Λίγες ημέρες μετά την έναρξη του εκκλησιαστικού έτους, την 8η Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία μας πανηγυρίζει «το Γενέθλιον της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας». Γιά το γεγονός αυτό τα Ευαγγέλια σιγούν. Η ίδια άλλωστε σιγή απλώνεται γύρω από το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της Θεοτόκου. Ελάχιστοι είναι και οι λόγοι της, που διεσώθησαν. Αρκεί νά σημειωθεί, ότι η προτροπή πρός τους υπηρέτες κατα το θαύμα εν Κανά της Γαλιλαίας «ό,τι άν λέγῃ (ο Χριστός) ὑμῖν, ποιήσατε» (Ιω. 2, 5) είναι οι τελευταίοι της λόγοι, που αναφέρουν τα Ευαγγέλια. Από τότε (το θαύμα έγινε στις αρχές του πρώτου έτους της δημοσίας δράσεως του Κυρίου) και στο εξής η Θεοτόκος παρακολούθησε με σιωπή την δράση του Υιού της και σιωπηλή έπνιξε τον πόνο της κάτω από τον Σταυρό Του. Τα κενά των Ευαγγελίων περί του βίου της Υπεραγίας Θεοτόκου συμπληρώνουν οι απόκρυφοι διηγήσεις. Αυτές, γραμμένες από ευσεβείς συγγραφείς δίδουν πληροφορίες γιά την Γέννηση της, την παιδική της ηλικία, την Κοίμηση της. Η Εκκλησία πήρε από τα κείμενα αυτά τις παραδόσεις, που θεώρησε αληθινές και τις διεφύλαξε στις εορτές, τους ύμνους, τις εικόνες, που έγιναν με το υλικό τους.Μία από τις απόκρυφες διηγήσεις είναι το «Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου», το οποίο διηγείται μεταξύ άλλων και τα της Γεννήσεως της Θεομήτορος. Από αυτό μανμαθαίνουμε τα ονόματα των γονέων της, που είναι Ιωακείμ και Άννα, την ατεκνία τους, την καταγωγή του Ιωακείμ από το βασιλικό γένος του Δαβίδ κ. ά. Εδώ βλέπουμε την θλίψη και τα δάκρυα του ανδρογύνου γιά την ατεκνία του, καθώς και τις προσευχές και τις νηστείες του γιά την απόκτηση τέκνου. Διαβάστε περισσότερα….

Στη Βασιλεία του Χριστού κάθε ηλικία έχει να επιδείξει τους αντιπροσώπους της. Γιατί κάθε ηλικία έχει προσφέρει σ’ Αυτόν ό,τι διαλεχτό κι υπέροχο έχει να παρουσιάσει. Κι η εφηβική ηλικία, που είναι η πιο δύσκολη στη ζωή του ανθρώπου, έχει να προβάλει τους δικούς της. Ο άγιος Μάμας είναι ένας απ’ αυτούς. Διαλεχτός στους διαλεχτούς κι ωραίος στους ωραίους αποτελεί μια απ’ τις πιο αγαπητές κι ηρωικές μορφές της Εκκλησίας μας των τριών πρώτων αιώνων. Διαβάστε περισσότερα….

31 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ- ΕΟΡΤΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΖΩΝΗΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ. ΙΕΡΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΚΑΙ ΑΜΦΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ Η Εκκλησία εορτάζει και τιμά όχι μόνο τα πρόσ¬ωπα των Αγίων, αλλά και τα ιερά αντικείμενα και εν¬δύματά των. Ό,τι σχετίζεται με τη ζωή του ανθρώπου και μάλιστα τα ενδύματά του, που εγγίζουν το σώμα του, είναι πάντα από τα πιο προσωπικά ενθυμήματα, που διατηρούν οι μεταγενέστεροι. Αλλά τα ενδύματα των Αγίων δεν είναι απλώς αντικείμενα που διατηρούν σ’ εμάς τη μνήμη τους, αλλά έχουν κι αυτά τη χάρη του Θεού, καθώς εκείνοι που τα φορούσαν επάνω τους. Το βλέπομε στα ιερά Ευαγγέλια, όπου η αιμορροούσα γυ¬ναίκα, «ακούσασα περί του Ιησού, ελθούσα εν τω όχλω όπισθεν, ήψατο του ιματίου αυτού· έλεγε γάρ ότι εάν άψωμαι των ιματίων αυτού σωθήσομαι. Και εξηράνθη η πηγή του αίματος αυτής». Διαβάστε περισσότερα….-

Όταν  ο Θεός δημιούργησε τον υλικό κόσμο, οι άγγελοι πανηγύρισαν και δόξασαν το Δημιουργό. Τη νύχτα της Γεννήσεως, χιλιάδες αγγέλων πανηγύριζαν το εξαίσιο γεγονός. Ο Χριστός έκαμε το πρώτο θαύμα Του  στο γάμο στην Κανά της Γαλιλαίας,  καθώς συμμετείχε σ’ όλα τα κοινωνικά γεγονότα, στις  εορτές, στις χαρές και τις λύπες των ανθρώπων. Ένα διαρκές πανηγύρι είναι η ζωή της Εκκλησίας. Ένα σταυροαναστάσιμο Πάσχα. Ένας δυνατός, μυστικός πόλος έλξεως  ζώντων και κεκοιμημένων, σε μια ανεκλάλητη χαρά, από τους τάφους των μαρτύρων, ως τις κατακόμβες κι από τα ταπεινά ξωκλήσια, μέχρι τους μεγαλοπρεπείς ναούς των μεγάλων πόλεων της οικουμένης. Διαβάστε περισσότερα….

       Από τα αρχαία χρόνια, πολλοί άνθρωποι ένιωσαν την ανάγκη να εγκωμιάσουν, να υμνήσουν πανηγυρικά, θεούς, ήρωες, άρχοντες, ιδέες, καταστάσεις. Έτσι προέκυψαν οι Ωδές, ως ένα  λογοτεχνικό είδος με ιδιαίτερη σοβαρότητα, χάρη και ομορφιά. Διαβάστε περισσότερα….