Στην Αγία Μεγαλομάρτυρα Μαρίνα
«Μνηστευθεῖσα τῷ Λόγῳ Μαρίνα ἔνδοξε, τῶν ἐπιγείων τὴν σχέσιν πᾶσαν κατέλιπες, καὶ ἐνήθλησας λαμπρῶς ὡς καλλιπάρθενος· τὸν γὰρ ἀόρατον ἐχθρὸν κατεπάτησας στερρῶς ὀφθέντα σοὶ Ἀθληφόρε. Καὶ νῦν πηγάζεις τῷ κόσμῳ τῶν ἰαμάτων τὰ xαρίσματα» (Απολυτίκιον).
Όσο προχωρεί τούτος ο ευλογημένος μήνας, τόσο οι ψυχές των Ορθοδόξων αγάλλονται, προστρέχοντας στο πλήθος των Αγίων και ζητώντας ενθάρρυνση στις δοκιμασίες της ζωής τους. Η Αγία Μαρίνα προβάλλει πολύ λαοφιλής, θαυματουργός. Ο λαμπρός βίος της συμπυκνώνεται στο απολυτίκιό της, που παρατίθεται εδώ, ως «πρόκληση» για στοχασμό, σε καιρούς αγλωσσίας-μάλλον αχαριστίας προς το Θεό και άγνοιας της πλούσιας Παραδόσεώς μας! Ιδού τί μάς λέει ο υμνογράφος:
Εξαιτίας της «πνευματικής» μνηστείας της με το Νυμφίο Χριστό, η Αγία εγκατέλειψε κάθε σχέση με τα επίγεια και διεξήγαγε γαμπρό αγώνα για να μείνει αφιερωμένη μαζί Του. Έτσι νίκησε το Διάβολο-που εμφανίστηκε σαν τέρας και σαν άγριο σκυλί, στη φυλακή όπου την είχαν κλείσει. Τέλος, με την ομολογία του Χριστού και το μαρτυρικό θάνατό της πήγε κοντά Του, και με τη δύναμή Του στέλνει τώρα στον κόσμο τις χαριτόβρυτες θεραπείες της.
Ας μεταφερθούμε λοιπόν νοερώς στους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού. Ήταν χρόνια πολύ δύσκολα για τους χριστιανούς, καθώς σκληροί διωγμοί είχαν ξεσπάσει εναντίον της Εκκλησίας. Στην Αντιόχεια της Πισιδίας γεννήθηκε η Αγία Μαρίνα επί αυτοκράτορος Αυρηλίου Κλαυδίου του Β΄ το 270 μ. Χ., σε συνθήκες τραγικές: η μητέρα της πέθανε λίγο μετά τη γέννα της και ο πατέρας της-που ήταν ιερέας των ειδώλων- ανέθεσε την ανατροφή της σε μια γυναίκα, που-μάλλον κατά Θεία Πρόνοια-ήταν κρυφή χριστιανή! Έτσι, η μικρή Μαρίνα διδάχθηκε τις αλήθειες της Πίστεως. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών αποκάλυψε στον πατέρα της ότι είναι χριστιανή. Εκείνος στην αρχή δοκίμασε έκπληξη, θυμό και αγανάκτηση, καθώς η κόρη του ομολόγησε την πίστη της στο Χριστό.
Ο έπαρχος Ολύβριος, μόλις πληροφορήθηκε το γεγονός, διέταξε να την συλλάβουν. Όταν όμως την είδε, θαμπώθηκε από την ομορφιά της και της ζήτησε να γίνει σύζυγός του, αλλά ματαίως. Σε κάθε προσπάθειά του να την πείσει να απαρνηθεί την πίστη της και να λατρεύσει τα είδωλα, αυτή απαντούσε θαρραλέα: «είμαι Χριστιανή». Τότε αρχίζουν τα σκληρά μαρτύρια της αγνής και γενναίας κοπέλας, που, παρά το νεαρό της ηλικίας, έδειξε μια ασύλληπτη σταθερότητα πίστεως, που κατέπληξε τους διώκτες και πολλοί έγιναν χριστιανοί. Τότε ο έπαρχος διέταξε τον αποκεφαλισμό της (285μ. Χ.). Κι ήταν μόλις δεκαπέντε ετών! Για να λάβει το στεφάνι της αιώνιας δόξας του αγωνοθέτη Ιησού Χριστού. Η Εκκλησία μας αμέσως την κατέταξε στη χορεία των Μεγαλομαρτύρων της, ενώ πολύ γρήγορα η φήμη της διαδόθηκε στην Ανατολή και στη Δύση. Σήμερα, ιερά λείψανά της Αγίας βρίσκονται σε πολλά μοναστήρια, ναούς και προσκυνήματα και οι θαυματουργίες της ενεργούνται σ’ όλο τον κόσμο.
