Γ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ (Μάρκ.Ιε΄43-47,Ιστ΄1-8)

10,Μάι

Για το Χριστό, το «μόνο άρωμα» των ανθρώπων

          Την Τρίτη Κυριακή από το Πάσχα η Εκκλησία μας εορτάζει τις  Μυροφόρες γυναίκες, καθώς και τον Ιωσήφ με το Νικόδημο, τον κρυφό μαθητή του Κυρίου. Η ευαγγελική διήγηση φέρνει μπροστά μας με απλότητα τα εξαιρετικά γεγονότα.

          Είναι γνωστό πως όλοι οι μαθητές, εκτός από τον Ιωάννη, είχαν εγκαταλείψει το           Χριστό στις δύσκολες ώρες του Πάθους. Η Παναγία και μερικές άλλες γυναίκες παραβρέθηκαν στη Σταύρωση. Κι ύστερα,  ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος, παίρνοντας την άδεια του Πιλάτου, κήδεψαν το σώμα του Κυρίου με τις πρέπουσες τιμές.

Το βράδυ του Σαββάτου οι άγιες γυναίκες αγόρασαν αρώματα, για να αλείψουν το πανάχραντο σώμα Του. Την επόμενη μέρα, πριν καλά-καλά ξημερώσει, διάφορες ομάδες γυναικών πήγαν στον Τάφο, σε διαφορετικές στιγμές. Αυτές οι γυναίκες, που ακολουθούσαν το Χριστό και βοηθούσαν στο έργο Του, σμίγοντας τα μύρα με τα δάκρυα, έτρεξαν να τον τιμήσουν. Όμως, πόση απογοήτευση! «Το σώμα ουχ ευρέθη το ποθούμενον αυταίς». Αλλά και πόση ανέλπιστη χαρά και τιμή! Πληροφορήθηκαν από τον άγγελο ότι αναστήθηκε ο Κύριος κι έφυγαν για να πάνε να πουν στους μαθητές ότι θα τον συναντήσουν στη Γαλιλαία, όπως τους είχε πει. Κατά μία άλλη εκδοχή, αυτές αξιώθηκαν να τον πρωτοδούν Αναστημένο. Να γίνουν έτσι «ευαγγελίστριες των ευαγγελιστών» και «απόστολοι των Αποστόλων»! Μετά από όλα τούτα τα απρόσμενα, έφυγαν κατατρομαγμένες κι από το φόβο τους δεν είπαν τίποτα σε κανένα, παρά μόνο στους μαθητές, κατά την εντολή του αγγέλου. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς θεωρεί ότι η Θεοτόκος, η «άλλη Μαρία» του Ευαγγελίου, είδε πρώτη Αναστημένο τον Υιό της. Και ενώ οι άλλες γυναίκες φοβήθηκαν, μη καταλαβαίνοντας αμέσως τα λόγια του αγγέλου, αντιθέτως, εκείνη τα κατανόησε, ένιωσε ανείπωτη χαρά και παραδόθηκε ολόκληρη στο φως,  θεϊκά «Κεχαριτωμένη»!

          Αμέτρητοι αγιογράφοι, ποιητές και μουσουργοί παριστάνουν με πανέμορφες εικόνες εκείνες τις στιγμές. Γενεές γενεών θα ψάλλουν τα λαοφιλή Εγκώμια κι άλλους ωραιότατους ύμνους. Οι αιώνες που πέρασαν από τότε είναι γεμάτοι με παραδείγματα ανδρών και γυναικών, που έδωσαν τα πάντα στην αγάπη του Χριστού, ακόμα και τη ζωή τους. Με θέληση και αποφασιστικότητα, πίστη και ιδανικά, γελοιοποίησαν θρασείς, άδικους, σκληρούς δυνάστες και ισχυρούς της γης! Αναρίθμητες ιστορίες αγάπης κοσμούν τα Συναξάρια και πολύ περισσότερες έχουν καταγραφεί στο Βιβλίο του Ουρανού.

