Το θυσιαστήριο της καρδιάς

          «Ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω…Ταῦτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ».

          Από τα πανάρχαια χρόνια μέχρι την εποχή μας οι  άνθρωποι ακολουθούν διάφορους δρόμους, ποθώντας την «ηθική τελειότητα», τη «λύτρωση» από τα δεινά. Από τη μια μεριά, θρησκείες, φιλοσοφίες,  μυστικισμοί, υποβάλλουν τους οπαδούς τους σε απίθανους κανόνες, εντολές, θυσίες και τελετές «εξαγνισμού», σε ομαδικές υστερίες, ακόμα και  αυτομαστιγώσεις. Από την άλλη, ο Υλισμός με τη σαρκολατρία, τις άκρατες υλικές απολαύσεις και καταχρήσεις, τον καταναλωτισμό, τις εξαντλητικές διατροφές, τις αθλητικές υπερβολές, τη «θεά»-μόδα. Κι έρχονται τα ασύλληπτα δράματα βίας, τα αμέτρητα φονικά, αυτοκτονίες, εκτρώσεις: ο πλήρης εξευτελισμός του ανθρώπινου προσώπου. Στη σημερινή περικοπή ο Παύλος μάς δείχνει έναν άλλο δρόμο, καταξιώνοντας και ανυψώνοντάς τον άνθρωπο ως τη θέωσή του. Διαβάστε περισσότερα…

Με το θείο φωτισμό, στην ομολογία του Χριστού

«Ἀδελφοί, ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ… Ἔχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως κατὰ τὸ γεγραμμένον, ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα, καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν».

Πολλές φορές στην καθημερινή μας ζωή, αλλά υποχρεωτικώς στα δικαστήρια, ζητάμε «μάρτυρες», για να επιβεβαιώσουν, ή να διαψεύσουν γνώμες, απόψεις, καταστάσεις. Παλιότερα, πολλοί – και σήμερα ίσως λιγότερο- επικαλούνταν αγίους ως «μάρτυρες»(!) και προσέτρεχαν σε ναούς, προκειμένου να…λύσουν σοβαρές διαφορές, να διαλευκάνουν αμφισβητούμενες υποθέσεις. Στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα περιγράφονται βασικές εμπειρίες των Αποστόλων και  προβάλλει το ζήτημα της μαρτυρίας και της ομολογίας των χριστιανών, που έχουν τόσες ευλογίες στη ζωή τους.
Διαβάστε περισσότερα…

Αναγέννηση και νέα κοινωνία

«Ἀδελφοί, ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ἡμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ…ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα, ὀργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αἰσχρολογίαν· μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους, ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον …ὅπου οὐκ ἔνι Ἕλλην καὶ Ἰουδαῖος, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός».

Διαβάστε περισσότερα…

Στη Χάρη του Θεού και στην ενότητα της Εκκλησίας

«῾Ενὶ δὲ ἑκάστῳ ἡμῶν ἐδόθ η ἡ χάρις τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ…Αὐτὸς ἔδωκε τοὺς μὲν ἀποστόλους, τοὺς δὲ προφήτας, τοὺς δὲ εὐαγγελιστάς, τοὺς δὲ ποιμένας καὶ διδασκάλους,  πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ».
Διαβάστε περισσότερα…

Με τον Ιησού Χριστό Καπετάνιο στο ταξίδι της ζωής

             «Bλέπετε μή τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου καὶ οὐ κατὰ Χριστόν·  καὶ ἐστὲ ἐν αὐτῷ πεπληρωμένοι… συνταφέντες αὐτῷ ἐν τῷ βαπτισμῷ, ἐν ᾧ καὶ συνηγέρθητε διὰ τῆς πίστεως τῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν».

Στην αρχή του Καινούργιου Χρόνου, ξεκινώντας την παρουσίαση των αποστολικών περικοπών, σας προσκαλούμε, αγαπητοί μου, να συμπορευτούμε με τους Αποστόλους με «ανοικτές» τις πνευματικές μας αισθήσεις, με απερίγραπτη συμπάθεια  στα άγια πρόσωπά τους. Πόθος μας βαθύτερος είναι να γευόμαστε το «ζωντανό νερό» του Λόγου του Θεού, όπως τα ελάφια που τρέχουν για να ξεδιψάσουν στις πηγές των καθαρών και κρυστάλλινων υδάτων. Στο σημερινό ανάγνωσμα ο Παύλος απευθύνεται στους χριστιανούς, αισθανόμενος βαθιά ανάγκη να τους προστατεύσει από τους «προβατόσχημους λύκους», που από τότε μέχρι σήμερα διαδίδουν τις πλάνες τους, ενσπείροντας μεγάλους κινδύνους για τους χριστιανούς.
Διαβάστε περισσότερα…