Πασχαλινές σκέψεις
Χριστός Ανέστη. Νέοι, γέροι και κόρες
Όλοι, μικροί μεγάλοι, ετοιμαστείτε,
ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες,
μπροστά στους Αγίους και φιληθείτε»( Διονύσιος Σολωμός)
Ξεκινήσαμε, αγαπητοί μου, ένα ωραίο πνευματικό «ταξίδι», με το «άνοιγμα» του Τριωδίου και, περνώντας από τη Μεγάλη Σαρακοστή,αξιωθήκαμε να φτάσουμε και να γιορτάζουμε το Άγιο Πάσχα. Θα εκθέσω λοιπόν στην αγάπη σας μερικές σκέψεις, που τούτες τις μέρες «στριφογυρίζουν» στο μυαλό μου.
Θα μπορούσαμε εξ αρχής να αναρωτηθούμε, τί σημαίνει για τους χριστιανούς σήμερα το Πάσχα. Μήπως για τους περισσότερους είναι μια τυπική, επιφανειακή γιορτή; Ένα εντυπωσιακό «σόου», που συνεχίζεται με γλέντια και φαγοπότια; Κι έρχονται ύστερα τα τραγικά τροχαία δυστυχήματα να «κόψουν» βιαίως το «νήμα της ζωής» νέων ανθρώπων και να βυθίσουν στη θλίψη τους φίλους και συγγενείς των «άτυχων» θυμάτων!
Από την πάμφωτη νύχτα της Αναστάσεως:«Θανάτου εορτάζομεννέκρωσιν, Άδου την καθαίρεσιν, άλλης βιοτής, της αιωνίου, απαρχήν». Δείχνειάραγε το Πάσχαπίστη στο «θάνατο» του θανάτου, αφού νικιέται από το Χριστό, και το ξεκίνημα μιας νέας, της όντως ζωής; Ή ζούμε σαν να μην ήρθε Εκείνος ποτέ, κι όλα όσα διηγούνται τα Ευαγγέλια, βιώνει και κηρύσσει η Εκκλησία, είναι μια «απάτη»; Σ’ αυτή την περίπτωση, συγγνώμη, αλλά θα ήμασταν όλοι οι χριστιανοί «χαζοί» ή «θεατρίνοι»!Κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να ερμηνεύσει έτσι την ιστορία του Χριστιανισμού, που από το ξεκίνημά του υπέστη διωγμούς και τις πιο απίθανες συκοφαντίες. Δεν ήταν οι μαθητές ανόητοι, να «σκαρώσουν»…μυθιστορήματα. Ούτε τρελοί, ώστε να πεθάνουν για ένα μύθο. Ούτε τα εκατομμύρια των μαρτύρων θα έχαναν τη ζωή τους για ένα ψέμα! Λοιπόν, ή δεχόμαστε όλα όσαδιδάσκει η Εκκλησία, ή τα αρνούμαστε και διαλέγουμε μια από τις πάμπολλες θρησκείες του κόσμου. Ή, τέλος, γινόμαστε «άθεοι», και είμαστε έτσι πιο συνεπείς, και «ήσυχοι» με τη συνείδησή μας. Αλλά, δε γίνεται, δεν νοείται, να «κόβουμε» και να «ράβουμε» τις χριστιανικές αλήθειες, όπως μάς «βολεύει»!
Τον τελευταίο καιρό πολλοί συζητούν για το χριστιανικό Βάπτισμα, με αφορμή τα αντιχριστιανικά νομοθετήματα και την αγνώμονα στάση των περισσότερων πολιτικών προς την Εκκλησία.Μάλιστα, κάνουν τους «δασκάλους» άνθρωποι άσχετοι, ακατήχητοι κι αμέτοχοι στα ιερά Μυστήριά της! Κι όλα τούτα, στο όνομα μιας «αγαπολογίας», που τείνει να εκτοπίσει τις αλήθειες της Πίστης, μέσαστο πνεύμα του Συγκρητισμού της εποχής μας. Έτσι, ολοένα και περισσότερο διαπιστώνεται η ανάγκη μετάνοιας, ταπείνωσης, υπακοής στους εκκλησιαστικούς ποιμένες και σπουδήςστην Ορθοδοξία. Κι επειδήπολλοί χριστιανοί είναιεντελώς ανυποψίαστοι για τα τελούμενα στους ναούς, θα έπρεπε-λένε κάποιοι- ναμένουνεκτός του ναού-όπωςπαλιά,στις «τάξεις» των Κατηχουμένων!
Το Πάσχα, φίλοι μου,που ο εορτασμός του διαρκεί όλη τη «Διακαινήσιμο» Εβδομάδα, με τις ατέλειωτες ομορφιέςκαι τις μεθυστικές ευωδίες της ανθοφορούσας φύσης, μάς δίνει ευκαιρίες για «επιστροφή» στις χαμένες ρίζες μας, πέρα από τα πλούσιαήθη και έθιμα του λαού μας.Μα προπαντός, για μια πιο υπεύθυνη στάση προς το Θεό, την Εκκλησία, και τελικά, στον ίδιο τον εαυτό μας.
Χριστός Ανέστη. Νίκος Σιγανός, θεολόγος
