Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, αυτό το μέγα μυστήριο, το γεγονός που ο ανθρώπινος νους αδυνατεί να αντιληφθεί, σηματοδοτεί την αφετηρία για το τέλος της φθοράς του θανάτου στη ζωή του ανθρώπου. Είναι η απαρχή της νέας ζωής, το δώρο του Τριαδικού Θεού για την αθανασία και θέωση του ανθρώπου. Κι αυτό το γεγονός λαμβάνει χώρα μέσα στην ιστορία, μέσα από τη φθαρτή και θνητή φύση του ανθρώπου, μέσα σε ένα αβέβαιο παρόν που σηματοδοτεί ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Το γεγονός του Ευαγγελισμού είναι η αιτία για όσα θα συμβούν στην ιστορία με το άλλο, μέγιστο και αξεπέραστο, γεγονός του Χριστού. Το γεγονός του Ευαγγελισμού έχει αρχή, αλλά και τέρμα. Η ολοκλήρωση δεν είναι κάποιο αόριστο γεγονός, κάποια ανθρώπινη φαντασίωση, αλλά ένας τάφος, ο Κενός Τάφος του Ιησού Χριστού. Εκεί, μέσα σε ένα μνημείο ταφικό, ολοκληρώνεται το γεγονός του Ευαγγελισμού. Και αυτός είναι και ο σκοπός του. Η Ανάσταση. Χωρίς αυτήν τίποτε δεν θα ολοκληρωνόταν. Χωρίς αυτήν, όλα θα ήταν, όχι απλώς μισά, αλλά σαν να μην έγιναν. Διαβάστε περισσότερα…

ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΟΥ ΓΗ ΧΑΡΑΝ ΜΕΓΑΛΗ Το σημαντικότερο μήνυμα που δόθηκε ποτέ στην Οικουμένη ολόκληρη ήταν ότι ο Υιός και Λόγος του Θεού θα γίνει άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος θεός. Οι Προφήτες και οι Δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης έλαβαν αυτήν την πληροφορία απο τον Θεό, την οποία μετέφεραν στον περιούσιο Λαό Του  και τον προετοίμασαν, για να υποδεχτεί το Μεσσία, το Σωτήρα του κόσμου. Την εκλεκτότερη πασών των γενεών, τη Μαριάμ, την κορούλα του Ιωακείμ και της Άννας, κάλεσε ο Τριαδικός μας Θεός, δια του Αγγέλου Γαβριήλ, να γίνει η γέφυρα μεταξύ ουρανού και γης, Θεού και ανθρώπων. “Γέφυρα η μετάγουσα τους εκ γης προς ουρανόν”. Στο κάλεσμα του  Θεού, στο άγγελμα του Αγγέλου, ότι επιλέχτηκε, για να γίνει η Μητέρα του Θεού και Λόγου απάντησε θετικά, δειλιάζοντας και μετ’ εκπλήξεως: “…..πώς έσται μοι τούτο, επεί άνδρα ου γιγνώσκω….” Πώς θα συμβεί αυτό σε μένα, αφού άνδρα δεν γνωρίζω; Έλαβε την άμεση απάντηση του Αγγέλου: Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις εξ ύψους επισκιάσει σοι. Η Μαριάμ με ταπείνωση είπε το μεγάλο “Ναι” για τη σωτηρία όλου του κόσμου. Η αεί μεσιτεύουσα υπέρ ημών. Διαβάστε περισσότερα…

 

Η αρχαία ελληνική φιλοσοφία στον ύστερο Ελληνισμό.

