«Κάτω στον Ιορδάνη τον ποταμό»
Ήρθαν κι έφυγαν «τα Φώτα κι ο φωτισμός»; Για άλλους, ναι, για άλλους, όχι. Για τον πολύ κόσμο, μια ακόμα μεγάλη χριστιανική Γιορτή τέλειωσε, με την εντυπωσιακή τελετουργία της, όπου όλοι λίγο πολύ συμμετέχουν: με τον αγιασμό των υδάτων, ακόμα και σε μακρινές από τη θάλασσα περιοχές-λόγγους, βουνά, ραχούλες. Με τα δεκάδες έθιμα σ’ όλη την επικράτεια-και εκτός των συνόρων-απανταχού της γης και της Ορθοδοξίας. Για πολλούς, απλώς μια ακόμα ευκαιρία δόθηκε για ένα «τριήμερο φυγής» από τη ρουτίνα, με τα γνωστά φαγοπότια και ξεφαντώματα, μέχρις εξαντλήσεως-δύναμης, χρόνου, χρημάτων! Και μένει ένα άγνωστο ποσοστό εκείνων που, μέσα από τις κουραστικές αλλά κατανυκτικότατες ιερές Ακολουθίες, καταφέρνουν να προχωρήσουν λίγο περισσότερο και να ανοιχτούν, με την αύρα του Πνεύματος, στη δροσιά και τον αγιασμό από τα «νάματα» του νοητού Ιορδάνη.
«Φως εκ φωτός έλαμψε τω κόσμω, Χριστός ο Θεός ημών»! Ήρθε και φάνηκε στη γη «το Φως το απρόσιτον». Μάς «επισκέφτηκε» η Χάρη Του, κι έφερε την αγάπη, την ειρήνη, την αληθινή χαρά, ανοίγοντας τη Βασιλεία Του-την αιώνια Ζωή- κοντά μας. Κοιτάξτε τριγύρω σας, και δέστε πόσο όμορφο είναι το φως που εκπέμπει ό ήλιος, ζωοποιώντας την πλάση! Αλλά, πώς δημιουργήθηκε το Σύμπαν; Ποιος έθεσε σε λειτουργία τα δισεκατομμύρια των αστεριών; Ποιος ανανεώνει την κινητήρια δύναμή τους; Προς τα πού πορεύονται; Ως πότε θα υπάρχουν και θα ακολουθούν τις απρόσιτες τροχιές τους; Λένε οι άπιστοι πως «δεν υπάρχει Θεός». Κι όλα τούτα, καθώς και αμέτρητα άλλα θαυμάσια, έγιναν κατά τύχη; Μια μόνο βραδιά χωρίς φεγγάρι αν «χαζέψεις» το Άπειρο-και μάλιστα τη νύχτα Εκείνη που ο έναστρος ουρανός «σκίζεται» και «μαγεύει»-θα μείνεις έκθαμβος, άνθρωπε επιπόλαιε, άνθρωπε πλεονέκτη! Αυτόν δε μελετούσαν οι Τρεις Μάγοι κι οδηγήθηκαν στην προσκύνηση του Θείου Βρέφους;
Μα, και πόσοι μεγάλοι σύγχρονοι αστροφυσικοί και άλλοι επιστήμονες δεν ομολογούν την αδυναμία τους να προσεγγίσουν τα μεγάλα μυστήρια του Σύμπαντος και οδηγούνται στην Πίστη; Μήπως όσοι υποστηρίζουν την δήθεν αντίθεση Πίστης και Επιστήμης, θα έπρεπε να ασχοληθούν πιο σοβαρά, πριν διατυμπανίσουν τις απόψεις τους; Γιατί, εγώ τουλάχιστον ξέρω για επιστημονικά συνέδρια όπου ειδικοί επιστήμονες εκθέτουν τα συμπεράσματα των ερευνών τους, από τα οποία καμία «σύγκρουση» δεν προκύπτει ανάμεσα στις παραπάνω δύο περιοχές της πνευματικής ενασχόλησης και ζωής των ανθρώπων. Για να μην πάμε στους Μεγάλους Πατέρες-«πανεπιστήμονες» της εποχής τους- που με τα σοφά έργα τους, όπως η περίφημη «Εξαήμερος» του Μεγάλου Βασιλείου, άνοιξαν εκπληκτικούς δρόμους και για τις φυσικές επιστήμες στους καιρούς μας.
Τέτοιες «σκόρπιες σκέψεις», φίλοι μου, έρχονται το μυαλό μου τούτες τις Άγιες μέρες, που ο λαός μας, ακόμα, όπως μπορεί βιώνει και «τραγουδά», παρακολουθώντας την πορεία του Ιησού από το Σπήλαιο της Βηθλεέμ μέχρι τη Βάπτισή Του από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο στον Ιορδάνη ποταμό. Βέβαια, σε λίγες μέρες οι Αγιασμοί τελειώνουν. Μα, έτσι κι αλλιώς, ο Χριστός πάντα μάς περιμένει. Αρκεί να θέλομε κι εμείς να λαμβάνομε τη Χάρη Του, με τα ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας. Ας ευχηθούμε όλοι, να έρθουν παντού: η αγάπη, η χαρά και η ειρήνη, με το Φως Του.
Και του Χρόνου! Νίκος Σιγανός, θεολόγος.
