«Πάντες διδακτοί Θεού»

Ανάμεσα στις πολλές ευλογίες που έχει η Κρήτη-ίσως η σπουδαιότερη-  είναι η ίδρυση της Εκκλησίας της από τον Απόστολο Παύλο και η ανάθεση της διαποιμάνσεώς της στον Απόστολο Τίτο. Το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα φέρνει ενώπιόν μας την αξία του Ευαγγελίου και των καλών έργων, καθώς και τη στάση μας προς τους αιρετικούς, που μέχρι σήμερα σπέρνουν τις πλάνες τους, απειλώντας την πνευματική «υγεία» μικρών και μεγάλων.

 Ας δούμε τα κυριότερα σημεία του κειμένου: «Παιδί μου Τίτε-λέει- τα λόγια μου είναι αληθινά και θέλω να τα βεβαιώνεις, ώστε όσοι έχουν πιστέψει στο Θεό να φροντίζουν να πρωτοστατούν σε καλά έργα… Να αποφεύγεις δε τις ανόητες αναζητήσεις, τις φιλονικίες και τις διαμάχες, γιατί όλα αυτά είναι ανώφελα και μάταια. Τον αιρετικό άνθρωπο συμβούλεψέ τον μια- δυο φορές, κι αν δεν ακούσει, άφησέ τον, ξέροντας πως αυτός έχει πια διαστραφεί και αμαρτάνει».

«Πιστός ο λόγος»,  λέει ο Απόστολος-μάλιστα, τρεις φορές στις Επιστολές του. Σε ποια πράγματα άραγε δίνει τόση βαρύτητα και προσδοκά από τους πιστούς την πλήρη αποδοχή τους; Ήδη στα προηγούμενα έχει αναφερθεί στην εν Χριστώ σωτηρία και στην κληρονομία της αιώνιας ζωής. Διαβεβαιώνει λοιπόν ότι όλα όσα του φανέρωσε ο Χριστός είναι αξιόπιστα, αληθινά. Πρόκειται για το Λόγο του Θεού, τη μοναδική Θεία Αποκάλυψη, που με την Ενανθρώπησή Του επαληθεύεται, αφού Αυτός είναι η Αλήθεια και η Ζωή. Κατά συνέπεια, η Πίστη μας είναι ζωντανή, αληθινή, ζωοδότρα, καθώς διδάσκεται και βιώνεται στην Εκκλησία του Χριστού, ζυμωμένη με το μόχθο, την προσευχή, τους μεγάλους αγώνες των Αγίων Πατέρων,  με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος σ’ όλους τους αιώνες. Κι είχε ο Παύλος τη φροντίδα, τον καημό, να διαφυλάξουν οι χριστιανοί αυτό τον ανεκτίμητο θησαυρό, για να μπορέσουν να διαβούν ανάμεσα  στις «συμπληγάδες» του μάταιου τούτου βίου σώοι και αβλαβείς, στο ταξίδι τους προς τη Βασιλεία του Θεού.

Ο Ιησούς Χριστός «διήλθεν ευεργετών» τους ανθρώπους. Στα ίχνη Του βάδισαν οι Απόστολοι  και όλοι οι Άγιοι, τηρώντας τις εντολές Του. Κι έρχεται ο Παύλος να παροτρύνει, «ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ»:. Δηλαδή, δεν αρκεί να κάνουν κάποιες «καλές πράξεις» οι χριστιανοί. Οφείλουν να πρωτοστατούν, να έχουν την πρωτοβουλία του καλού, δίνοντας τη μαρτυρία του Κυρίου στον κόσμο. Κι είναι πολύ επίκαιρο, επιτακτικό, το μήνυμα τούτο τον καιρό, καθώς τα κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά και υπαρξιακά προβλήματα διογκώνονται και οι φυσικές καταστροφές διαδέχονται η μια την άλλη, εκπλήσσοντας και τους πιο ειδικούς, αλλά και τους ηγέτες. Τώρα, βέβαια, ξαφνικά μερικοί… ανακάλυψαν την «ενσυναίσθηση»-όπως συνέβη και με τον «εθελοντισμό»- αγνοώντας, ή, ακόμα χειρότερα, περιφρονώντας τη γλώσσα του Ευαγγελίου και του λαού, το χριστιανικό κήρυγμα της αγάπης, το πνεύμα θυσίας και διακονίας, την τεράστια προσφορά της Εκκλησίας στον κόσμο.

