ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Μετά την ψηλάφηση του Αγίου Αποστόλου Θωμά, στην οποία είναι αφιερωμένη όλη η δεύτερη εβδομάδα μετά το Πάσχα, την Τρίτη Κυριακή η Εκκλησία μας έρχεται να τιμήσει δύο ομάδες αγίων προσώπων: από τη μια μεριά, τις Μυροφόρες γυναίκες, κι από την άλλη, τον Ιωσήφ από Αριμαθαίας και το Νικόδημο, κρυφούς μαθητές του Κυρίου. Αποκαθήλωση και Ταφή του Κυρίου «Ιωσήφ κηδεύει, συν τω Νικοδήμω, νεκροπρεπώς τον Κτίστην». Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά. Όλοι γνωρίζουμε τις δύσκολες ώρες που πέρασε ο Ιησούς πάνω στο Σταυρό, εγκαταλελειμμένος από τους αγαπημένους Του μαθητές. Μονάχα η Μητέρα Του, η Παρθένος Μαρία, κάποιες άλλες γυναίκες και ο Ιωάννης βρισκόντουσαν δίπλα Του, στο φρικτό Γολγοθά. Κι όχι, βέβαια, πως μπορούσαν να φανταστούν την Ανάσταση, αλλά, από άπειρη αγάπη προς το πρόσωπό Του. Ωστόσο, δε θα μείνει απεριποίητος, έστω και μετά το θάνατό Του, ο Χριστός. Κάποιοι θα εμφανιστούν «από το πουθενά» και θα τον φροντίσουν. Πρόκειται για τον Ιωσήφ και το Νικόδημο, ανθρώπους με υψηλό αξίωμα: μέλη του Μεγάλου Συνεδρίου. Εκείνο το θλιμμένο σούρουπο, που, μόλις η φύση είχε συνταραχτεί από το θάνατο του Βασιλιά της, παραμονή του εβραϊκού Πάσχα, που απαγορευόταν να μείνουν άταφοι οι νεκροί, ο Ιωσήφ παίρνει την τολμηρή απόφαση να ζητήσει από τον Πιλάτο να του επιτρέψει να θάψει το πανάχραντο σώμα του Ιησού. Τότε, «ενετύλιξεν αυτό σινδόνι καθαρά, και έθηκεν αυτό εν τω καινώ μνημείω ό ελατόμησεν εν τη πέτρα, και προσκυλίσας λίθον μέγαν τη θύρα του μνημείου απήλθεν» (Ματθ. 27, 60).Ο Νικόδημος, γνωστός από μια νυχτερινή επίσκεψή του στο Χριστό με σκοπό  να τον διδάξει, βοήθησε στην Ταφή, φέρνοντας μια μεγάλη ποσότητα αρωμάτων, για να αλείψουν το σεπτό σώμα Του, σύμφωνα με τα ιουδαϊκά έθιμα. Η αναπαράσταση της Αποκαθηλώσεως του Κυρίου γίνεται  με πολλή κατάνυξη, το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής. Σ’ έναν από τους ωραιότερους ύμνους όλου του εκκλησιαστικού Έτους, ο Ιωσήφ, βλέποντας το νεκρό Κύριο, αρχίζει συμπαθητικό θρήνο γιο τον γλυκύτατο Ιησού, που, στον εκούσιο θάνατό Του συγκλονίστηκε το σύμπαν. Αδυνατώντας, λέει, να κηδέψει το Δημιουργό, ή, να τον μοιρολογήσει επαξίως, εκφράζει την τιμή προς τα Πάθη  και την Ταφή και δοξάζει την Ανάστασή Του: «Σὲ τὸν ἀναβαλλόμενον τὸ φῶς, ὥσπερ ἱμάτιον, καθελὼν Ἰωσὴφ ἀπὸ τοῦ ξύλου σὺν Νικοδήμῳ…» . Με το αξιοθαύμαστο θάρρος τους, οι δύο άνδρες, εκτός από το ότι απέδωσαν την πρέπουσα τιμή στον αγαπημένο τους Δάσκαλο, είναι σα να επιβεβαιώνουν κι αυτοί, ως ανώτερα στελέχη της ιουδαϊκής κοινωνίας, το θάνατό Του, μαζί με τον Πιλάτο, τον εκατόνταρχο, τη φρουρά,  και τις παρούσες, κλαίουσες γυναίκες. Στο Κενό μνημείο «Ἔρραναν μύρα μετὰ δακρύων, ἐπὶ τὸ μνῆμα σου αἱ Γυναῖκες, καὶ ἐπλήσθη χαρᾶς τὸ στόμα αὐτῶν, ἐν τῷ λέγειν· Ἀνέστη ὁ Κύριος». Το βράδυ του Σαββάτου, οι γυναίκες αγόρασαν αρώματα, για να αλείψουν το πανάχραντο σώμα του Ιησού. Από τις διηγήσεις των ευαγγελίων προκύπτει ότι, την επόμενη μέρα,  πριν καλά-καλά ξημερώσει, διάφορες ομάδες γυναικών πήγαν στον Τάφο, σε διαφορετικές στιγμές. Αυτές οι γυναίκες, που ακολουθούσαν το Χριστό στις περιοδείες  και βοηθούσαν στο έργο Του, σμίγοντας τα μύρα με τα δάκρυα, έτρεξαν  να τον τιμήσουν στον Τάφο. Όμως, πόση απογοήτευση! «Το σώμα ουχ ευρέθη το ποθούμενον αυταίς». «Έραναν τον τάφον, αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι», ψάλλομε δακρύζοντας, στα τόσο λαοφιλή Εγκώμια, σα να ήμασταν κι εμείς εκείνο το ξημέρωμα μαζί τους.  