ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΗ (Ματθ. Β΄, 13-23)

26,Δεκ

Με το Νέον Παιδίον, τον προ αιώνων Θεόν

Γιορτάζουμε τη Γέννηση του Κυρίου, το γεγονός που χώρισε την Ιστορία της ανθρωπότητας στα δύο, ώστε να μιλάμε για την «προ Χριστού» και τη «μετά Χριστόν» εποχή! Μέγα το Μυστήριο της Ενανθρωπήσεως, αλλά, μεγάλα και τα μυστήρια του κόσμου και του ανθρώπου. Ας προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε την ευαγγελική διήγηση, ανοίγοντας με ταπείνωση το σπήλαιο της καρδιάς μας.

«Αναχωρησάντων των Μάγων, ιδού άγγελος Κυρίου φαίνεται…». Είχαν έρθει τελευταίοι, οδηγούμενοι από το Φως του Χριστού, από τα βάθη της Ανατολής οι τρεις σοφοί, καταθέτοντας στα πόδια του νεογέννητου το σεβασμό και την αγάπη τους-χρυσό, σμύρνα και λιβάνι. Μα, τη στιγμή που προσκυνούσανε το Βασιλιά του Σύμπαντος, τον επί γενεές γενεών Μεγάλο Αναμενόμενο, που με την ασύλληπτη συγκατάβασή Του είχε ενανθρωπήσει, για να τον δουν οι άνθρωποι, να ξεθαρρέψουν και να ελπίσουν, ένας βάρβαρος, σκληρός, αδίστακτος τύραννος διοικούσε την Παλαιστίνη: ο αιμοσταγής Ηρώδης. Μόλις, λοιπόν, αναχώρησαν οι Μάγοι, άγγελος εμφανίζεται στον ύπνο του Ιωσήφ, που καθώς γνωρίζουμε είχε αναλάβει το ρόλο του προστάτη της Μαριάμ, κατά το σχέδιο του Θεού, και του λέει να πάρει το παιδί και τη μητέρα Του, να πάνε στην Αίγυπτο και να μείνουν εκεί, μέχρι να λάβει νέα εντολή, γιατί ο Ηρώδης θέλει να σκοτώσει το Βρέφος! Σηκώθηκε αμέσως ο άνθρωπος του Θεού, πήρε τη μητέρα με το παιδί κι αναχώρησαν για την Αίγυπτο-την πλούσια, αρχαία χώρα του Νείλου και των ονομαστών Φαραώ, που κατά καιρούς είχε φιλοξενήσει πολλούς φυγάδες, καθώς και τον ισραηλιτικό λαό. Κι έμεινε εκεί η Αγία Οικογένεια, μέχρι το θάνατο του Ηρώδη, «ίνα πληρωθή το ρηθέν υπό του Κυρίου δια του προφήτου λέγοντος, εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον Υιόν μου»! Οι Πατέρες και οι εκκλησιαστικοί υμνογράφοι βρίσκουν πολλές αλληγορίες και συμβολισμούς σ’ όλα τούτα τα πρόσωπα και τα παράδοξα γεγονότα.

Τότε ο Ηρώδης, βλέποντας ότι τον εξαπάτησαν οι Μάγοι, οργίστηκε πολύ-έγινε θηριώδης! Μέσα στην απερίγραπτη μανία του διέπραξε ένα ακόμα ανήκουστο έγκλημα: έστειλε στρατιώτες στη Βηθλεέμ και στη γύρω περιοχή και σκότωσαν όλα τα παιδιά από δύο χρόνων και κάτω. Κι έτσι εκπληρώθηκε η προφητεία του Ιερεμία: «Φωνή εν Ραμά ηκούσθη, θρήνος και κλαυθμός και οδυρμός πολύς…»! Αλήθεια, πώς τόλμησε ο μανιακός «νάνος» να διατάξει ένα τέτοιο ανοσιούργημα; Ένα πέπλο μυστηρίου σκεπάζει το τραγικό γεγονός, που, για ένα τέτοιο αιμοχαρή τύραννο-ο οποίος είχε εξοντώσει δεκάδες μέλη του Μεγάλου Συνεδρίου, αλλά και όλα τα πρόσωπα του στενού οικογενειακού του περιβάλλοντος-ήταν… «απλή ρουτίνα»! Ω, Αθώα Νήπια! Ω, Γλυκιές, αγγελικές ψυχές! Σας τιμούμε ως τους Πρώτους Μάρτυρες, γιατί πεθάνατε για το Χριστό μας, κι από τότε βρίσκεστε κοντά Του, για να απολαμβάνετε την άφατη αγάπη Του, την αιώνια δόξα Του, στην αγκαλιά Του!

