Προετοιμαζόμαστε, φίλοι μου, για τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή και οι ευαγγελικές περικοπές, όπως και η ωραιότατη υμνολογία, στοχεύουν στο να μας βοηθήσουν σε μια ριζική αλλαγή στον τρόπο που φερόμαστε προς το Θεό και τους συνανθρώπους μας. Αυτή την Κυριακή έχομε μια κορυφαία  Παραβολή, για την οποία δικαίως ειπώθηκε ότι συνοψίζει το νόημα όλου του Ευαγγελίου!
Διαβάστε περισσότερα…

«Της μετανοίας άνοιξόν μοι πύλας Ζωοδότα»

Ετοιμαζόμαστε, φίλοι μου, να απολαύσουμε και φέτος τους ωραιότατους ύμνους και τα αναγνώσματα αυτής της Κυριακής, που «ανοίγει» το αγαπημένο μας Τριώδιο-η πιο κατανυκτική και λαοφιλής περίοδος του Εκκλησιαστικού Έτους. Η Παραβολή του Τελώνη και του Φαρισαίου μάς δίνει την ευκαιρία να φωτίσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο με το άπλετο φως του Ευαγγελίου και να αρχίσουμε να προσανατολιζόμαστε σωστά προς το Πάσχα.

Διαβάστε περισσότερα…

Στην παλαίστρα της Πίστεως  

«Ω γύναι, μεγάλη σου η πίστις! γεννηθήτω σοι ως θέλεις»

          Υπάρχει μια παράξενη διήγηση στο βιβλίο της Γενέσεως, που  ο συμβολισμός της έχει μια εκπληκτική διαχρονικότητα. Πρόκειται για τη δραματική εκείνη νύκτα, κατά την οποία «πάλευε» στον ύπνο του ο Ιακώβ με το Θεό, έχοντας πρωτύτερα ζητήσει εναγωνίως τη βοήθειά Του. Μα έτσι ο Μεγαλοδύναμος ενίσχυσε την πίστη και την αυτοπεποίθηση του δούλου Του στη σκληρή δοκιμασία της ζωής του. Στην ευαγγελική περικοπή αυτής της Κυριακής μοιάζει να επαναλαμβάνεται το ίδιο φαινόμενο, αλλά με άλλα πρόσωπα και σε διαφορετικές συνθήκες. Ωστόσο, η τρομερή «πάλη» με το Θεό αφορά αμέτρητους ανθρώπους, που βρίσκονται αντιμέτωποι με μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα και μάλιστα ενώπιον του πόνου και του θανάτου. Διαβάστε περισσότερα…

          «Του κρύψαντος το τάλαντον, την κατάκρισιν ακούσασα, ψυχή, μη κρύπτε λόγον Θεού-κατάγγελε τα θαυμάσια αυτού».

 Ο ωραιότατος αυτός ύμνος, που με πολλή κατάνυξη τον ακούμε κάθε χρόνο τη Μεγάλη Δευτέρα το βράδυ, μας παραπέμπει στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα αυτής της Κυριακής, με το οποίο έχομε την ευκαιρία να στοχαστούμε για πράγματα αναγκαία στη ζωή μας, αλλά δυστυχώς… παρατημένα στους ναούς, τους ιερείς και τους ψάλτες!

          Μας μιλάει λοιπόν ο Χριστός για κάποιον άνθρωπο που κάλεσε τους δούλους του και τους εμπιστεύτηκε την περιουσία του- πέντε τάλαντα, δύο, ένα αντιστοίχως- κι είχε απ’ αυτούς σοβαρές απαιτήσεις: την απόδοση των «κεφαλαίων» του, την αύξηση των «επενδύσεών» του. Ανάλογος βέβαια θα είναι και ο έλεγχός του, όταν επιστρέψει. Λοιπόν, οι δύο πρώτοι δεν απογοήτεψαν το αφεντικό τους. Απεναντίας, δούλεψαν σκληρά, διπλασίασαν τα τάλαντα και βέβαια πληρώθηκαν αναλόγως: εισέπραξαν τον έπαινο, την αμοιβή και τη χαρά του! Μα δεν έπραξε το ίδιο κι ο τρίτος! Αδιάφορος, οκνηρός και πονηρός, έκρυψε το  τάλαντο βαθιά στη γη και… «πέρα βρέχει»! Eπί πλέον, αντί να μετανιώσει για τη στάση του, με περισσό θράσος προσβάλλει το αφεντικό, για να εισπράξει την ανάλογη πληρωμή του: την αιώνια τιμωρία. Διαβάστε περισσότερα…

Διαβάστε περισσότερα…