Η κλήση των πρώτων μαθητών του Χριστού

          Όπως κάθε χρόνο, με τον ερχομό του Φθινοπώρου κάτι καινούργιο περιμένουμε, σαν τη βροχή που ποτίζει τη διψασμένη γη. Έτσι και η ψυχή μας δροσίζεται και ενδυναμώνεται από το Ευαγγέλιο του ιατρού Λουκά, φίλου και συνοδοιπόρου του Αποστόλου Παύλου. Κι όπως κάθε φορά που μπαίνομε σ’ ένα πλούσιο μπαξέ, όλο και κάτι μας μαγεύει, έτσι και η σημερινή διήγηση, με την κλήση των πρώτων μαθητών του Χριστού, έχει να μας δώσει πάρα πολλά, αν και είναι μια από τις πολλές στους ευαγγελιστές, με την περιγραφή των ίδιων περίπου γεγονότων.

 Nα διευκρινίσουμε βέβαια ότι ούτε άγνωστος ήταν ο Διδάσκαλος, ούτε με τρόπο ξαφνικό έγινε η αλλαγή στον τρόπο ζωής των μαθητών. Αντιθέτως, όλοι οι ευαγγελιστές μάς πληροφορούν για τη γνωριμία Του με πολλούς απ’ αυτούς, ήδη από τον κύκλο και τη δράση Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτιστή. Ακόμα, ο Ιησούς δίδασκε και θαυματουργούσε στην περιοχή της Γαλιλαίας, πριν απευθύνει την προσωπική πρόσκληση σε συγκεκριμένα πρόσωπα να τον ακολουθήσουν.
Διαβάστε περισσότερα…

Προς το ξέφωτο της Βασιλείας του Θεού

          Γιορτάσαμε την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια. Τον υψώσαμε στο κέντρο των ναών, ψάλλοντας  ωραίους ύμνους. Τον προσκυνούμε καθημερινώς. Ατενίζοντάς τον παίρνομε δύναμη και παρηγοριά στον καθημερινό μας αγώνα, που φαίνεται να δυσκολεύει ολοένα και πιο πολύ. Ωστόσο, ένα κρίσιμο ερώτημα εγείρεται μπροστά μας: τί σημαίνει να είναι κανείς «μαθητής του Χριστού»; Όποιος αρκείται στην τυπολατρία,  μάλλον δεν έχει εισχωρήσει καθόλου στο νόημα της χριστιανικής ζωής. Στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής, ο Ιησούς απαντά με σαφήνεια στο ερώτημα και μας καλεί να πάρομε σημαντικές αποφάσεις.
Διαβάστε περισσότερα…

Με τα μάτια στραμμένα στο Σταυρό του Κυρίου

«Σταυρός υψούται σήμερον και κόσμος αγιάζεται».  Ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε την Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, στον οποίο μάς έλκει ο Κύριος, για να μας ανεβάσει στον Ουρανό. Στον τελικό προορισμό και ύψιστο στόχο του ανθρώπου, που τον απώλεσε και, όσο κι αν προσπαθεί, αδυνατεί μόνος του να τον κατακτήσει. Κι έρχεται Εκείνος να μας μιλήσει για τη Σταύρωσή Του και για τη σωτηρία του κόσμου. H αφορμή δόθηκε με τη νυκτερινή επίσκεψη του Νικοδήμου, κρυφού μαθητή Του, κατά την οποία συζητούν σοβαρά πνευματικά ζητήματα. Κι όπως αυτός βοηθήθηκε σταδιακά να εισχωρήσει στο μέγα και ακατανόητο μυστήριο του προσώπου του Χριστού, καλούμαστε κι εμείς να τον ακούσομε και να ακολουθήσομε τα ίχνη της δικής Του πορείας.
Διαβάστε περισσότερα…

Η  «Ώρα του Μεγάλου Τρυγητού»

          Ήδη στο ευαγγέλιο της Πρώτης του Εκκλησιαστικού Έτους («αρχή της Ινδίκτου»), ακούσαμε τον Κύριο να μαρτυρεί ο Ίδιος τη μεσσιανική Του ιδιότητα, στο «προγραμματικό» κήρυγμα της Ναζαρέτ. Στην ωραία Παραβολή της σημερινής περικοπής, με πολλή παραστατικότητα αποκαλύπτει και συγκεφαλαιώνει το σωτηριώδες έργο Του. Ας δούμε την υπόθεση της Παραβολής κι ύστερα θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τα νοήματά της.
Διαβάστε περισσότερα…

Στην αναζήτηση της τελειότητας

          Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Κύριος αναφερόταν στη χρήση του πλούτου και  στους κινδύνους που διατρέχουν οι κάτοχοι των υλικών αγαθών. Η σημερινή περικοπή μάς φέρνει για άλλη μια φορά ενώπιον αυτών των ζητημάτων. Και χρειάζεται πολλή προσοχή, ώστε να μη νομίσουμε ότι το Ευαγγέλιο διδάσκει ουτοπίες.

          Λίγο πριν από τα γεγονότα της περικοπής, ο Ιησούς έχει δείξει τα παιδιά ως υποδείγματα, «πολίτες» της Βασιλείας των ουρανών. Καθώς περιδιαβαίνει στους δρόμους της Ιουδαίας, ένας νεαρός, όχι τυχαίος, τον πλησιάζει. Σύμφωνα με τους Ευαγγελιστές, ήταν πλούσιος άρχοντας της περιοχής. Γονατίζει μπροστά στο Χριστό και τον ρωτάει: «Διδάσκαλε αγαθέ, τι να κάνω, για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή»; Προφανώς, πήγε με καλή πρόθεση, αλλά δεν ήξερε με ποιον ακριβώς μιλούσε. Ούτε μπορούσε να φανταστεί τι θα του απαντούσε. Διέθετε αξιόλογη θρησκευτική παιδεία κι αγωνιζόταν για μια καλή, «ηθική» ζωή. Δεν ήταν, όμως, ικανοποιημένος. Είχε «μεταφυσικές ανησυχίες». Ποθούσε την πραγματική πληρότητα, που ο κόσμος αυτός δεν μπορεί να δώσει. Είναι σα να εκπροσωπεί ολόκληρη την ταλαίπωρη ανθρωπότητα, καθώς, απομακρυσμένη από το Δημιουργό, πάντα ένιωθε ένα απερίγραπτο κενό, που προσπαθούσε να καλύψει με πολλούς τρόπους: θυσίες, τελετές, θρησκείες, λατρείες, φιλοσοφίες.  
Διαβάστε περισσότερα…