Ο «ακρογωνιαίος λίθος» της πίστεως και της ζωής των χριστιανών, ο μόνος αληθινός    Σωτήρας, είναι ο Χριστός. Κι εδώ έγκειται η διαφορά της φιλανθρωπίας της Εκκλησίας από τις απρόσωπες Μ.Κ.Ο., που συχνά υποκρύπτουν ύποπτα κίνητρα και  στόχους. Αλλά, κι ανάμεσα στους χριστιανούς εμφωλεύει ο κίνδυνος της αυταρέσκειας, του «ευσεβισμού» και του φαρισαϊσμού, που με μεγάλη δριμύτητα επέκρινε ο Κύριος. Γι’ αυτό και οι (διαφημιζόμενες συχνά) «καλές πράξεις» αιρέσεων και σκοτεινών οργανώσεων δικαιολογημένα χαρακτηρίστηκαν ως «νόθα ευσέβεια» και «έργα απάτης» (π. Γ. Μεταλληνός). Έχοντας τέτοιες εμπειρίες ο Παύλος,  συμβουλεύει τον Τίτο να αποφεύγει μάταιες και ανώφελες συζητήσεις και να προσέχει τις σχέσεις του με τους αιρετικούς, που με την αμετανοησία τους οδηγούνται στην αυτοκαταστροφή!

«Κυριακή του Σπορέως», σήμερα, και των Αγίων Πατέρων της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Η Εκκλησία ξεκινά πάλι τις πλούσιες δραστηριότητές της, με ξεχωριστό ενδιαφέρον  για τους νέους και τα παιδιά. Αλλά, πώς να μιλήσουμε για το Λόγο του Θεού, όταν, ακόμα και η λέξη «Κατήχηση» σκανδαλίζει ανίδεους, και oi έχοντες την εξουσία νομοθετούν εις βάρος των Ορθοδόξων; Ποιους άραγε συμφέρει να «αιχμαλωτίζονται» τα παιδιά στο Διαδίκτυο και να εξαγριώνονται μέσα στα σκοτεινά μονοπάτια της διαφθοράς, της απανθρωπιάς, της βίας; Μήπως τους πάμπλουτους εμπόρους της σάρκας, των όπλων και των ψυχών; Σε τελευταία ανάλυση, αυτές είναι οι παραδόσεις των ένδοξων προγόνων-και του Νησιού μας;

Ολοένα και περισσότερο, φίλοι μου, συνειδητοποιείται η ανάγκη «επανευαγγελισμού» του λαού μας, ώστε, και το έργο της Εκκλησίας να διακονείται, αλλά και οι νέοι μας να βοηθιούνται περισσότερο στα προβλήματα, στις αναζητήσεις τους, στα αδιέξοδά τους. Όντας σοκαρισμένοι από τα τελευταία τραγικά γεγονότα των γειτονικών μας χωρών, καθώς απειλείται με ανάφλεξη πολέμου η ευρύτερη περιοχή, ας προσευχηθούμε θερμά να βοηθήσει ο Κύριος. Το κάλεσμά Του είναι πάντα επίκαιρο: «Μακάριοι οι ακούοντες τον Λόγον του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν» (Λουκ. ΙΑ΄, 28).

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

«Οι εκζητούντες τον Κύριον ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού»

«Ἀδελφοί, ὁ σπείρων φειδομένως φειδομένως καὶ θερίσει, καὶ ὁ σπείρων ἐπ’ εὐλογίαις ἐπ’ εὐλογίαις καὶ θερίσει. Ἕκαστος καθὼς προαιρεῖται τῇ καρδίᾳ, μὴ ἐκ λύπης ἢ ἐξ ἀνάγκης· ἱλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός».