          Μακαρίζομε την Παναγία μας για τη μοναδική τιμή, με την οποία, καθώς της έπρεπε, την αξίωσε ο Κύριος. Θαυμάζομε τις Μυροφόρες για το θάρρος, την αγάπη και την αφοσίωσή τους στο Χριστό, που τους χάρισε χρυσό στεφάνι, ώστε να λάμπουν αιωνίως στο στερέωμα της Εκκλησίας. Στεκόμαστε με σεβασμό και σ’ όλες εκείνες τις ευσεβείς γυναίκες, που σ’ όλη την ιστορική πορεία της Εκκλησίας, με άδολη πίστη, σεμνά και ταπεινά, κι όχι εγωιστικά και για αυτοπροβολή, υπηρετούν το πολύπτυχο έργο της και διακονούν τον πλησίον. Άραγε, πόσοι από μας δε θα ζήλευαν τις Μυροφόρες; Συχνά οι καρδιές μας μοιάζουν τάφοι κλεισμένοι, καθώς ο ζόφος των παθών και των δοκιμασιών τις περικυκλώνει. Κι αναρωτιόμαστε αγωνιωδώς, σαν τις Μυροφόρες:  «Τίς αποκυλίσει ημίν τον λίθον του μνημείου»; Η απάντηση δε φαίνεται να έρχεται από πουθενά αλλού, παρά μόνο από τη φωτοφόρο νύχτα της Αναστάσεως. Όμως, ας μην μένουμε στις εντυπώσεις, στη συνήθεια, στο συναισθηματισμό. Ο Χριστός περιμένει από μας πολύ περισσότερα. Μην ξεχνούμε πως η «συνάντηση» μαζί Του περνάει από το δρόμο των εντολών Του. Και προπαντός, της «μείζονος» και μοναδικής, σταυροαναστάσιμης αγάπης που Εκείνος πρώτος μας δίδαξε εμπράκτως: πρωτίστως προς το Θεό και συγχρόνως προς κάθε συνάνθρωπο, ασχέτως καταγωγής, φύλου, εθνότητας, θρησκείας, κοινωνικής τάξης, ηλικίας.

Απολαμβάνοντας για μια εβδομάδα στους ναούς μας τους ιδιαιτέρους, γλυκύτατους εκκλησιαστικούς ύμνους των Μυροφόρων, η σκέψη μας θα τριγυρνά στο φοβερό Γολγοθά και στον Πανάγιο Τάφο. Κι είναι σα να τις ακούμε να μοιρολογούν, καθώς κήδευαν το σώμα του πολυαγαπημένου Κυρίου. Τα λόγια του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς εκφράζουν και τα δικά μας αναστάσιμα συναισθήματα: «Κύριε, είσαι το μόνο άρωμα της ανθρώπινης ύπαρξης. Πόσο πλούσια και θαυμαστά αποζημιώνεις τις αφοσιωμένες ψυχές που δεν σε ξέχασαν νεκρό μέσα στο μνήμα Σου! Έκανες τις Μυροφόρες γυναίκες φορείς του αγγέλματος της Ανάστασης και της δόξας Σου. Δεν έχρισαν το νεκρό Σου σώμα. Εσύ έχρισες τις ζωντανές ψυχές τους με το μύρο της χαράς. Εκείνες που θρηνούσαν το νεκρό Κύριο, έγιναν χελιδόνια της καινούργιας άνοιξης, άγιοι στην ουράνια Βασιλεία Σου. Αναστημένε Κύριε, με τις προσευχές τους ελέησέ μας, ώστε να σε δοξάζουμε μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, την ομοούσια και αδιαίρετη Τριάδα, τώρα και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν» («Αναστάσεως ημέρα», Ομιλίες Γ΄, Αθήνα 2011)!

 Τιμώντας τις Άγιες γυναίκες, ας ψάλουμε με τον υμνογράφο:

«Ταῖς μυροφόροις Γυναιξί, παρὰ τὸ μνῆμα ἐπιστάς, ὁ Ἄγγελος ἐβόα· Τὰ μύρα τοῖς θνητοῖς ὑπάρχει ἁρμόδια, Χριστὸς δὲ διαφθορᾶς ἐδείχθη ἀλλότριος· ἀλλὰ κραυγάσατε· Ἀνέστη ὁ Κύριος, παρέχων τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος».

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

 

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 17/08/2019 εορτάζουν:Άγιος ΜύρωνΆγιοι Στράτων, Φίλιππος, Ευτυχιανός και ΚυπριανόςΆγιος Δημήτριος ο Μοναχός από τη Σαμαρίνα της ΠίνδουΆγιοι Παύλος και Ιουλιανή και οι μαζί μ' αυτούς μαρτυρήσαντες Στρατόνικος, Κοδράτος και Ακάκιος οι δήμιοιΆγιοι Θύρσος, Λεύκιος, Κορωνάτος και η συνοδεία τουςΣύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου εν τοις ΑρματίουΌσιος ΑίγλωνΌσιος Ηλίας ο ΝέοςΆγιος Μακάριος ο ΟσιομάρτυραςΌσιος […]
Go To Top