Τί να πρωτοθαυμάσει κανείς από το βίο, τα χαρίσματα και το μαρτύριο της Αγίας; Εφαρμόζοντας το θέλημα του Χριστού, περιφρόνησε επίγεια αγαθά, δόξες και τιμές, ομολόγησε την πίστη της στο Νυμφίο της ψυχής της και ανέβηκε στο δικό της μαρτυρικό Γολγοθά. Πόσο παράδοξο, πραγματικά! Με την προσευχή, τη διδασκαλία και το μαρτύριό της φέρνει στον κόσμο την ευλογία του Θεού. Η Αγία εικονίζεται να κρατεί το διάβολο από τα κέρατα, να τον εμπαίζει και να τον καταισχύνει, γιατί της φανερώθηκε στη φυλακή, μετά τα μαρτύρια στα οποία την υπέβαλαν οι βασανιστές της, για να την φοβίσει. Αλλά αυτή, με την πίστη της στο Χριστό, τον κατατρόπωσε, αναγκάζοντάς τον σε φυγή. Ο Αρχιμανδρίτης Δανιήλ Αεράκης γράφει: «Νίκησε τον άπιστο πατέρα της. Νίκησε το δυνατό έπαρχο Ολύβριο, που όρμησε πάνω της να τη φοβίσει και να την αλλαξοπιστήσει. Νίκησε τους στρατιώτες, που είχαν διαταγή να τη βασανίσουν σκληρά. Νίκησε τόσες κολακευτικές και δελεαστικές προτάσεις. Νίκησε το φόβο του θανάτου. Νίκησε το θέλγητρο της παρούσης ζωής. Νίκησε τον ίδιο το Σατανά. Ένα κορίτσι νίκησε τόσους ορατούς και αοράτους εχθρούς. Γι’ αυτά στεφανώνεται η μεγάλη ηρωίδα της πίστεως, η Αγία Μαρίνα. Κι όσο ζούσε στη γη, βλέπουμε στη ζωή της θαύματα, αλλά και τώρα που αγάλλεται στους ουρανούς» («ΑΓΙΟΙ ΜΟΝΟΝ ΤΌΤΕ;», σελ. 162, 166).
Με ιερό δέος, μα και με πολλή συμπάθεια αντικρύζομε την Αγία. Καθώς όλοι οι θεσμοί περνούν μεγάλη κρίση, και οι νέοι μας είναι εκτεθειμένοι σε αμέτρητα «δαιμόνια», που τους παγιδεύουν στη βία, στη μοναξιά, στη διαφθορά, στην απόγνωση-σε σημείο να ζητούν «ανώδυνους τρόπους θανάτου»(!)- το να μιλάμε για «χάσμα γενεών», στο ψυχοφθόρο κοινωνικό και εκπαιδευτικό σύστημα, μάλλον δείχνει ξεπερασμένο. Πού λοιπόν να στηριχτούν οι νέοι, ποια πρότυπα να μιμηθούν; Από πού να αντλήσουν δυνάμεις, για να αντεπεξέλθουν στις σκληρές συνθήκες της εποχής μας; Συγχρόνως με όλες τις προσπάθειες των ειδικών και επιστημόνων, ας προστρέχουμε στη Μεγαλομάρτυρα Μαρίνα, και σ’ όλους τους Αγίους μας, ικετεύοντάς τους να προστατεύουν τα παιδιά μας!
Νίκος Σιγανός