          Τέτοιον καιρό, στις αγροτικές περιοχές- και όχι μόνο-πριν η φύση «επαναστατήσει», οι άνθρωποι του μόχθου περίμεναν πώς και πώς τις πρώτες βροχές, για ν’ αρχίσουν να οργώνουν και να σπέρνουν τα χωράφια τους, ώστε να εξασφαλίσουν το «βιός» τους, να θρέψουν τις οικογένειές τους και να μη δυστυχήσουν. Έχοντας ο Απόστολος τούτα υπόψιν, έρχεται σήμερα, σε μια εποχή υλιστική και μια κοινωνία υπερκαταναλωτική, αλλά, συγχρόνως, με μεγάλες  κοινωνικές ανισότητες, να μάς δείξει πώς οφείλομε να χρησιμοποιύμε τα υλικά αγαθά, ώστε να αποδώσουν πολλαπλάσιους πνευματικούς καρπούς, προς δόξαν Θεού. Ας ακολουθήσομε τις σκέψεις του, και σίγουρα θα ωφεληθούμε.
Διαβάστε περισσότερα…

«Άγια ζωή με φόβο Θεού»

«Ο άνθρωπος πλάστηκε από το Θεό σαν ναός του Θεού: μια θεόμορφη ψυχή τοποθετήθηκε στο σώμα του, ώστε ολόκληρη η ζωή του ανθρώπου να υπηρετεί το Θεό, με μια λαχτάρα να προσεύχεται στο Θεό. Κοντά σ’ αυτά σαν τόπος κατοικίας του δόθηκε ο παράδεισος, ένας κόσμος που ο ίδιος από μόνος του αποτελούσε ένα μεγαλειώδη ναό του Θεού» (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς).
Διαβάστε περισσότερα…

«Τα γράμματα, σπουδάγματα του Χριστού»

«Τοῦ Παύλου συνέκδημος, ὡς καθαρά τὴν ψυχήν, καὶ πρώταθλος πέφηνας, ἐν γυναιξὶν εὐκλεῶς, Χριστὸν ἀγαπήσασα, Ἰσαπόστελε Θέκλα».

Συνέπεσε φέτος, αγαπητοί μου, τούτη την Κυριακή, να εορτάζει η Εκκλησία μας την Αγία και Ισαπόστολο Θέκλα, που η απίστευτη ακτινοβολία της φτάνει από τη Συρία ως τη Ρώμη κι από την Κωνσταντινούπολη μέχρι τη Μασαχουσέτη της Αμερικής! Είναι όντως αξιοθαύμαστος ο βίος της, με τις μεγάλες περιπέτειες, το δύσκολο αγώνα, την πλούσια ιεραποστολική δράση, τα θαύματα, τους διωγμούς. Αδυνατώντας να τα αναπτύξουμε εδώ, επισημαίνουμε μόνο ότι αξιώθηκε να είναι μαθήτρια και ακόλουθος του Παύλου στη Μικρά Ασία. Έτσι εξηγούνται τα μεγάλα πνευματικά της κατορθώματα, ώστε να απολαμβάνει τόση τιμή σ’ Ανατολή και Δύση.  Γι’ αυτό και το αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας είναι για τη μνήμη της, κι όχι της Κυριακής.
Διαβάστε περισσότερα…

«Σταυρέ του Χριστού, σώσον ημάς τη δυνάμει σου»

Όλη η Λατρεία της Εκκλησίας μας πηγάζει και νοηματοδοτείται από τη Σάρκωση, τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Κυρίου. Μα οι χριστιανοί συχνά λησμονούν αυτή τη μοναδική πραγματικότητα, «ξεστρατίζουν» από το σωστό δρόμο κι ακολουθούν άλλα «μονοπάτια». Στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα έρχεται ο Παύλος να μάς μιλήσει για τη γνήσια χριστιανική ζωή, που  ενεργείται με τη δύναμη του Σταυρού. Ας παρακολουθήσομε τις σκέψεις του, ώστε να φωτιστεί και ο δικός μας νους, καθώς  διάφοροι «τυφώνες» και «ανεμοστρόβιλοι» τον περιτριγυρίζουν, απειλώντας την πνευματική πορεία και ζωή μας.
Διαβάστε περισσότερα…