Από το χαμένο Παράδεισο, στην αιώνια ζωή

Α΄

          Απίστευτο, αλλά αληθινό: «Σε πρόσφατη έρευνα φάνηκε ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν πιστεύει στην ανάσταση των νεκρών, μολονότι πιστεύει στο Θεό»(«Ορθόδοξη Αλήθεια», 19-4-2017)! Πολλοί αναρωτιούνται: τί είναι η ψυχή; Τί επακολουθεί μετά το θάνατο; Τί γίνονται οι ψυχές; Θα προσπαθήσουμε να ψηλαφήσουμε το λίαν σοβαρό ζήτημα της μετά θάνατον ζωής, με βάση την Αγία Γραφή, τους Πατέρες και τους Αγίους μας, για να ξεκαθαρίσουμε, όσο μπορούμε, το «γκρίζο τοπίο» του ψυχικού μας κόσμου, ώστε να μην μπερδευόμαστε στο «δίκτυ» της άγνοιας, σε δεισιδαιμονίες και πλάνες.       

Διαβάστε περισσότερα…

Αχ βρε άνθρωπε, πόση δύναμη έχεις και σήκωσες το χέρι σου ραπίζοντας το πρόσωπο του Κυρίου σου; Αλήθεια, το χέρι σου δεν πόνεσε καθώς χτυπούσε το άχραντο μάγουλο του Χριστού; Ένιωσες δυνατός τη στιγμή που το πρόσωπο Εκείνου του αθώου που στέκονταν μπροστά σου εκτινάχθηκε από τη θέση του;

Αχ βρε άνθρωπε, τι σκεφτόσουν, άραγε, τη στιγμή που το στόμα σου εκστόμιζε ύβρεις, ανήκουστες και ανυπόστατες, σε Εκείνον που σε δημιούργησε, σε Εκείνον που σου έδωσε τη φωνή να μιλάς και να εκφράζεις τα συναισθήματά σου; Και εσύ, την έντυσες με ασχήμιες και με πρόστυχες κουβέντες, απέναντι σε Εκείνον που το μόνο που έπραξε είναι να σε αγαπάει;

Διαβάστε περισσότερα…

Η σημερινή εορτή είναι αφιερωμένη σε τρεις μεγάλους Πατέρες και Ιεράρχες της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Πρόκειται για τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών, του Μεγάλου Βασιλείου, του ιερού Χρυσοστόμου και του Γρηγορίου του Θεολόγου. Η Εκκλησία τους ονομάζει «φωστήρες της τρισηλίου θεότητος». Και η ελληνική Παιδεία τιμά τους εμπνευστές και προστάτες της σύνθεσης της ελληνικής σοφίας με τη θεία Αποκάλυψη του ευαγγελικού λόγου. Μία σύνθεση που άρχισε ήδη από τους μαθητές και αποστόλους του Κυρίου, με μία θαυμάσια ελληνιστική παιδεία, και έφτασε στην αποκορύφωση με τους μεγάλους Πατέρες και διδασκάλους του τετάρτου αιώνα μ. Χ. Ο οικουμενικός ελληνισμός συναντάται με την οικουμενικότητα του Χριστιανισμού.
Διαβάστε περισσότερα…

Β΄Μέρος
           5. «Πώς αισθάνεται ο ορθόδοξος ενώπιον του Προσώπου του Χριστού; Όλος παναμαρτωλός…Η ταπεινοφροσύνη είναι το θεμέλιον της φιλοσοφίας μας περί της ζωής και του κόσμου. Ενώ θεμέλιον παντός ουμανισμού είναι η υψηλοφροσύνη, η πίστις εις τον λόγον του ανθρώπου, εις τον νουν και την λογικήν του. Η ταπεινοφροσύνη μάς διδάσκει να αναθέτωμεν την ελπίδα μας και να έχωμεν απόλυτον εμπιστοσύνην εις τον άγιον, καθολικόν, θεανθρώπινον νουν της Εκκλησίας, τον «νουν Χριστού»… εν τω θεανθρωπίνω σώματι του Χριστού, τη Ορθοδόξω Εκκλησία, εις την οποίαν ο Θεάνθρωπος Χριστός είναι το παν… Αυτός, ο Θεάνθρωπος, και όχι ένας άνθρωπος, οιοσδήποτε και αν είναι».
Διαβάστε περισσότερα…