ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ

13,Jun
  ceb1ceb3ceb9cebfceb9-cf80ceb1cebdcf84ceb5cf83-ceb5ceb9cf83ceb5cf81cf87cebfcebcceb5cebdcebfceb9-cf83cf84cebfcebd-cf80ceb1cf81ceb1ceb4Σ’ ένα  συγκλονιστικό όραμα, ο Προφήτης Ησαΐας είδε τον Κύριο σε θρόνο βασιλικό και τριγύρω Του μυριάδες αγγέλων  να ψάλλουν: «Άγιος, Άγιος Άγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου». Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι σ’ αυτή την ασύλληπτη λαμπρότητα θα καλούνταν να μετέχουν και οι άνθρωποι; Να εντρυφούν  στο Δείπνο της ένδοξης Βασιλείας του Θεού; Κι όμως, αυτή την πραγματικότητα προβάλλει μπροστά μας η Κυριακή των Αγίων Πάντων, που αποτελεί το επισφράγισμα του κύκλου των κινητών εορτών, από το Τριώδιο μέχρι την Πεντηκοστή, με την οποία ιδρύεται η Εκκλησία στη γη.
 
«Ως απαρχάς της φύσεως»
Για να προσεγγίσουμε αυτή την πολύ σπουδαία εορτή, ας αρχίσομε από τις αιτίες, για τις οποίες καθιερώθηκε. Στο Κοντάκιό της διαβάζουμε: «Ὡς ἀπαρχὰς τῆς φύσεως, τῷ φυτουργῷ τῆς κτίσεως, ἡ οἰκουμένη προσφέρει σοι Κύριε, τοὺς θεοφόρους Μάρτυρας, ταῖς αὐτῶν ἱκεσίαις, ἐν εἰρήνῃ βαθείᾳ, τὴν Ἐκκλησίαν σου, διὰ τῆς Θεοτόκου συντήρησον, πολυέλεε». Εδώ, ο Θεός παρομοιάζεται με τον καλό γεωργό, που, αφού καλλιέργησε το χωράφι του, απολαμβάνει τώρα τους πρώτους καρπούς του. Όπως παρατηρεί ο συναξαριστής, οι άγιοι Πατέρες θέσπισαν αυτή την εορτή αμέσως μετά την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος, για να δείξουν ότι η παρουσία Του πέτυχε, δια των Αποστόλων, να αγιάσει τους ανθρώπους. Το Πνεύμα κατεβαίνει, και ο άνθρωπος ανεβαίνει  μαζί με το Λόγο, ο οποίος προσέλαβε και θέωσε την ανθρώπινη φύση. Έτσι, παύει  η αποξένωση. Θεός και άνθρωπος γίνονται φίλοι. Ένας δεύτερος λόγος είναι, να τιμηθούν οι άγνωστοι άγιοι, που έζησαν κατά Χριστόν σ’ όλη τη γη, σ’ Ανατολή και Δύση. Τέλος, θα ήταν επιβεβλημένο να συναθροιστούν όλοι οι άγιοι σε μια κοινή εορτή, για να φανεί μ’ αυτό τον τρόπο ότι όλοι μαζί, σ’ ένα κοινό στάδιο, για το Χριστό αγωνίστηκαν, σε ένα Θεό υπάκουσαν κι απ’ Αυτόν αξίως έλαβαν το στεφάνι της νίκης! Ο κοινός εορτασμός παρακινεί κι εμάς να αγωνιζόμαστε, όπως κι αυτοί, με διάφορους τρόπους, ανάλογα με τις δυνάμεις μας. Όπως φαίνεται κι από την υμνολογία, στην αρχή η εορτή αυτή αναφερόταν μόνο στους μάρτυρες. Αργότερα όμως διευρύνθηκε, για να συμπεριλάβει όλα όσα αγίασε το Άγιο Πνεύμα: τα εννέα τάγματα των αγγέλων, τους Προπάτορες και Πατριάρχες, Προφήτες και Αποστόλους, Μάρτυρες και Ιεράρχες, Ιερομάρτυρες και Οσιομάρτυρες, Οσίους και Δικαίους, όλους τους χορούς των αγίων γυναικών και όλους τους άλλους Αγίους, μαζί με κείνους που θα γίνουν στο μέλλον. Και, βεβαίως, πάνω από όλους, την Υπεραγία Θεοτόκο, την τιμιωτέραν και υψηλοτέραν ασυγκρίτως, όλων των αγγελικών δυνάμεων!

«Συν πάσι τοις αγίοις»

