ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Ρωμ. Β΄10-16)

Με τον αιώνιο και ασύγκριτο Βασιλιά

 «Ἀδελφοί, δόξα καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν… ἐν ἡμέρᾳ ὅτε κρινεῖ ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ».

          Ανάμεσα στα βασικά δόγματα της Πίστεώς μας είναι και η προσδοκία της Δευτέρας Παρουσίας, της αναστάσεως των νεκρών και της Κρίσεως του ανθρωπίνου γένους. Πολλές φορές ο Κύριος είχε αναφερθεί στα ζητήματα αυτά. Συνηθίζουμε όμως, αντί να μας απασχολεί το τί μας περιμένει μετά τη φοβερή ώρα του θανάτου, να αναρωτιόμαστε πώς θα κριθούν και τί θα γίνουν οι αλλόθρησκοι  και οι ειδωλολάτρες…Το αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής μάς δίνει την ευκαιρία να λύσουμε τέτοιες απορίες και προπαντός, μια καλή αφορμή για την αναγκαία σ’ όλους μας αυτοκριτική…

Ήδη στα προηγούμενα ο Παύλος αναφέρεται σε κείνους  που αντί για το Δημιουργό λατρεύουν την Κτίση και έχουν παγιδευτεί σε  πάθη! Προχωρεί ύστερα, ελέγχοντας αυτούς που, ενώ κατακρίνουν τους άλλους, διαπράττουν τα ίδια παραπτώματα. Πρόκειται, ίσως, για μια από τις χειρότερες συμπεριφορές, στις οποίες, λίγο πολύ, όλοι είμαστε συμμέτοχοι, σε καθημερινή βάση! Με τον Απόστολο, βέβαια, συμβαδίζει και η νηπτική Παράδοση της Εκκλησίας μας, θεωρώντας την κατάκριση σχεδόν ισάξια του φόνου! Οι Πατέρες μάλιστα υποδεικνύουν τρόπους «θεραπείας» αυτής της ύπουλης «ασθένειας, όπως είναι: η ταπείνωση, η αποκοπή του θελήματός μας, η επίκληση του ονόματος του Ιησού, κ.ά.

Έχομε λοιπόν δύο κατηγορίες ανθρώπων, και ανάλογη με τη συμπεριφορά τους θα είναι και η αντιμετώπισή τους από μέρους του δικαιοκρίτη Θεού. «Θλίψη και στενοχώρια περιμένει κάθε άνθρωπο που εργάζεται το κακό, είτε Ιουδαίος είναι είτε ειδωλολάτρης», λέει ο Απόστολος, που αν και Εβραίος, θέλει να καταπολεμήσει τον εθνικισμό των ομοεθνών του, και εμμέσως, κάθε εθνοφυλετισμό-ένα απαράδεκτο φαινόμενο, που η Ορθόδοξη Εκκλησία καταδίκασε ως «αίρεση», αλλά, δυστυχώς, εκδηλώνεται σε βαθμό επικίνδυνο στους κόλπους της τον τελευταίο καιρό. Σ’ όσους όμως εργάζονται για το καλό,  θα αποδοθεί δόξα, τιμή και ειρήνη στην αιώνια ζωή.

 O Kύριος βέβαια έχει περιγράψει το «καλό», με ιδιαίτερη έμφαση στο «Ευαγγέλιο της Κρίσεως», όπου, ως κύριο κριτήριο στη Δευτέρα Παρουσία προβάλλει έντονα η έμπρακτη αγάπη. Βέβαια, η χριστιανική αγάπη είναι «σταυρός», που ενώνει το Θεό με τους ανθρώπους. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης την  αναλύει εξόχως στις Επιστολές του. Έτσι φυσικά την εννοεί και ο Παύλος και τονίζει τη μεγάλη ευθύνη των χριστιανών, που έχουν το Ευαγγέλιο, το οποίο περιέχει το λυτρωτικό μήνυμα του Θεού προς τους ανθρώπους.  Ο Απόστολος λέει ότι θα κριθούμε ανάλογα με τη γνώση ή την άγνοια και κυρίως με την τήρηση ή αθέτηση των εντολών του Θεού. Και είναι δικαιολογημένη η προσδοκία συνέπειας λόγων και πράξεων, θεωρίας και ζωής. Αλήθεια, πόσο αχάριστοι θα είμαστε, αν, ενώ γνωρίσαμε το Χριστό και αξιωθήκαμε να λάβομε τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και να απολαμβάνομε τις δωρεές Του δια των Αγίων Μυστηρίων, τις ευλογίες της Λατρείας και τη συντροφιά των Αγίων και των Αγγέλων, ως αγνώμονες, δεν ανταποδίδομε-και προς τους συνανθρώπους μας- την απερίγραπτη αγάπη Του;

 Ας το αποτυπώσουμε, λοιπόν, καλά στο μυαλό μας: «Οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ, ἀλλ’ οἱ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαιωθήσονται»! Δεν αξίζει να είμαστε ακροατές του Λόγου του Θεού, και να μην αγωνιζόμαστε για την εφαρμογή του θελήματος Του, σ’ όλες τις πτυχές της ζωής μας. Μένει όμως ένα άλλο  ζήτημα που θίξαμε στην αρχή: τί θα γίνει με τα εκατομμύρια των ανθρώπων που δε γνώρισαν το Χριστό; Ο Απόστολος απαντά: έχουν τον  ηθικό νόμο «γραπτό στις καρδιές τους». Πρόκειται για τη συνείδηση, που είναι εμφυτευμένη στα βάθη της υπάρξεώς μας, μα συχνά παραμελημένη, ή αλλοιωμένη τραγικά! Όταν όμως λειτουργεί σωστά, είναι σα να χτυπάει μέσα μας δυνατά ο «συναγερμός» της μετάνοιας, του αυτοελέγχου. Η Ιστορία της ανθρωπότητας, οι σύγχρονες επιστήμες, αλλά και η καθημερινή μας πείρα, επιβεβαιώνουν την ενέργεια τής «φωνής του Θεού» στις ψυχές μας.

Κρινόμαστε διαρκώς στη ζωή, γιατί συχνά ο Χριστός «κρούει» την «πόρτα» της υπάρξεώς μας. Αλλά, την ύστατη, φρικτή ώρα της «αναχώρησης» για το «αιώνιο ταξίδι», μας περιμένει όλους η πιο σοβαρή κρίση. Κι ύστερα θα έλθει η τελική, στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου! Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς λέει: «Όλοι οι χριστιανοί είναι υιοθετημένοι από τον ουράνιο βασιλιά, κατά το έλεος και τη χάρη Του, αλλά και λόγω του αίματος του Χριστού. Όλοι λοιπόν που θα κρατηθούν σ’ αυτή τη ζωή ως αληθινοί χριστιανοί, θα εισέλθουν στο αθάνατο Βασίλειο των Ουρανών, και θα βασιλεύουν με τον Πατέρα τους, τον αιώνιο και ασύγκριτο Βασιλιά». Μακάρι, αγαπητοί μου, να είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε, όχι με τρόμο, αλλά με χαρά, τον πολυαγαπημένο Νυμφίο της Εκκλησίας και της καρδιάς μας, λέγοντας: «Αμήν, ναι, έρχου Κύριε Ιησού» (Αποκ.22,20).