Επιζητώντας τη «θεϊκή επιστασία»

Πρέπει να ήτανε τέτοια εποχή, που ο Κύριος, αφού είχε περιοδεύσει στη Γαλιλαία κηρύσσοντας και θαυματουργώντας, έρχεται στα Ιεροσόλυμα, για την εβραϊκή Εορτή της Πεντηκοστής. Δίπλα από τη δεξαμενή Βηθεσδά, που βρισκόταν στην Προβατική Πύλη, πλήθος πασχόντων από διάφορες ασθένειες περίμεναν, καθώς άγγελος Κυρίου κατέβαινε κατά καιρούς, τάρασσε το νερό και όποιος έμπαινε πρώτος, θεραπευόταν.
Διαβάστε περισσότερα…

Για το Χριστό, το «μόνο άρωμα» των ανθρώπων

          Την Τρίτη Κυριακή από το Πάσχα η Εκκλησία μας εορτάζει τις  Μυροφόρες γυναίκες, καθώς και τον Ιωσήφ με το Νικόδημο, τον κρυφό μαθητή του Κυρίου. Η ευαγγελική διήγηση φέρνει μπροστά μας με απλότητα τα εξαιρετικά γεγονότα.

          Είναι γνωστό πως όλοι οι μαθητές, εκτός από τον Ιωάννη, είχαν εγκαταλείψει το           Χριστό στις δύσκολες ώρες του Πάθους. Η Παναγία και μερικές άλλες γυναίκες παραβρέθηκαν στη Σταύρωση. Κι ύστερα,  ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος, παίρνοντας την άδεια του Πιλάτου, κήδεψαν το σώμα του Κυρίου με τις πρέπουσες τιμές.
Διαβάστε περισσότερα…

Σπάζοντας τα κλειδιά της απιστίας

          Όλη η Διακαινήσιμος Εβδομάδα,  με τις όμορφες λειτουργίες στα ξωκκλήσια και τις εκδηλώσεις στην πανέμορφη ελληνική ύπαιθρο, προβάλλει μπροστά μας την Ανάσταση, ως την «απαρχή άλλης βιωτής», της Νέας Δημιουργίας. Από τον Κενό Τάφο του Κυρίου πηγάζει η χριστιανική πίστη και ενδυναμώνεται με τις εμφανίσεις του Αναστημένου Κυρίου. Τα αναγνώσματα των Κυριακών δεν είναι τυχαία. Εδώ έχουμε τις διηγήσεις των «αυτοπτών» και «αυτηκόων μαρτύρων» του Χριστού και μόνο  αδαείς, κακοπροαίρετοι  και ανόητοι άνθρωποι υποτιμούν τη βαθιά σημασία τους και τη συμβολή τους στην πορεία της Εκκλησίας και τη ζωή των πιστών μέσα στους αιώνες.
Διαβάστε περισσότερα…

«Καὶ διαγενομένου τοῦ σαββάτου Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν».

 Σαν άγγελμα ουράνιο που έρχεται από τα βάθη της Ιστορίας ηχούν στην ακοή  μας την ιερή σιγαλιά τη νύχτα της Αναστάσεως τα λόγια του πρώτου Ευαγγελίου της Λαμπρινής Ακολουθίας, που μετά από μια περίοδο πενήντα ημερών της Μεγάλης Σαρακοστής, έχοντας νηστέψει είτε όχι, με ζωντανή ή «χλιαρή», ισχνή  πίστη, περιμένουμε να ψάλλουμε όλοι μαζί το «Χριστός Ανέστη»! 
Διαβάστε περισσότερα…

    Σ’ όλες τις εποχές και σ’ όλες τις κοινωνίες ο ανθρώπινος πόνος αποτελούσε μεγάλο πρόβλημα. Πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να συλλάβει το νόημα, το σκοπό του. Στρέφοντας το βλέμμα στο παρελθόν της ανθρωπότητας, διακρίνουμε αμέτρητα δράματα, περιπέτειες, πολέμους, ασθένειες, δάκρυα, οδύνη. Η μελέτη της ιστορίας λαών και μεγάλων πολιτισμών βεβαιώνει την ύπαρξη θρησκευτικών και κοινωνικών πλαισίων με πράξεις και τελετές, που αποσκοπούσαν στη βοήθεια των μελών της κοινότητας, ώστε να αποδεχτούν ομαλά, φυσιολογικά, την πραγματικότητα του θανάτου. Ο πόθος της αιωνιότητας διαπερνά όλες τις μεγάλες θρησκείες.
Διαβάστε περισσότερα…