Στο Β΄ Εωθινό, που ψάλλεται αυτή την Κυριακή, κι ανακυκλώνεται, όπως και τα υπόλοιπα δέκα, αρκετές φορές σ’ όλο το Έτος, παρακολουθούμε την περιγραφή των  γεγονότων. Στις μυροφόρες γυναίκες, λέει ο υμνογράφος, που απορούσαν ποιος θα αποκυλίσει το λίθο του μνημείου, αυτός «ωράθη» μετακινημένος και άγγελος, διώχνοντας το φόβο, τις πληροφορεί για την Ανάσταση του Κυρίου. Παραγγέλλει δε να πούνε στους μαθητές να πάνε στη Γαλιλαία, όπου θα τον συναντήσουν»:  «Μετά μύρων προσελθούσαις ταις περί την Μαριάμ γυναιξί…». Κατά  μία άλλη εκδοχή, οι Μυροφόρες αξιώθηκαν να πρωτοδούν τον Αναστημένο Κύριο! Να γίνουν, έτσι, όχι μόνο οι πρώτοι μάρτυρες της Αναστάσεως, αλλά και «ευαγγελίστριες των ευαγγελιστών» και «απόστολοι των Αποστόλων»! Μετά από όλα τούτα τα απρόσμενα, αυτές έφυγαν κατατρομαγμένες και, από το φόβο τους, δεν είπαν τίποτα σε κανένα, παρά μόνο στους μαθητές, κατά την εντολή του αγγέλου. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, καθοδηγούμενος από το άγιο Πνεύμα, φωτίζει με ιδιαίτερο τρόπο τα γεγονότα, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η Παναγία έφτασε με τις άλλες γυναίκες στον Τάφο την ώρα που γινόταν ο σεισμός, και, ενώ αυτές τρόμαξαν, εκείνη χάρηκε, γιατί, όταν συνάντησε τον Υιό της κα Θεό, πρώτη από όλες είδε κι  αναγνώρισε τον Αναστάντα! «Χαίρετε λαοί, και αγαλλιάσθε» «Ταῖς μυροφόροις Γυναιξί, παρὰ τὸ μνῆμα ἐπιστάς, ὁ Ἄγγελος ἐβόα· Τὰ μύρα τοῖς θνητοῖς ὑπάρχει ἁρμόδια, Χριστὸς δὲ διαφθορᾶς ἐδείχθη ἀλλότριος· ἀλλὰ κραυγάσατε· Ἀνέστη ὁ Κύριος, παρέχων τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος». Με τέτοιους ωραίους ύμνους τραγουδούμε τα γεγονότα, τα οποία βίωσαν άγιοι, άνδρες και  γυναίκες, που, η αγάπη τους προς τον Κύριο νίκησε το φόβο και τις αναστολές τους. Για να μείνουν λαμπρά παραδείγματα πίστεως κι αγωνιστικότητας στο διάβα των αιώνων και να λάμπουν στο στερέωμα της Εκκλησίας. Επειδή κάθε τόσο «ξεφυτρώνουν» οι πιο απίθανες βλασφημίες για το Χριστό και τους Αγίους μας-κυρίως από την ξεπεσμένη Δύση- εμείς, καλό είναι να κλείνουμε τις ακοές μας στις δαιμονικές πλάνες, να μαθαίνομε την αλήθεια και να επικαλούμαστε τη βοήθεια των Αγίων, που η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, με σοφία και καθώς τους αξίζει, και τούτες τις  μέρες τιμά. Ας ανοίξουμε τις καρδιές μας με χαρά και ευγνωμοσύνη προς τον Αναστάντα, Ζωοδότη Κύριο, ψάλλοντας: Χαίρετε λαοί, καὶ ἀγαλλιᾶσθε, Ἄγγελος ἐκάθισεν εἰς τὸν λίθον τοῦ μνήματος, αὐτὸς ἡμᾶς εὐηγγελίσατο εἰπών, Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, ὁ Σωτὴρ τοῦ κόσμου, καὶ ἐπλήρωσε τὰ σύμπαντα εὐωδίας. Χαίρετε Λαοί, καὶ ἀγαλλιᾶσθε.   Νίκος Σιγανός- θεολόγος