Agioi PantesΤι είναι, λοιπόν οι Άγιοι; Η θέση τους στη λειτουργική ζωή, αλλά, και στη συνείδηση των ορθοδόξων, δείχνει ότι είναι οι στυλοβάτες της Εκκλησίας. Είναι τα αστέρια, που αντλούν το φως τους από την Τρισήλιο θεότητα και καταυγάζουν το Σύμπαν. Πρότυπα, οδοδείκτες. Φωτεινοί σηματοδότες στην πορεία μας. Φίλοι, αρωγοί στις δυσκολίες και τις κακοτοπιές της ζωής μας. Πολλοί αναζητούν τα χαρακτηριστικά των Αγίων. Κι εντοπίζουν πολλά κι αξιοθαύμαστα, όπως: πίστη κι αγάπη στο Χριστό και στους ανθρώπους, ταπείνωση, αδιάλειπτη προσευχή, υπομονή στις δοκιμασίες, υπακοή στο θέλημα του Θεού κι αποκοπή του δικού τους, απερίγραπτη αυτοπροσφορά, φιλαδελφία, ακτημοσύνη. Είχαν αυτά, κι άλλα αμέτρητα χαρίσματα-δωρεές του Πνεύματος, που ενεργούν τα θαυμάσια του Κυρίου κάνουν να ευδιάζει η ζωή. Αυτά, βεβαίως, δεν έχουν σχέση μ’ αυτά που προβάλλει ο σύγχρονος «πολιτισμός» μας: υπερβολική αυτοπεποίθηση, αυτοπροβολή, ηθικισμό, επιδίωξη επιβολής και κυριαρχικότητας,χρησιμοθηρία,φιλοχρηματία,εγωπάθεια,ειδωλολατρία. Oι άγιοι νιώθουν πως δεν έχουν τίποτα, ενώ κατέχουν «τα πάντα», γιατί, όπως ο Παύλος, τα πάντα πράττουν για το Χριστό, νιώθοντας ότι δεν ζουν πια αυτοί, αλλά, ζει μέσα τους Αυτός! Σεβόμαστε τις σοβαρές αναζητήσεις, τις μεταφυσικές ανησυχίες, τους αιώνιους πόθους των ανθρώπων, που εκφράστηκαν ποικιλοτρόπως, σ’ όλες τις εποχές. Όπως, όμως, σημειώνει  ο Νικόλαος Αρσένιεφ, «η παλιννόστηση του ανθρώπου στην ενότητα με το Θεό, είναι κάτι ακατόρθωτο για τον άνθρωπο, βασιζόμενο μονάχα στις δικές του προσπάθειες, σύμφωνα με τη χριστιανική πεποίθηση. Το χριστιανικό γεγονός, το Ευαγγέλιο, είναι μια μυστική και ιστορική πραγματικότητα: εδώ, στη σάρκα, ανάμεσά μας, βρίσκεται το πλήρωμα της Θεότητας. Μέσω Αυτού και με Αυτόν, τον Κύριό μας κι’ Αδελφό μας, επαναπατριζόμαστε στην ένωση με το Θεό»(«Αποκάλυψη  Αιώνιας Ζωής», σελ.86). «Γίνεσθε άγιοι, ότι εγώ άγιος ειμί» είπε Εκείνος, καλώντας μας στον αγώνα για την κατάκτηση της αγιότητας. Αν μπορούσαμε να συνειδητοποιήσουμε το σκοπό της Εκκλησίας, που είναι «εργαστήριο αγιότητας»! Τη χάρη του Βαπτίσματος και του Χρίσματος κι όλων  των άλλων μυστηρίων, που μας αγιάζουν και μας ανακαινίζουν τη ζωή. Μα, ιδιαίτερα,  της Θείας Ευχαριστίας, που  μας οδηγεί στη θέωση. Στη Βασιλεία του Θεού! Τότε, θα επιδιώκαμε να αποκτήσομε «τα κρείττονα χαρίσματα».  Να είμαστε συνεχώς με τους αγίους και να τους μιμούμαστε, καθώς κι αυτοί μιμούνταν τον Κύριο κι απολαμβάνουν τη δόξα Του αιωνίως.

Προς το «θερισμό»

Μακάρι τούτη η ευφρόσυνη γιορτή, που «σηματοδοτεί» το πέρασμα στο καλοκαίρι, να γίνει ένα  ξεκίνημα αναζήτησης του εκκλησιαστικού φρονήματος και της αξίας των εκκλησιαστικών  Εορτών, που, η εποχή αυτή φέρνει πλούσιες, όμορφες. Αληθινά ψυχαγωγικές. Κι όχι, βέβαια, κάποιων «μοντέρνων», κοσμικών, που είναι εντελώς άσχετες, ή και αντίθετες, προς την Ελληνορθόδοξη Παράδοση, καθώς προβάλλουν έναν υλιστικό τρόπο ζωής και τη λατρεία της φύσεως, αντί του Δημιουργού. Καθώς τούτος ο μήνας, ο «θεριστής», προχωρεί, η σκέψη μας δε γυρίζει μόνο στις παλιές εποχές, με τα καλά και τα άσχημά τους. Πηγαίνει και στον άλλο, το μεγάλο «θερισμό»: στο τέλος του κόσμου και του χρόνου, στους «σιτοβολώνες» του Θεού. Ως ορθόδοξοι χριστιανοί, νιώθουμε κοντά μας τους Αγίους, τους πληγωμένους φίλους του Χριστού. Ζηλεύομε την  τελειότητα  και την αγαλλίασή τους. Τα έργα και το αίμα τους στολίζουν την Εκκλησία. Από την ουράνια Εδέμ μεσολαβούν για τη σωτηρία μας, για την οποία, ψάλλοντας, ας τους ικετεύσομε θερμά:

«Πάσαι των αγγέλων αι στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων η δωδεκάς, οι Άγιοι Πάντες μετά της Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εις το σωθήναι ημάς».

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου – Λήψη από αέρος

Εγγραφή στο Newsletter

Γλώσσα:

Go To Top