Η βάση για τον ακριβή εντοπισμό της διακρίσεως

μεταξύ «Βυζαντινής Φιλοσοφίας» και Χριστιανικού δόγματος[1]

 

Δρ. Ιωάννης Ν. Λίλης

 Λέκτορας της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής

Ακαδημίας Ηρακλείου Κρήτης

  Η «Βυζαντινή Φιλοσοφία» είναι ο σύγχρονος ερευνητικός χώρος που μελετά την ενασχόληση των βυζαντινών σοφών με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, η οποία παρατηρείται στον ελληνόφωνο χώρο της βυζαντινής αυτοκρατορίας από τον 9^ο μέχρι τον 15^ο αιώνα μ.Χ., επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, όμως διατήρησε έντονη τη διαφοροποίηση και την αυτονομία του σε σχέση με αυτήν, καθώς το κέντρο του συγκεκριμένου χώρου παρέμενε πάντοτε η χριστιανική θεολογία και όχι κάποια αρχαία φιλοσοφική σχολή της αρχαίας Αθήνας. Διαβάστε περισσότερα…

«Ἡμέρα χαρμόσυνος, καὶ εὐφροσύνης ἀνάπλεως, πεφανέρωται σήμερον…» Πρώτη Κυριακή των Νηστειών, ή Κυριακή της Ορθοδοξίας. Πανηγυρικότατο το κλίμα της, καθώς με τους ωραιότατους ύμνους, την περιφορά των εικόνων, τη διακήρυξη της Πίστεως, προκαλεί βαθιά συγκίνηση, ιερά συναισθήματα στους πιστούς. Έτσι διατρανώνεται η νίκη της Ορθοδοξίας εναντίον των εικονομάχων, αλλά και όλων των αιρετικών, που πολεμούν την Εκκλησία. Γνώριζαν οι Πατέρες ότι ο αγώνας για τις εικόνες ήταν αγώνας για τη διάσωση της πίστης στη θεανθρώπινη φύση του Χριστού, το θεμέλιο, δηλαδή, της σωτηρίας μας. Αντιθέτως, η άρνηση της προσκυνήσεως των εικόνων σήμαινε την απόρριψη της φύσεώς Του, άρα, και της δυνατότητας θεώσεως του ανθρώπου. Διαβάστε περισσότερα…

«Διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοίς, και επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρον»       Τον τελευταίο καιρό βλέπουμε να διογκώνονται τα κοινωνικά, οικονομικά και εθνικά μας προβλήματα, νιώθοντας σχεδόν εντελώς αδύνατοι να συμβάλουμε στη λύση τους. Το προσφυγικό και μεταναστευτικό πρόβλημα παίρνει  εκρηκτικές διαστάσεις. Είναι ανατριχιαστική η δράση «κυνηγών κεφαλών» των ξεριζωμένων! Οι γείτονές μας οργανώνουν την «άμυνά» τους κατά του κινδύνου από τα εξ Ανατολών ερχόμενα στίφη. Παρ’ όλες τις προσπάθειες, η Ελλάδα, δυστυχώς, δείχνει ανήμπορη να τα αντιμετωπίσει. Στη μείωση του ανθρώπινου πόνου, που αυξάνεται ιδιαίτερα στα πρόσωπα και στο πλήθος των προσφύγων και των μεταναστών, ο λαός μας δείχνει καθημερινά το μεγαλείο της ψυχής του. Η αστείρευτη  αλληλεγγύη, που, σ’ όλα αυτά τα χρόνια της τρομερής κρίσης εκδηλώνεται ποικιλοτρόπως, αγκαλιάζει τους πάσχοντες συνανθρώπους μας, ανεξαρτήτως ηλικίας, εθνότητας, φύλου και θρησκείας, προκαλώντας το θαυμασμό σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Πολύ σπουδαία η δράση Μητροπόλεων, Ενοριών,  φορέων, οργανώσεων και  ομάδων. Τα συγκινητικά παραδείγματα απλών πολιτών, που αγκαλιάζουν με αγάπη, φιλοξενούν κι ενισχύουν υλικά και ηθικά τους ξεριζωμένους της γης, δίνουν μηνύματα δυνάμεως και ελπίδας. Διασώζουν το «γόητρο» της Ευρώπης και το όνομα του αληθινού Ανθρώπου. Διαβάστε περισσότερα…