Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Χριστόφορος καταγόταν από ημιβάρβαρη φυλή  και ονομαζόταν Ρεμπρόβος, που σημαίνει αδόκιμος, αποδοκιμασμένος, κολασμένος. Πιθανότατα έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Δεκίου (249 – 251 μ.Χ.), όταν στην Αντιόχεια Επίσκοπος ήταν ο Άγιος Ιερομάρτυς Βαβύλας (τιμάται 4 Σεπτεμβρίου). Ο Άγιος ως προς την εξωτερική εμφάνιση ήταν τόσο πολύ άσχημος, γι’ αυτό και αποκαλείτο «κυνοπρόσωπος». Η μεταστροφή του στον Χριστό έγινε με τρόπο θαυμαστό. Συνελήφθη αιχμάλωτος σε μάχη, που διεξήγαγε το έθνος του με τα Ρωμαϊκά αυτοκρατορικά στρατεύματα. Κατατάγηκε στις Ρωμαϊκές λεγεώνες και πολέμησε κατά των Περσών, επί Γορδίου και Φιλίππου. Διαβάστε περισσότερα…

«Έραναν τον τάφον, αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι» Ήδη από την Αποκαθήλωση και την Ταφή του Κυρίου και τον πολύ λαοφιλή Επιτάφιο Θρήνο, οι λεπτές χορδές της ψυχής των πιστών πάλλονται, καθώς στα αυτιά τους ηχούν οι ωραιότατοι ύμνοι με τους γλυκύτατους ήχους της εκκλησιαστικής μουσικής. Η Εκκλησία μας έχει αφιερώσει τη Β΄ Κυριακή από το Πάσχα στις Μυροφόρες, για να τις τιμήσει και, συγχρόνως, να ξαναζωντανέψει όσα συνέβησαν το πρωινό της Αναστάσεως στο Κενό Μνημείο. Διαβάστε περισσότερα…

«Σήμερον ἔαρ μυρίζει, καὶ καινὴ κτίσις χορεύει, σήμερον αἴρονται κλεῖθρα, θυρῶν καὶ τῆς ἀπιστίας» Από τη νύκτα της Αναστάσεως, καθώς τα πάντα έχουν πλημμυρίσει με το φως της, η Κτίση πανηγυρίζει ανακαινισμένη, «συντονισμένη» στις «συχνότητες» της αγάπης του αναστημένου Κυρίου, που γεμίζει με χαρά τους Αποστόλους. Τους δίνει θάρρος κι ελπίδα, για τους δύσκολους  αγώνες που τους περιμένουν. Διαβάστε περισσότερα…

       Σε έναν ωραίο ύμνο της Κυριακής των Απόκρεω, ο υμνωδός διαλαλεί ότι φώναξε με όση δύναμη είχε προς τον οικτίρμονα Θεό, κι Αυτός τον άκουσε, τον έβγαλε από τα βάθη του Άδη και γλύτωσε από τη φθορά τη ζωή του ( Καταβασίες, ΣΤ΄ Ωδή). Τι είναι, λοιπόν ο Άδης; Πώς τον είδαν οι υμνογράφοι της Εκκλησίας; Πότε και γιατί «κατέβηκε» μέχρι εκεί ο Κύριος; Διαβάστε περισσότερα…

Σάββατο του Λαζάρου Το Σάββατο προ των Βαΐων έχουμε τα προεόρτια της Αναστάσεως. Όλη η υμνολογία της ημέρας αυτής είναι αναστάσιμη, όλα τα τροπάρια έχουν γραφτεί σε θριαμβευτικό τόνο. Μιλούν για την όντως θεϊκή δύναμη του Χριστού η οποία μπορεί και υπερβαίνει τους νόμους της φύσεως. Και στο παρελθόν είχαμε αναστάσεις νεκρών. Ο ίδιος ο Χριστός είχε ήδη αναστήσει τον γιο της χήρας της Ναΐν και την κόρη του αρχισυναγώγου Ιαείρου. Πουθενά όμως αλλού δεν αναφερόταν ανάσταση κάποιου ο οποίος ήδη υπέκυπτε στη φθορά της σήψης. Διαβάστε περισσότερα…