ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ΛΟΥΚΑ (ΙΒ΄,16-21)
Ο «άφρων πλούσιος»: παράδειγμα προς αποφυγήν
Κατά το Μέγα Βασίλειο, δύο είναι τα είδη των πειρασμών: οι θλίψεις, που βασανίζουν τις καρδιές και τις δοκιμάζουν, σαν το χρυσάφι στη φωτιά, και η «αφθονία της ζωής». Η σημερινή ευαγγελική περικοπή μάς δίνει την ευκαιρία να στοχαστούμε, για άλλη μια φορά, σχετικά με τη χρήση του πλούτου και τους κινδύνους που διατρέχουν όσοι τον λατρεύουν και προσκολλώνται σ’ αυτόν.
Ας ξεκινήσουμε όμως με την αφορμή της Παραβολής. Ο Ιησούς πορεύεται προς τα Ιεροσόλυμα και το Πάθος, και κάποιος έρχεται και τον παρακαλεί να μεσολαβήσει, ώστε να μην τον αδικήσει ο αδελφός του στη μοιρασιά της πατρικής κληρονομιάς! Κι απαντάει ο Χριστός : Άνθρωπέ μου, μήπως με πέρασες για δικαστή, για να χωρίζω τις περιουσίες σας; Ιδού-συνεχίζει- ένας πλούσιος, που τα χωράφια του έδωσαν άφθονη σοδειά. Κι αναρωτιόμαστε εμείς: άραγε, πώς έγινε αυτό; Σίγουρα, όχι μόνο με τις δικές του φροντίδες. Ξέρομε από πόσους παράγοντες εξαρτάται η επιτυχία μιας γεωργικής παραγωγής. Ξέρομε επίσης ότι, όπως παντού, έτσι και στη Γαλιλαία, οι γαιοκτήμονες απολάμβαναν τα αγαθά που αποκτούσαν χάρη στο μόχθο, στις θυσίες, στην άγρια εκμετάλλευση δουλοπαροίκων, φτωχών και εργατών. Άλλωστε, κι εμείς έχουμε ζήσει παρόμοιες καταστάσεις και στις δικές μας κοινωνίες, κι ας αναπολούμε παλιότερες εποχές-και δικαίως, γιατί πολλά θετικά στοιχεία τους τα έχομε απωλέσει ανεπιστρεπτί!
Διαβάστε περισσότερα…







