ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
Β΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (Εβρ. Α΄, 10-14, Β΄1-3)
Στη μαθητεία και διακονία του Λόγου του Θεού
«Κατ’ ἀρχάς σύ, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σου εἰσιν οἱ οὐρανοί… Δια τοῦτο δεῖ περισσοτέρως ἡμᾶς προσέχειν τοῖς ἀκουσθεῖσι».
Τούτα τα λόγια του Αποστόλου μάς φέρνουν συνειρμικά στο πρώτο βιβλίο της Αγίας Γραφής,τη Γένεση, όπου προβάλλει η μεγαλειώδης διήγηση της δημιουργίας του Σύμπαντος, με τελευταίο τον άνθρωπο, που κατέχει ξεχωριστή θέση, ως η «κορωνίδα» της Κτίσεως, ο «σύνδεσμος» του ορατού με τον αόρατο κόσμο. Στο σημερινό ανάγνωσμα ο Παύλος διατρανώνει το μεγαλείο του Ιησού Χριστού, για να μας θέσει, τελικά, ενώπιον της μεγάλης μας ευθύνης για όσα συμβαίνουν τριγύρω μας και για την τήρηση του λόγου του Θεού, τόσο επίκαιρου σήμερα, που ο άνθρωπος, θαμπωμένος από τις επιστημονικές και τεχνολογικές κατακτήσεις του, έχει αποΐεροποιήσει τον κόσμο, εκτοπίζοντας ολοένα και περισσότερο το Θεό από τη σκέψη και τη ζωή του.
Ο Απόστολος εξυμνεί το Δημιουργό, λέγοντας ότι Αυτός εθεμελίωσε τη γη κι όλο τον κόσμο. Δηλαδή, τα δισεκατομμύρια των Γαλαξιών, όπως θα λέγαμε στη γλώσσα της σύγχρονης Επιστήμης. Όμως, αυτά-συνεχίζει- θα φθαρούν και θα αλλάξουν κάποτε κατάσταση, όψη, μορφή και σχήμα. Όλος ο υλικός κόσμος φθείρεται κι ας μην φαίνεται γρήγορα. Παλιώνει, γηράσκει και λιώνει! Κόσμος ωραίος, θαυμαστός, αλλά, «με ημερομηνία λήξεως». Πόσο μάλλον εμείς οι άνθρωποι, που η ζωή μας είναι τόσο επισφαλής και το τέλος της τόσο απρόβλεπτο, που συνεχώς μας εκπλήσσουν οι απροσδόκητες, συχνά τραγικές, «αναχωρήσεις» για την Άλλη ζωή!
Μέσα σ’ αυτές τις κοσμογονικές αλλαγές, που ο ανθρώπινος νους αδυνατεί να φανταστεί και να συλλάβει, ο προαιώνιος Υιός και Λόγος του Θεού μένει αναλλοίωτος, κρατώντας τα ηνία του κόσμου κι οδηγώντας τον στο τέλος και το σκοπό, που μόνο Εκείνος, ως Πάνσοφος, γνωρίζει.«Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος»,κατά τον Ευαγγελιστή Ιωάννη. Ήταν η ζωή και το φως το αληθινό, που φωτίζει «πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον». ΄Ηταν στον κόσμο, αλλά ο κόσμος δεν τον αναγνώριζε! Ήρθε στον τόπο Του και οι δικοί Του δεν τον δέχτηκαν. Σ’ όσους, όμως, τον δέχτηκαν και τον πίστεψαν, έδωσε τη δυνατότητα να γίνουν «παιδιά του Θεού» (Α΄, 3-12). Κι έρχεται ο Παύλος να διακηρύξει με τη σειρά του τη θεότητα του Χριστού, εξυμνώντας τον ως Εκείνον, δια του Οποίου δημιουργήθηκαν τα πάντα.
Στο σημείο αυτό ο Απόστολος αναδεικνύει ένα πολύ σπουδαίο ζήτημα: τη δημιουργία των αγγέλων και το έργο που υπηρετούν. Είναι, λέει, «λειτουργικά πνεύματα εις διακονίαν αποστελλόμενα» των ανθρώπων, βοηθώντας τους να σωθούν. Αυτοί είναι άγρυπνοι φύλακες, βοηθοί και συμπαραστάτες στη ζωή μας. Τέτοια πρόνοια και φροντίδα έχομε από τον πολυεύσπλαχνο Κύριό μας! Κι επειδή υπάρχει πολλή σύγχυση κι εκμετάλλευση στην εποχή μας, καλό θα ήταν να γνωρίζαμε τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας, καθώς κι ο Απόστολος στη συνέχεια μάς προτρέπει: να προσέχουμε, λέει, πιο πολύ σε όσα ακούσαμε να μας διδάσκει ο Χριστός, για να μην παρασυρθούμε και πέσουμε σε πλάνες.
«Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού, ποίησιν δε χειρών αυτού αναγγέλλει το στερέωμα» (Ψαλμ.18. 2). Μπορεί οι ουράνιοι κόσμοι, όλα τα δημιουργήματα, να διαλαλούν με τον τρόπο τους περίτρανα την ύπαρξη του Θεού, αλλά πολλοί άνθρωποι δείχνουν να έχουν χάσει τις πνευματικές τους αισθήσεις, ώστε να μη μπορούν να συλλάβουν τα «μηνύματα» που εκπέμπει το Σύμπαν. Ο λόγος του Θεού αναγγέλθηκε από τους αγγέλους και τους Προφήτες στην Παλαιά Διαθήκη, ενώ στην Καινή κηρύχτηκε αυτοπροσώπως από τον Ιησού Χριστό. Τον παρέλαβαν οι Απόστολοι, οι αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρές Του, τον κήρυξαν και τον παρέδωσαν στην Εκκλησία. Γιατί λοιπόν εμείς να τον αγνοούμε, να μην τον μελετούμε και να μη θέλουμε να τον μετουσιώνουμε σε πράξη; Δεν είναι κρίμα να παραμένουν άγνωστοι οι θησαυροί της Πίστης μας, «κλεισμένοι» στην Αγία Γραφή, στα συγγράμματα των Πατέρων και στα βιβλία της Εκκλησίας, τη στιγμή που οι αιρετικοί οργώνουν τη χώρα και το Διαδίκτυο γεμίζει με τις πιο απίθανες πλάνες; Όπου βέβαια κυκλοφορούν «τέρατα και σημεία» και «περικυκλώνουν» τα ανυποψίαστα και απροστάτευτα παιδιά μας, ενώ απαξιώνεται η διδασκαλία της Ορθόδοξης Πίστης στα Σχολεία!
Σύμφωνα με την Ορθόδοξη Παράδοση, φίλοι μου, την ευθύνη για τη διαφύλαξη της Πίστεως έχει όλο το πλήρωμα της Εκκλησίας. Γιατί λοιπόν οι Ορθόδοξοι χριστιανοί να είναι ανυποψίαστοι για τον πνευματικό τους πλούτο, για την ανεκτίμητη θεία κληρονομιά, ευχαριστημένοι με την πνευματική αυταρέσκειά τους; Ο Κύριος μάς θέλει συνεργάτες Του. Το μήνυμά Του, πάντα επίκαιρο, ανόθευτο, αυθεντικό, έχει όλους μας αποδέκτες του: «Μακάριοι οι ακούοντες τον λόγον του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν»(Λουκ. ΙΑ΄, 28).
Νίκος Σιγανός, θεολόγος
