Συνεορτάσαμε, ήδη, με την Ψηλάφηση του Θωμά, και τη μνήμη του ενδόξου Αποστόλου Ιωάννη, του αγαπημένου μαθητή του Χριστού και συγγραφέα του Τετάρτου Ευαγγελίου. Από το ιερό νησί της Πάτμου δεν εκπέμπονται μόνο βαθιά συγκίνηση και σεβασμός προς τα προσκυνήματα και τα άγια πρόσωπα που συνδέονται μ’ αυτά. Εκπηγάζουν και διακηρύσσονται θείες αλήθειες, ικανές να φωτίζουν για πάντα την ανθρωπότητα και τόσο πιο επίκαιρες, όσο αυτή θα οδεύει προς τους Εσχάτους καιρούς.
Διαβάστε περισσότερα…

«Σήμερον ἔαρ μυρίζει, καὶ καινὴ κτίσις χορεύει»: μέσα στην ανθοφορούσα, καταστολισμένη φύση, φορτωμένος για μια ακόμα φορά ο λαός μας με ασήκωτα  βάρη, γιορτάζει το Πάσχα. Με όσα βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, στο μυαλό μας έρχεται η εποχή της Τουρκοκρατίας, που οι ιεροκήρυκες μιλούσαν αλληγορικά για τη «σταύρωση» και την «ανάσταση» του Γένους. Πολλά πασχαλινά ελληνικά έθιμα διασώζουν μέχρι σήμερα τέτοια μηνύματα.
Διαβάστε περισσότερα…

Τα γεγονότα της Σταύρωσης και της Ανάστασης του Χριστού,  είναι αυτά τα δύο μοναδικά γεγονότα στην ανθρώπινη ιστορία που γίνονται η αιτία να αλλάξει ο άνθρωπος πορεία. Να ξαναγίνει ανθρώπινος και να δει τον εαυτό του μέσα από τον Κενό Τάφο του Χριστού. Εκεί όπου όλες οι απορίες, όλα τα ερωτήματα θα λάβουν απάντηση. Εκεί, μέσα στον Κενό Τάφο η ανθρώπινη οντότητα ξαναγεννιέται, αποκτά καινούργια σάρκα, αγιασμένη κι αναστάσιμη αυτή τη φορά. Μα για να ενδυθεί την καινούργια σάρκα θα πρέπει να έχει θανατώσει την παλαιά του.
Διαβάστε περισσότερα…

«Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια… Ξύπνα Λάζαρε και μην κοιμάσαι, ήρθε η μέρα σου και η χαρά σου»! Με τη δύναμη του Θεού, διαβήκαμε το μεγαλύτερο μέρος της Αγίας και Μεγάλης Σαρακοστής, σαν να «ξεναγούμαστε» σ’ έναν ορθόδοξο ναό, μπαίνοντας από το Νάρθηκα στον Κυρίως ναό και οδεύοντας προς το Άγιο Βήμα. Πορευόμαστε προς το Άγιο Πάσχα, αίροντας τους «σταυρούς» μας: πίκρες, στεναχώριες, θλίψεις, πειρασμούς, δοκιμασίες της ζωής. Όμως, όσοι δεν προσκολλώνται υπερβολικά στα γήινα και στο «Εγώ» τους, αλλά ανοίγονται στο Φως του Ουρανού, αισθάνονται τον Κύριο να προπορεύεται στον ανηφορικό δρόμο και συγχρόνως να συμπάσχει μαζί τους, οπότε και ο «ζυγός» τους γίνεται πιο ελαφρός.
Διαβάστε περισσότερα…

Πρωτ. Γεωργίου Μαρνέλλου, Δρα Θεολογίας, διευθυντή-σχολάρχου του Ινστιτούτου Ελληνικής, Ρωσικής Γλώσσας, Ορθοδόξου Θεολογίας και Πολιτισμού.   «ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣ ΟΥΡΑΝΟΘΕΝ ΕΠΕΜΦΘΗ ΕΙΠΕΙΝ ΤΗ ΘΕΟΤΟΚΩ…» «ΤΟ ΧΑΙΡΕ ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΕΤΑ ΣΟΥ»   Με αυτή την ιστορική μαρτυρία αρχίζει η Α΄ στάση των Χαιρετισμών της Παναγίας. Μετά την επίκληση της χάρης της Παναγίας, της Υπεραγίας Θεοτόκου, για να δεχτεί την προσφορά των ύμνων και να μας λυτρώσει από την «ενεστώσα» ανάγκη και από κάθε συμφορά, ο ιερεύς επισφραγίζει το θεομητορικό υμνολόγημα και πάλιν, με την ίδια μαρτυρία της ενσαρκώσεως του Θεού και Λόγου: «Ω πανύμνητε Μήτερ, η τεκούσα των πάντων Αγίων Αγιώτατον Λόγον… τους σοι βοώντας Αλληλούια», «Άγγελος πρωτοστάτης ουρανόθεν επέμφθη ειπείν τη Θεοτόκω το, Χαίρε… Χαίρε, δι΄ ής νεουργείται η κτίσις. Χαίρε, δι΄ής βρεφουργείται ο Κτίστης ».   ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ: 1. ΔΙΑΣΑΦΗΣΗ ΛΕΞΕΩΝ, ΦΡΑΣΕΩΝ (με βάση το Λεξικό του Γ. Μπαμπινιώτη) ΧΑΙΡΩ= Χαίρε, χαίρετε, ως επίσημη προσφώνηση χαιρετισμού. «Χαίρετε και αγαλλιάσθε», ότι ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς» (Ματθ. 5,12) Όμόρριζα χαρ-ά, χάρις, χάρ-μα… ΧΑΡΑ = συναίσθημα ή κατάσταση μεγάλης ευχαρίστησης και ικανοποίησης. Φράση χαρά μου! ως προσφώνηση αγάπης ή οικειότητας. Η εικόνα της Ευαγγελίστριας ονομάζεται εικόνα της χαράς! ΧΑΡΟΠΟΙΟΣ Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ, προξενεί χαρά, κάνει την Μαριάμ χαρούμενη ενώ αντίθετα ο δαίμονας Δαίμων και ο Χάρος (ο θάνατος, ο μαυροφορεμένος, κουκουλοφόρος καβαλάρης, που παίρνει τις ψυχές) δεν χαροποιούν τον άνθρωπο, τον λυπούν, τον θλίβουν, τον στενοχωρούν. ΚΕ-ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ

Διαβάστε περισσότερα…