Το τέλος του αιμοσταγούς βασιλιά ήταν επώδυνο, μαρτυρικό. Οι ιστορικοί της εποχής το περιγράφουν με τα πιο φρικτά λόγια. Τότε, πάλι άγγελος Κυρίου πληροφορεί τον δίκαιο Ιωσήφ στην Αίγυπτο και του λέει να πάρει το παιδί και τη μητέρα του και να γυρίσουν στη χώρα του Ισραήλ. Κι αυτός, υπακούοντας, όπως πάντα, ως «εντολοδόχος» του Θεού και προστάτης της Αγίας Οικογένειας, έπραξε αμέσως έτσι. Όταν όμως έμαθε ότι βασιλιάς της Ιουδαίας ήταν ο Αρχέλαος, γιος του Ηρώδη, γνωστός κι αυτός για τη βαρβαρότητά του, φοβήθηκε, και με εντολή που έλαβε ξανά με όνειρο, ανεχώρησαν για τη Γαλιλαία, όπου θα ήταν ασφαλείς. Εγκαταστάθηκαν στη Ναζαρέτ, «όπως πληρωθή το ρηθέν δια των προφητών ότι  Ναζωραίος κληθήσεται». Σ’ αυτό τον όμορφο τόπο επρόκειτο να περάσει τα παιδικά και τα νεανικά του χρόνια ο Ιησούς, μέχρι τα τριάντα, οπότε θα αρχίσει τη δημόσια δράση Του.

«Δεύτε ίδωμεν πιστοί, πού εγεννήθη ο Χριστός…». Οι Ευαγγελιστές θέλουν να κατοχυρώσουν ιστορικά τις διηγήσεις και τα γεγονότα, συνδέοντάς τα με αντίστοιχες Προφητείες. Γίνεται σαφές ότι το περιβάλλον και οι συνθήκες της Γεννήσεως δεν ήταν και τόσο ειδυλλιακά, όσο νομίζουν πολλοί, που, στη σύγχυση, στην αλλοτρίωση και στην τρομοκρατία που κυριαρχούν, «γιορτάζουν» εντελώς υλιστικά- μόνο με τα «ρεβεγιόν», τα φαγοπότια, τα ξενύχτια. Αλειτούργητοι, ακοινώνητοι, μακριά από το Δείπνο του Κυρίου!

Τα φετινά Χριστούγεννα βρίσκουν την ανθρωπότητα σε μια πολύ παράξενη κατάσταση: σα να έχει κρυφτεί το Αστέρι της Βηθλεέμ, και ταξιδεύουμε μέσα στην ομίχλη. Σε θύελλα, στα βάθη  του πελάγους. Όταν θα «σβήνουνε τα φώτα της Γιορτής», πώς θα κρατήσουμε εκείνο το θεσπέσιο Φως, που διέλυσε το πυκνό σκοτάδι της ειδωλολατρίας, της πλάνης, της αμαρτίας; Μπορούμε, αγαπητοί μου, να δούμε διαχρονικά τη σύγκρουση ανάμεσα σε δύο κόσμους, στους οποίους, θέλοντας και μη, μετέχουμε και παλεύουμε κι εμείς: αυτόν της Πτώσεως, της βίας, της φθοράς, του θανάτου, και τον άλλο, της αγάπης, της χαράς, της ειρήνης, της ελευθερίας. Στη Βασιλεία του Θεού, που οι πόρτες της άνοιξαν εκείνη την Άγια Νύχτα και παραμένουν ανοιχτές, μέχρι την πλήρη φανέρωσή της, στους Εσχάτους Καιρούς, για όσους ταπεινά φιλοξενούν στη ζωή και στην καρδιά τους το «Παιδίον Νέον, τον προ αιώνων Θεόν»!

 Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3255775

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 18/04/2021 εορτάζουν:Ε΄ Κυριακή των Νηστειών - Οσίας Μαρίας της ΑιγυπτίαςΌσιος Σάββας ο Νέος ο εν ΚαλύμνωΌσιος Ιωάννης ο Ησυχαστής, μαθητής του Αγίου Γρηγορίου του ΔεκαπολίτουΆγιος Σάββας ο Στρατηλάτης ο ΓότθοςΟσία Αθανασία εξ Αιγίνης η ΘαυματουργόςΆγιος Ιωάννης ο Ράπτης ο Νεομάρτυρας εξ ΙωαννίνωνΆγιος Κοσμάς ο Ομολογητής Επίσκοπος ΧαλκηδόναςΆγιος Τούνομ ο εμίρης, ο […]
Go To Top