν αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες του Χριστού κι έγραψαν τα Ευαγγέλια με βάση τη «μαθητεία» τους κοντά Του. Αλλά,άραγε, πόσοι χριστιανοί γνωρίζουνμε ποιο τρόπο ο Παύλος-που δεν ήταν ανάμεσα στους Μαθητές-γνώρισε τον Κύριο και πού…βρήκε τις μεγάλες αλήθειες που δίδασκε καιγράφει στις Επιστολές του;Κι όμως, είναι μοναδική και τόσο συγκινητική η περιπέτεια της μεταστροφής του στο Χριστιανισμό,καθώς κι όλη η ζωή του! Όλα ξεκίνησαν στον ευλογημένο δρόμο της Δαμασκού, όταν εντελώς ξαφνικά ο Χριστός φανερώθηκε και τον κάλεσε κοντά Του. Έμαθεόλα όσα υπέφερε ο Κύριος- για τη Σταύρωση, την Ταφή και την Ανάστασή Του. Μα, πάνω απ’ όλα, πως δεν ήταν ο αυστηρός,απλησίαστος Θεός κι ότι ο Μωσαϊκός Νόμος-όπως και κανείς άλλος-δεν μπορούσε να σώσει τους ανθρώπους.Αφού μόνο ο Θεάνθρωπος πέθανε για τις αμαρτίες μας κι αναστήθηκε, ανοίγοντάς μας διάπλατατις πόρτες του Παραδείσου!
Αυτό τον αληθινό Κύριο της ζωής και του θανάτου, που είναι αόρατος αλλά πανταχού παρών,όλος αγάπη, φίλος κι αδελφός για όσους τον αναζητούν, γνώρισε ο Παύλος, τον αγάπησε όσο τίποτε άλλο από κείνη την ώρα και του αφιέρωσε όλη του τη ζωή! Ωστόσο, επικαλείται και τις μαρτυρίες των Μαθητών και αναφέρεται στις εμφανίσεις του αναστημένου Κυρίου σ’ αυτούς, καθώς και σε πάνω από πεντακόσιους άλλους, μερικοί από τους οποίους ζούσαν ακόμη, όταν έγραφε την Επιστολή. Αλλά, στο σημερινό ανάγνωσμα παρακολουθούμε κι ένα σπάνιο «μάθημα» ταπεινοφροσύνης. Ο Απόστολος χαρακτηρίζει τον εαυτό του «ελάχιστο των αποστόλων»,νιώθοντας τύψεις για την πριν από τη μεταστροφή του ζωή. Μέσα σ’ αυτή την έσχατη ταπείνωση, τη «θανάτωση» της φιλαυτίας-της ρίζας όλων των παθών-έρχεται η ζωοποιός Χάρη του Θεού να γεμίσει την ψυχή του ανθρώπου, ώστε να αποδίδει σ’ αυτήν ό,τι καλό και αγαθό έχει, χαίρεται και απολαμβάνει, όπως ο Απόστολος: «χάριτι δὲ Θεοῦ εἰμι ὅ εἰμι· ἐκοπίασα, οὐκ ἐγὼ δὲ, ἀλλ’ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὺν ἐμοί».Τέτοια ωραία νοήματα αποπνέει το κήρυγμα των Αποστόλων, γιατί, όπως διαβεβαιώνει ο Παύλος, το ίδιο Ευαγγέλιο δίδασκαν όλοι παντού.
Η Ανάσταση είναι η βάση του Ευαγγελίου, που η ανάγνωση και η ερμηνεία του, επί είκοσι αιώνες, δίνουν ζωή στη Λατρεία, μα και νόημα και σκοπό στη ζωήτων χριστιανών, καθώς προσδοκούν την ανάσταση όλων των ανθρώπων και τη Μέλλουσα Ζωή, με τον αγαπημένο Νυμφίο της Εκκλησίας. Κι εδώ ακριβώς αποσκοπεί το Ευαγγέλιο του Χριστού: να δείξει στους πιστούς την «Οδό» προς τους «Εμμαούς», για συνάντηση και συμπόρευση μαζί Του από τούτη τη ζωή- με τις θλίψεις, τις ασθένειες, τις δοκιμασίες, τις αδικίες, τον πόνο και τα δράματα, που σαν άλλα ηφαίστεια ξεφυτρώνουν και απειλούν την ευτυχία, τα όνειρα, τη ζωή μας.Σε καιρούς ζοφερούς, που ολοένα και περισσότερο «σκοτεινιάζει» η γη, αςακούσομε, φίλοι μου,τον Απόστολο:«Ει δε Χριστός ουκ εγήγερται, κενόν (μάταιο) άρα το κήρυγμα ημών, κενή δε και η πίστις ημών». Τώρα, κάθε ιδέα και θεωρία για «αυτοσωτηρία» των διαφόρων Μυστικιστών, Αποκρυφιστών και Μηδενιστών, που αρνούνται τη μοναδική Θεία Αποκάλυψη, διαλύεται, μπροστά στο Φως του Χριστού, που, όπως ο Ίδιος διακήρυξε, αλλά με τη Χάρη Του βιώνουν και βεβαιώνουν οι Άγιοι και οι πιστοί, είναι:η Αλήθεια, η Ανάσταση και η Ζωή!
Νίκος Σιγανός, θεολόγος
